Տիգրան Մակարյան. «Անընդհատ սիրահարվում եմ. կնոջ իդելալ չունեմ, բայց…»
Bravo.am-ը գրում է.
“Անավարտ թռիչք” գեղարվեստական ֆիլմի գլխավոր դերակատար Տիգրան Մակարյանը կենսուրախ ու խոստումնալից երիտասարդ է: Նա ընտրել է կյանքը ճանաչելու տարբերակը, ապրում է իր ստեղծած կանոններով: Մեջքից հարվածն այդպես էլ չներեց. նա խոսում է սիրահարվածության, բայց ոչ սիրո մասին: Նրա ընկերների շարքերը չեն ավելանում, իր սխալներն իր մեջ է քննարկում: Նա համբուրվեց, իսկ հետո դա դարձավ քննարկման թեմա: Հրաժարվել է սերիալներում նկարահանվելու առաջարկներից, կարոտում է թատերական աշխարհը:
“Անավարտ թռիչքն” իմ առաջին գեղարվեստական ֆիլմն է. դպրոցական տարիներին նկարահանվել եմ “Сволочи” ֆիլմում, բայց փոքր մի հատված էր: “Անավարտ թռիչքն” այն ֆիլմն է, որտեղ կարողացել եմ լիարժեք ներկայանալ: Հենց այս ֆիլմով եմ իմ՝ գեղարվեստական ֆիլմերում նկարահանվելու սկիզբը դրել: Շատ հետաքրքիր էր աշխատել ռեժիսոր Ելենա Արշակյանի հետ: Նրա հետ քննարկել ենք յուրաքանչյուր կադր եւ ստացել եմ բավական շատ դրական էմոցիաներ:
Մեծ պատիվ էր խաղալ Սերժ Ավետիքյանի, Լուիզա Ղամբարյանի հետ,ովքեր վաղուց իրենց հետքն են թողել դերասանական աշխարհում: Իմ անմիջական խաղընկերը Վարդան Հովսեփյանն էր, գլխավոր հերոսուհին՝ Տաթեւիկ Հովակիմյանը, ում հետ կապված էր ամբողջ ֆիլմը, բայց Վարդանի հետ ինչ-որ ներքին կապ կար, նրանից ուժ եմ ստացել: Նրա հետ խաղալիս ինձ պարտավորված եմ զգացել, որ պետք է լավ խաղալ, նրան կարող էիր մի տոկոս էներգիա տալ եւ կրկնակին հետ ստանալ: Նրա հետ շատ շփում չեմ ունեցել նախքան ֆիլմը, բայց հիմա կարոտում եմ խաղընկերոջս:
Բոլոր տեսարաններին մոտեցել եմ չափազանց մեծ պատասխանատվությամբ: Բնականաբար կային տեսարաններ, որ դիտելուց հետո վստահ էի՝ կարող էի ավելին անել: Իմ սխալները մեջս եմ քննարկում: Դրա մասին չէի ցանկանա խոսել, դա իմ աշխարհն է: Երբ ավարտեցիր ֆիլմի նկարահանումները, միեւնույն է՝ կապված ես դրա հետ. ֆիլմի կյանքի երկարությունը նաեւ դերասանինն է:
