Սեպուհ Ապիկյանը` դժոխքի միջով անցնելու, միայնակ մնալու և աշխատանքը փոխելու մասին. Armlur.am
Lifestyle
Armlur.am-ը գրում է.
Սերիալներից եւ հումորային ծրագրերից հայտնի դարձած դերասան Սեպուհ Ապիկյանը, ում ընթերցողները կարող են հիշել Ճպըլի, Բշտիկյանի եւ Խափլանյանի կերպարներում, տեւական ժամանակ է` գործազուրկ է: «Ժողովուրդ»-ը փորձել է պարզել, թե անգործության այս շրջանն ինչով է պայմանավորված, եւ ինչպես է մտադիր դերասանը հաղթահարել կյանքի այս դժվարին փուլը:
-Սեպո՛ւհ, շուրջ մեկ տարի առաջ Դուք հանդիսատեսին գրավում էիք Ձեր բազմազան կերպարներով, սակայն արդեն տեւական ժամանակ է` չեք երեւում էկրաններին, բեմում, իսկ պատճառը երկրպագուների համար շարունակում է մնալ անհայտ: Ինչո՞ւ Ձեզ չենք տեսնում նոր նախագծերում:
-Ես արդեն նշել եմ, որ այժմ ոչ մի տեղ չեմ աշխատում: Իսկ թե ինչու, ինքս այդ հարցի պատասխանը չունեմ: Այս ընթացքում ունեցել եմ ֆիլմերից, որոշ նախագծերից հրավերներ, սակայն այդ խոսակցությունները մնացել են օդի մեջ: Հստակ հրավերներ չկան: Չգիտեմ… Երեւի դերասանները շատացել են, գուցե էլ իմ կարիքը չի զգացվում: Այս պահին թատրոնում էլ զբաղվածություն չունեմ:
-Կարծում եք` ժողովուրդը հոգնե՞լ է Ձեր կերպարներից, թե՞ խնդիրն այլ տեղ պետք է փնտրել:
-Միանշանակ, այս իրավիճակի հետ ժողովուրդը կապ չունի. խնդիրը հեռուստաընկերությունների հետ է կապված, որոնց կողմից հրավերներ պարզապես չկան, ինչպես ասացի՝ ինքս էլ չգիտեմ` ինչու: Իսկ ժողովրդի մի ստվար զանգված մշտապես ասում է, որ կարոտել է ինձ, իմ կերպարներին…
-Իսկ անգործության այս շրջանը շուրջ մեկ տարի առաջ տեղի ունեցած չարաբաստիկ ավտովթարի հետ կապ ունի՞:
-Դե, այդ ավտովթարից հետո ես շուրջ մեկ տարի ֆիզիկապես հնարավորություն չունեի աշխատելու. ամեն հնարավորություն՝ այս հանգամանքով պայմանավորված, կորավ: Բայց արդեն մի քանի ամիս է` ես ոտքի եմ կանգնել, այսպես ասած` սպասողական վիճակում եմ:
-Այդ ավտովթարից հետո չարացած էիք մարդկանց, հայրենիքի, աշխարհի նկատմամբ: Այդ պահերին Ձեր կողքին ունեի՞ք մեկին, ով հոգեպես կսատարեր Ձեզ: Առհասարակ, սոցցանցերում թողած Ձեր գրառումներից այնպիսի տպավորություն է ստեղծվում, թե Դուք մշտապես միայնակ եք:
-Այդ ամիսներին ես դժոխքի միջով եմ անցել, մենակություն եմ զգացել: Կային հազվագյուտ մարդիկ, որոնք ֆինանսապես օգնեցին ինձ` Գրիգոր Դանիելյանը, Արմեն Պետրոսյանը. նրանց շատ շնորհակալ եմ: Բայց ընդհանուր առմամբ ես լիովին միայնակ եմ եղել, մարդկանց հետ շփման կարիք կար, որը ես չունեի: Միայնակ դուրս եմ եկել այդ վիճակից:
-Իսկ ընտանիքի անդամնե՞րը…
-Ոչ, խոսքը նրանց մասին չէ. նրանք իմ կողքին են եղել:
Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այստեղ:
