Դիանա Մալենկո. «Երբեք ընկեր չեմ ունեցել»
Blognews.am-ը գրում է.
Դերասանուհի, հաղորդավարուհի Դիանա Մալենկոն միշտ աչքի է ընկնում իր տարբեր կերպարներով։ BlogNews.am-ի օբյեկտիվում հայտնվել է թե՛ սեքսուալ ու գրավիչ, թե՛ պարզ ու խենթ Դիանան:) Դերասանուհին շատ ոգևորված էր այս ֆոտոշարքով. «Իմ կերպարից դուրս ոչինչ չենք արել։ Իմ մեջ կա և՛ սեքսուալ, գրավիչ կինը, և՛ պարզ ու «crazy» աղջնակ։ Շատ տպավորված եմ, որովհետև վաղուց այսքան հավես ֆոտոշարք չէի ունեցել»։ Հաղորդավարուհու հետ նաև շատ անկեղծ զրույց ենք ունեցել։
-Հարցազրույցներիցդ մեկում ասել ես, որ փոքր տարիքում քեզ գեղեցիկ չես համարել։ Դրանից կոմպլեքսավորվո՞ւմ էիր։
-Շատ փոքր տարիքում չէի գիտակցում, որ գեշ եմ, երբ եկավ գիտակցման տարիքը, շատ կոմպլեքսներ ունեի, կոմպլեքսավորվում էի նույնիսկ ազգանունիցս, որովհետև դասարանում բոլորը «յան» էին ես՝ «կո»։ Հետո հասկացա դրա կայֆը:) Այդ տարիքում դու չես ցանկանում տարբերվել։ Փոքր տարիքում կոմպլեքսավորվում էի նաև հագուստիցս, որովհետև դասարանում ունեինք երեխաներ, ովքեր ավելի ապահովված էին, թիթիզ էին հագնվում։
-Իսկ արտաքինի հետ կապված քեզ համար կոմպլեքս ստեղծե՞լ էիր։
-Չէ։ Առաջին դասարանում «վինետկայի» համար նկարվելուց հետո մեր դասղեկն առանձնացրեց իմ նկարն ու ցույց տվեց ամբողջ դասարանին՝ որպես շատ գեղեցիկ նկար։ Այդտեղից իմ մեջ ինքնավստահություն առաջացավ։ Ես դասարանում շատերին էի ինձնից գեղեցիկ համարում, սակայն այդ փոքրիկ պահն իմ կյանքում շատ մեծ նշանակություն ունեցավ։
-Մյուս կոմպեքսների՞ց էլ ազատվեցիր։
-Այդ ամենից ազատվեցի 5-րդ դասարանում, երբ եկա այն գիտակցման, որ հագուստը, ապահովված լինել-չլինելն այդքան էլ կարևոր չեն։ Կարևոր է՝ շրջապատում դեր ունե՞ս, թե՝ չէ, տեսակով մոխրագո՞ւյն ես, թե՞ գունավոր, իսկ ես միշտ շրջապատի հոգին եմ եղել։ Այդ տարիքից սկսեցի կարևորել տեսակը։
-Նշեցիր, որ դասարանում շատերին էիր քեզնից գեղեցիկ համարում, հիմա է՞լ ես համեմատվում մյուսների հետ։
-Իմ երջանկության բանաձևն այն է, որ չեմ համեմատվում։ Տեսնում եմ ուրիշների հաջողությունը, անհաջողությունը, հարստությունը, աղքատությունը, տեսնում եմ շատ մանրուքներ, բայց չեմ համեմատվում։ Գուցե կուռք ունենամ, փորձեմ նմանվել, բայց չեմ համեմատվում։ Այնքան մեծամիտ չեմ, որ ասեմ՝ ավելի լավն եմ, բայց ինքնագնահատականի խնդիր էլ չունեմ, որ ասեմ՝ ինչ-որ մեկն ավելի լավն է։ Կարծում եմ՝ յուրաքանչյուր ոք ծնվելու պահից տարբեր է։
-Փաստորեն, ինքդ քեզ հետ ներդաշակություն ես ձեռք բերել։
-Հա։ Մի քանի օր առաջ ընկերներիցս մեկին հարցրեցի՝ երջանի՞կ ես, ասաց՝ արի խորանանք՝ ինչ է երջակությունը, ասացի՝ ինձ համար սերն է, երբ սիրտդ լիքն է սիրով, ամեն ինչի մեջ դրականն ես տեսնում, սերը գարուն է, ծաղկունք, լույս, արև, պայծառություն, այս աշխարհում տիրում է սերը, և մարդը լիակատար երջանիկ է, երբ սիրում է ու սիրված է։ Ասաց՝ չէ, կարևորը՝ ինքդ քեզ հետ ներդաշնակ լինես։ Ես խորացա ու հասկացա, որ ինքն ավելի ճիշտ է։
-Հիմա սիրահարվա՞ծ ես։
-Ցավոք չէ, բայց ես միշտ սիրահարված եմ կյանքին։ Հուսով եմ՝ միշտ էդպես կլինի։
-Սիրե՞լ ես։
-Այո, շատ ուժեղ։
-Բաժանվե՞լ ես։
-Միասին չենք էլ եղել։
Շարունակությունը՝ այստեղ:
