Էսօր մի տհաճ բաան ևս մեկ անգամ նկատեցի…Ժամը 10-ից հետո երևանյան բոլոր ստրիբ կլուբների ու ոչ հեռու կազինոների դիմացները լիքքքը ավտոոոո կաա…
Ես զարմանում եմ երկու բանի վրա՝
Ո՞նց կարա ախր, տղամարդը հայկական ստրիպտիզում որևէ հաճույք ստանա. եթե արվեստնա գնահատում, ապա մեր ստրիպտիզներում արվեստ չկա, իսկ եթե աղջիկնեերին է հավանում, ապա մեր ստրիպ կլուբներում սաղ աղջիկները թաք դոլլարանոց կիլլերներ են…
Ու երկրորդը՝
Ոնց կարա ընտանիքի տեր տղամարդը, գիշերվա տասին, թողնելով ընտանեկան ջերմությունը, կնոջը գրլելու բերկրանքը ու երեխեքի հետ խաղալու հաճելի պահը, գնա կազինո՝ գիտակցելով, որ մեկա կրվելուաա՜:
Լուրջ՝ ուղեղս կախումա էլի, ինչով են մտածում էտ տղամարդիկ ու տղաները
