Երկրի ձգողությունը Լուսնի մակերեւույթը վերածել Է ճաքերի «ցանցի». գիտնականներ

Երկրի եւ Լուսնի ձգողական փոխգործակցությունը, որն առաջացնում Է մակընթացություններն ու տեղատվությունները, անհետեւանք չի անցնում մեր մոլորակի արբանյակի համար. նրա մակերեւույթը վերածվում Է ճաքերից եւ մանր փոսերից բաղկացած յուրատեսակ «ցանցի», պարզաբանել են գիտնականները, որոնք հոդված են հրապարակել Geology հանդեսում, տեղեկացնու մ Է Արմենպրեսը:

«Մենք գիտենք, որ Լուսնի եւ Երկրի միջեւ հարաբերությունները սկզբնավորվում են դեռ նրանց առաջացման ժամանակներից, սակայն մենք խիստ զարմացած ենք այն բանից, որ Երկիրը մինչ այժմ հանդիսանում Է յուրօրինակ տիեզերական քանդակագործ, որը փոխում եւ ձեւ Է տալիս Լուսնին»,-հայտարարել Է Թոմաս Ուոթերսը Վաշինգտոնի (ԱՄՆ) Սմիթսոնի ինստիտուտից, որի խոսքը մեջբերում Է հաստատության մամուլի ծառայությունը:

Ուոթերսը եւ նրա գործընկերներն այս եզրակացության են եկել՝ ուսումնասիրելով LRO զոնդով հավաքված լուսանկարները՝ 2009 թվականի հունիսին Լուսնի ուղեծիր նրա ժամանելու պահից սկսած: Այդ լուսանկարներում գիտնականները փնտրում Էին ռելիեֆի հատուկ ձեւերը՝ այսպես կոչված տարԷջքից առաջացած սանդղաձեւ խորշեր, լեռնատեսակների յուրատեսակ «ծալքեր», որոնք ի հայտ են եկել իրար նկատմամբ ապարների երկու շերտերի տեղաշարժման հետեւանքով:  

Ինչպես ենթադրում են գիտնականները, համանման գործընթացներ կարող են տեղի ունենալ Արեգակնային համակարգի մյուս մոլորակների արբանյակների վրա: Նրանք, Ուոթերսի խոսքով, սկզբունքորեն կարող են առաջացնել թույլ «լուսնացնցումներ» եւ այլ տեկտոնիկ երեւույթներ, որոնք հնարավոր կլինի փորձել հայտնաբերել Լուսնի կամ նրա նմանների մակերեւույթի վրա լուսնագնացների կամ մարդկանց հաջորդ իջեցման դեպքում, հաղորդել Է ՌԻԱ Նովոստին: