ԵՏՄ անդամ լինելը դեռ չի նշանակում մյուս անդամների հետ բարեկամական հարաբերություններ

Այն, որ ԵՏՄ անդամ լինելը դեռ չի նշանակում, որ այդ միության մյուս անդամ երկրների հետ բարեկամական հարաբերություններ են, և միմիյանց շահերը հաշվի են առնվելու, դա արդեն իսկ մեզ համար պարզ էր Ղազախստանի նախագահ Նորսուլթան Նազարբաևի կեցվածքից, Հայաստանի հանդեպ ակնհայտորեն ոչ դրական վերաբերմունքից:

Բայց պարզվում է, որ նման կեցվածքը Նազարբաևի մոտ ոչ միայն Հայաստանի հանդեպ է: Ղազախստանի ցմահ նախագահը հիմա էլ որոշել է իբրև թե, որպես միջնորդ, հանդես գալ Ռուսաստանի և Թուրքիայի միջև, և Անկարային ու Մոսկվային կոչ է արել «ստեղծել համատեղ հանձնաժողով, գտնել մեղավորներին, պատժել և ընդունել սխալները՝ վերականգնելով հարաբերությունները»: Այս ամենը Ղազախստանի նախագահը հիմնավորել է նրանով, թե իբրև ինքը երկար տարիներ աշխատել է Թուրքիայի և Ռուսաստանի դիրքերի մերձեցման ուղղությամբ և չի ուզում, որ տարիներ շարունակ կառուցածը հօդս ցնդի:

Սակայն ակնհայտ է, որ Նազարբաևը, լինելով թյուրքալեզու պետության նախագահ, պարզապես պաշտպանում է իր ազգակից թուրքերի շահերը՝ դրանք ավելի կարևոր համարելով նույնիսկ գործընկեր Ռուսաստանի հետ հարաբերություններից:

Ի՞նչ է նշանակում գտնել մեղավորներին, երբ Թուրքիայի վարչապետն իր վերջին հայտարարություններում արդեն գրեթե բառացի մատնել է իրենց, որ ռուսական ինքնաթիռի խոցումն իրենց կողմից միտումնավոր և պլանավորված է եղել, որ Ռուսաստանի ներկայությունը Սիրիայում վնասում է Թուրքիայի շահերին, որոնց մեջ մտնում է նաև Թուրքիա-ԻԼԻՊ համագործակցությունը:

Ի՞նչ սխալներ ընդունելու մասին կարող է խոսք գնալ, երբ Էրդողանն ու Դավութօղլուն բացահայտ ասել են, որ չեն պատրաստվում ներողություն խնդրել Ռուսաստանից:

Այսինքն, Նազարբաևն ուզում է, որ միայն Ռուսաստա՞նը ընդունի իր «սխալը»: Սա, իմ կարծիքով, ոչ թե անարդարացի կերպով հավասարության նշան դնել է, այլ նույնիսկ՝ ցինիզմի դրսևորում:

Տարօրինակ կլինի, եթե Ռուսաստանը դրական արձագանքի և հետևի Նազարբաևի «խորհրդին»: Դա, իհարկե, չի խոսի Ռուսաստանի օգտին:

Կարեն Վարդանյան

Orer.am, վերլուծաբան