Ոտնձգություն պետության ու ժողովրդի դեմ

15 Հուլիս, 2015 22:15

Հովհաննես Բաղդասարյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրում է.

Արդեն մոտ երկու ամիս է՝ որոշ, մեղմ ասած, հակաազգային տարրեր իրենց հիմնական քննարկման թեման են դարձրել ՀՀ պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանին և, որ ամենազզվելին է, նրա ընտանիքը: Իհարկե, դա սրբապղծություն է, կեղտոտ ու լկտի քայլ հայի ու նրա ընտանիքի նկատմամբ: Սակայն ավելի շատ անդրադառնանք դրդապատճառներին, հետո այդ ներկայացված նյութերին:

Այն որ այս երկրում ամենաաշխատող կառույցը բանակն է, դա փաստ է, և այդ փաստը բազմիցս ներկայացվել է ոչ թե զինվորականության, այլ անկախ մարդկանց կողմից: Թող չնեղանան մեր երկրի այլ գերատեսչությունները, բայց դա ճշմարտություն է:
Բանակի հիմնական ֆունկցիաների կատարումը միայն սահմանում ամեն օր հաղթանակ տանելու փաստով չէ որ ապացուցվում է: Դա աքսիոմատիկ է և դա չընդունողը միայն թուրքն է: Բանակը նաև ամենակայացած կառույցն է այլ հիմքերով: Փաստ է, որ բանակում կոռուպցիան, գողությունը, թալանը քչացել են, ու այն գունագեղ վերնագրերով նյութեր հրապարակողներին խորհուրդ կտայինք հիշել երկու կարևորագույն իրողություն. բանակի ղեկավարությունը երբեք էլ չի ասել որ անօրինականություն առհասարակ չկա, դրանց ուղղակի համեմատության մեջ է հարկավոր նայել և երկրորդ մի հատ հիշեք ձեր իսկ նշած թերությունները, մի տաս տարի առաջ՝ ինչ մակարդակի էին: Ի դեպ, այս առումով Արմինեյի վկաներին հատուկ հիշեցում. ձեր ծառայած ժամանակ ինչ վիճակ էր ու հիմա ինչ՝ համեմատե՞լ եք: Ուրեմն զինվորի ու սպայի ինքնասպանության մասին, որ խոսում եք, հիշում ե՞ք տարեկան քանի տասնյակ էր լինում այն ժամանակ ու հիմա քանի դեպք է լինում, բարոյականություն ունեցեք մի հատ խոստավանեք ինքներդ ձեզ:

Մի տաս տարի առաջ որքա՞ն էիք գրում այս գեներալի, այն գնդապետի անօրինականությունների մասին, հատկապես զորամասերից դուրս այս կամ այն քաղաքացիական հիմնարություններում: Հիմա հրամանատարներ ու գեներալներ են նշանակում, որոնց ոչ միայն չեք ճանաչում, այլ փորում փորում ոչ մի դեպք չեք գտնում, որով նրանց անունը հոլովված լինի: Արդեն երկու տարի է ոչ կանոնադրային հարաբերությունների արդյունքում բանակում զոհերի քանակը տասնյակ անգամ իջել է, իսկ դուք դեռ բղավում եք դրա մասին ու անամոթաբար չեք ասում օրինակ. «Այո թվերը փոքրացել են հարգելի բանակ, դրա համար Ձեզ շնորհակալություն, սակայն դեռ մահեր կան և դա ողբալի է»: Իհարկե, որ այդպես ասեք ամեն ինչ այդքան վատ չի երևա, դուք էլ չեք կարող պատվերի համար գումար ստանալ, իսկ մարդիկ կհասկանան, որ մեծ տեղաշարժ կա, որ նախարարը և հազարավոր սպաներ իրենց տունը, տեղը թողած գործ են անում՝ ի տարբերություն շատերի:

Եվ այսպես բանակի ցանկացած ենթաոլորտում` զինակոչ, կադրային հարցեր, մատակարարումներ և այլն և այլն, կան թերություններ, բայց համակարգային խնդիրները մեջքը կոտրված է: Բայց դուք ձեր փոքրհոգությամբ ու գրպանահատությամբ զուտ զրպարտություն ու թույն չեք ներարկում, դուք մեր ապագան եք վտանգում: Ասածս հիմնավորեմ փաստերով:

Գաղտնիք չէ, որ բանակը այսօր կամաց-կամաց դառնալով մեր երկրի ու հասարակության լոկոմոտիվը առողջացնում է մեր երկիրը: Մեծ խելք պետք չէ հասկանալու համար, որ այսօր հայերեն ավելի գրագետ են խոսում բանակում քան շատ ուսումնական հաստատություններում, որ այսօր բանակն է նախաձեռնում շատ օրենսդրական փոփոխություններ, որոնցով ակամայից լուծվում են կոռուպցիայի հարցերը կրթական, բժշկական և այլ համակարգերում, ինչպես նաև հայրենական արտադրողների համար: Զորակոչի առողջացման գործընթացում, զինկոմների փտած սպաների հետ հավասար, համակարգից բժիշկներ հեռացվեցին: Բանակը այսօր ունի զուտ իր կրթական համակարգը, որտեղ, որ մի կուրսանտ է մահանում ողբում ենք, ցավում, բայց ուզում եք միանգամից մի քանի հազար սպաների, որոնք սահմանում ամեն օր հաղթում են, խոտան համարել, հազարավոր մարդկանց աշխատանքը կասկածի տակ դնել:

Թե այդ հաղթանակներն է՞լ եք կասկածի տակ դնում: Չնայած ձեր հստակ դավաճանությանն էլ անդրադարձ կլինի: Այսինքն բանակի կրթական համակարգով են անցել տասնյակ հազարավոր բարձրակարգ մասնագետներ: Բանակը այսօր քիչ թե շատ միակ կառույցն է որը հայրենական գիտնականին ինչ որ բան է պատվիրում, ու որքան էլ այդտեղ գործերը դեռ փայլուն չեն, բայց առաջ գնում են: Եվ առաջ գնալով՝ մեր երկրում ստեղծում են միակ համակարգային զարգացման լոկոմոտիվը, որը կարող է իր հետ տանել ողջ երկիրը: Ցանկացած իսկական հայրենասեր դա գիտակցում է, և դա կոնկրետ որևէ մեկի մենաշնորհը չի, դրան հասել ենք, ինչպես Սեյրան Օհանյանի, այնպես էլ նախորդ նախարարների երկար աշխատանքի շնորհիվ:

Ահա բոլոր այս լուսավոր զարգացումների վրա է, որ դուք թքում եք ու ոչնչացնում ամբողջ այս աշխատանքը, որը ոչ Սեյրան Օհանյանի, ոչ Խաչատուրովի, ոչ էլ գերագույն գլխավոր հրամանատարի սեփականությունն են, դա նրանց բոլորի աշխատանքի արդյունքն է, որը հնարավորություն է տալիս մեզ ազգովի այս ճահճից դուրս գալ: Եվ եթե նրանք բազում թերություններ ունեն, մեկ է, միայն սա բավական է, որ մի փոքր այլ կերպ խոսեք բանակի ու այն ղեկավարած անձանց մասին:

Սեյրան Օհանյանի հետ ընդամենը մի ժամ շփված անձը չի կարող իրեն թույլ տալ այս անառակությունը, որը դուք էք անում հիմա: Նա ձեր տեսած ու լսած ոչ մի պաշտոնյաի նման չի: Նրա այցերը, նրա հանդիպումները, նրա խորհրդակցությունները նրա առօրյան են, դրանցում ձևականություն չկա, դրանցով են ձեռք բերվում արդյունքները: Եթե Արմինեի ու նրա դուստր ձեռնարկություն՝ Թագուհու վկաների համար հասկանալի չէ, որ դպրոցականների հետ հանդիպման ժամանակ ապագա զինվորն է դաստիարակվում, որ բանակ հասարակություն կապն է ամրապնդվում, դա չի նշանակում, որ նախարարը ձևական բաներ է անում: Հենց այդ հանդիպումների արդյունքում բանակում ոչ կանոնադրային հարաբերությունների հետևանքով տեղի ունեցած հանցանքները նվազել են գրեթե կրկնակի: Ամեն մի դեպքի վրա հերիք է եզրակացություն կառուցեք, ամեն սպայի ու հրամանատարի համար էլ ամեն մի կորուստը ողբալի է, սակայն ձեռքբերումները թվերով են նաև արձանագրվում:

Հասկանալի է նաև ձեր մարտավարությունը, որը թելադրվում է ձեր պատվիրատուների կողմից. ամեն ինչ անել որ Սեյրան Օհանյանին ու բանակը հավասարեցնել լճացած այլ կառույցների հետ, որպեսզի ոչ մեկ լավագույնը չերևա: Այսինքն այս երկրում չի կարող լինել լավ համակարգ ու ղեկավար, որպեսզի հետո այլ քաղաքական հաշվարկներ աշխատեն: Այսինքն դուք ոչ միայն կասկածի տակ եք դնում հայ զինվորի ու սպայի կարևորությունը, հերոսությունը, այլ նաև ոչ մի լավ բան չեք ուզում տեսնել, դուք ընտելացել եք ձեր գորշությանն ու փոքրությանը: Հին ասացվածք կա, երբ թզուկները վեր բարձրանալ չեն կարողանում, ուզում են բարձրացածներին ներքև գցել: Անգամ ձեր դուստր ձեռնարկության պրոդուկտի վերնագրերից մեկն էր հենց դա խոստովանում:

Միայն կասեմ, որ սրանով դուք հայի մեջ սպանում եք վերջին հույսը՝ իր պաշտպանին հավատալու հույսը: Չփորձեք ինձ ասել, որ դուք զինվորին ու հրամանատարին, նախարարին իրար հետ չեք տեսնում: Ես գիտեմ դուք դա անթաքույց էլ եք ասում, սակայն դրանով ավելի եք ընդգծում ձեր ապազգայնությունը և անգիտությունը բանակից: Որ օրը զինվորն ու հրամանատարը միասին չեղան, հաջորդ օրը այս ստորաբաժանումն ու զորքը ոչնչացած են: Եվ զարմանալին այն է, որ ձեր այս խոսքերը, ինչպես նկատել էին իմ կոլեգաները իրենց հայտնի հայտարարության մեջ, զարմանալիորեն նման են աթաթուրքի, կարմիր բոլշևիկների խոսքերին որոնք քանդեցին մեր երկիրը: Հաջորդ նյութը լինելու է ձեր ու թուրքերի ասածների նմանության մասին: Հատուկ ընդգծել եմ ձեր թեզերն ու նրանց թեզերը, որ մարդիկ հասկանան ճանաչեն ներքին թուրքին: Զարմանալի չէ, հայոց բանակի գաղտնիքները բացող, գործողությունները վտանգող անձինք այլ բանի ընդունակ չեն:

Ուղղակի այստեղ մի մեծ սխալ եք գործում՝ ձեզ հայտարարելով ժողովրդի կեղծ ձայն և խրամատ քաշելով ձեր ու պաշտոնյաների միջև մոռանում եք, թե ում եք ուզում համոզել, որ Սեյրան Օհանյանը բոլորի նման է. նրանք բանակին սիրում են ի տարբերություն ձեզ և լավ գիտեն անվտանգության գինը: Հասարակ մարդիկ որքան էլ ձեզ կարդան գիտեն, որ դուք իրականում սնվում եք շատ հայտնի մարդկանց գրպաններից, իսկ բանակը այդ ամենին ոչ մի կերպ չի մասնակցում, ու ի վերջո ժողովուրդը հավատում է իր բանակին, քանի որ այնտեղ իր որդիներն են:

Հիմա անդրադառնանք այն տականք պատմություններին որոնք շահարկում եք: Այն վթարի պատմությունը, որ մեջբերում եք, իրականում ոչ մի կապ չունի նախարարի ու իր կնոջ հետ: Չի կարելի այնքան անառակ լինել, որ մի ընտանիքի ողբերգությունը օգտագործել մի այլ ընտանիքին զրպարտելու ու քանդելու համար: Այդ ընտանիքը, ի դեպ, մի օր կարող է զայրանալ ու դրանից հետո չասեք թե մենք ինչու մտանք այս պատմության մեջ: Դրա նախադեպը կա: Հետո ինչ պիտի ասե՞ք:

Հիմա անցնենք մուշտակին: Որքան տգետ պիտի մարդ լինի որ չհասկանա, որ բևեռում որս չեն անում: Բևեռում ապրում են գիտնականներ որոնք հստակ աշխատանք են կատարում ու նրանց ապրելու ամեն մի օրը պետության վրա նստում է հազարավոր դոլարներ, որ մի հատ էլ թույլ տա մեկը որսով զբաղվի: Նման բան, եթե որևէ մեկը կարողանա անել մի հինգ տարի պիտի ապրի, զբաղվի միայն որսով, որ մի քանի տասնյակ կենդանի որսա և հետևաբար նման մուշտակները կլինեն անհատական պատվերներով ու կարժենան մի քանի միլիոն դոլար և ոչ մեկ դա իրեն թույլ չի կարող տալ: Մինչև հիմա չենք լսել, որ անգամ հայտնի աստղերն ու միլիարդատերերը նման բան իրենց թույլ տան: Իսկ ձեր մուշտակագետներին ասեք իմանան, որ նման կենդանիներ արհեստականորեն բուծվում են Չինաստանում, Թայվանում և այլուր, դրանք Արտաշատի լճերի ձկների նման են ու մոտավորապես այդքան էլ արժեն համեմատած ձեր նշած գումարի հետ:

Մնացած զրպարտանքները նույն դաշտից են, արդեն եղել է մի փայլուն վերլուծություն, թե ինչու Ֆրանսիայում որևէ հիվանդանոց չի կարող պատկանել Օհանյաններին: Դա ստուգելը պարզունակ մի գործ է, որը բնականաբար դուք չեք անի, քանի որ հիմար վիճակում կհայտնվեք:

Նաև այն մասին, որ իբր Սեյրան Օհանյանը զբաղվում է բաներով, որոնք բանակի հետ կապ չունեն, որ իբր դուք հաղորդագրություններ եք ստանում միջոցառումների մասին, որոնք կապ չունեն բանակի հետ: Այն որ ձեր գիտելիքները բանակի ու զինված ուժերի մասին պլինդուսային են՝ նորություն չէ: Բայց ասեմ՝ իմացեք, նախարարը հիմնականում գնում է կրթական հաստատություններ և հանդիպում է հասարակական կառույցների ու մշակութային գործիչների հետ, քանի որ դրանք ուղղակի կապ ունեն անվտանգության համակարգի ձևավորման հետ: Բանակի բարեփոխումների երկարաժամկետ ծրագրերում, որոնք հենց Օհանյանի շնորհիվ հաստատվեցին ու գործի դրվեցին, առանցքային դեր ունեն հենց կրթական հաստատությունները ու նմանատիպ կառույցները, և թերությունները վերացնելու երկարաժամկետ ռազմավարության տեսանկյունից հենց այդ հատվածում է հարկավոր աշխատել:

Ավելին՝ բանակը զբաղվում է ամեն ինչով ինչը կապ ունի ազգային ինստիտուտների զարգացման հետ, իսկ ՊՆ-ում ծառայում են նաև ոչ թե «վարդանանց» մասնագետներ, այլ ռազմարվեստի մասնագետներ ու տասնյակ գիտական գործերի հեղինակներ:
ՊՆ Սեյրան Օհանյանի կատարած բարեփախումներ բանակում չեն եղել կարճ լուծումներ՝ ամեն ինչի համար հիմնարար, խորքային աշխատանք է հարկավոր: Մինչև դպրոցների ու համալսարանների կադրերի որակական փոփոխություն տեղի չունենա, ազգային բանակի հարցը վերջնական չի լուծվի, իսկ դա նախարարի հիմնական գաղափարներից է դեռ ՊԲ-ի հրամանատար եղած ժամանակից: Մի խոսքով նման բաներ կան որ ձեզ համար հասու չեն:
Հասկանալի է, որ հիմա ակտիվացել եք, քանի որ վախ եք զգում: Որքան մոտենում են իշխանափոխության ժամանակները այնքան ավելի եք ակտիվանում, ժողովուրդը սա պիտի հասկանա:

Իմ և իմ ծառայակից ընկերների համար սա կրկնակի ցավալի է, քանի որ դուք մեր մեջքն եք կոտրում, մեր հավատը, մենք նաև ձեզ համար ենք այսօր կանգնած հակառակորդի դիմաց ու շատ ենք ափսոսում, որ այսքանից հետո դուք մեր նախարարի դեմ եք գործում:

Քանի որ դուք միանշանակ չեք լռելու և էլի եք շարունակելու ձեր կեղտոտ խաղերը, ապա կանխավ ասեմ, որ ես էլ եմ շարունակելու բացահայտել ձեզ ու ձեր պատվիրատուներին: Խոսելու ենք փաստերով, նկարներով, տորթեր չենք ուղարկելու, իհարկե՝ թաքուն անակնկալներով, բայց ձեր անցյալը ևս հետաքրքիր է հանրությանը, և խոստանում ենք, որ նրանք կհամեմատեն դրանք հերոսների կենսագրության հետ, ում դուք ուզում եք սևացնել:

Հ.Գ. Ասում եք ՊՆ վարձու մարդկանց է օգտագործում: Ասում եք ձեր փոստերին նամակ է գալիս բանակի իրականության մասին, սա էլ է նամակ, գրված շուրջ քսան տարի ծառայողների կողմից, որոնց հետ համաձայն են հազարավորները, նրանք չեն լռելու, սա էլ հրապարակեք, մեր ազգանունը չնայած «Ճշմարտախոսյան» կամ «Ճշտովյան» չէ, բայց մենք էլ բանակը լավ գիտենք:
Մենք ձեզ նման թաքնված չենք, հիմա էլ ծառայում ենք սահմանին, ավարտելով ծառայությունը մնացել ու ապրելով ենք ծառայում, տվյալներն էլ իրական են, եթե որևէ մեկին հետաքրքիր է, կարող է զանգել համոզվել: Ձեզ համար հասկանալի չի կարող լինել, որ մեր նման տասնյակ հազարավոր մարդիկ կան, որոնց բոլորիս իրար ու նախարարի հետ կապում է մի այլ բան, որը ձեզ՝ սենյակային առնետների համար, երբեք էլ հասկանալի չի կարող լինել:

Հաջորդ նյութը կլինի ադրբեջանական ԱԳՆ-ի նոտաների և ձեր դիմումների մասին:

Հովհաննես Հովհաննիսյան, Հովհաննես Բաղդասարյան, Դավիթ Աթաբեկյան, Կարեն Աբրահամյան