Եվ դո՞ւ, Բրուտոս
Վերլուծական
Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարությունը դատապարտում է ԿԺԴՀ-ի կողմից բալիստիկ հրթիռի արձակումը, որը խախտում է ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի բանաձևն և սրում իրավիճակը Կորեական թերակղզու շրջանում։ Այս մասին հայտարարություն է տարածել Հայաստանի ԱԳՆ մամուլի ծառայությունը։ Պատկերացնո՞ւմ եք, ինչ մարդասիրական դրսևորումներ է սկսել ցուցաբերել մեր ԱԳՆ-ն: Հիրավի, գերտերության հավակնություններ ունեցող պետության արտաքին գերատեսչության խիզախ մաքառում: Անելով նմանատիպ հայտարարություն՝ մեր դիվանագիտական կորպուսը կատարեց տիտանական աշխատանք և մեկ կրակոցով ողջ նապաստակների դաս ոչնչացրեց: Այսպիսի մաքառումի ընդունակ է միայն այն պետության արտգործնախարարությունը, որն ունակ է խնդիրներ լուծել մոլորակային, ներեցեք, միջմոլորակային հարթության վրա:
Այս հայտարարության մեջ կան թաքնված մի քանի հաղորդագրություններ: Նախ և առաջ, սրանով Հայաստանն իր դիրքերն է ամրապնդում Կորեական թերակղզում և հասկացնում Սեուլին, որ կորեացիների հայկական ծագման վարկածն առ այն, որ նրանք ձևավորվել են Կոտայքում և այնուհետ գաղթել Կորեական թերակղզի, ժամանակից շուտ շրջանառությունից հանել պետք չէ, և Հայաստանն այդ թերակղզին դիտարկում է իր հնարավոր ազդեցությունների գոտում: Երկրորդ, սրանով մեր ԱԳՆ-ն հասկացրեց Արևմուտքին, որ միջազգային ահաբեկչության և ընդհանրապես բռնապետությունների դեմ պայքարն առ ոչինչ է, եթե դրանում ներառված չէ Հայաստանն իր հսկայական կենսափորձով և ռեսուրսներով: Երրորդ, Հայաստանը լուծեց նաև քաղաքագիտական բարդագույն դիլեմա՝ կապված իր մերձավոր դաշնակից ՌԴ-ի հետ՝ հասկացնելով նրան, որ զսպվի Հյուսիսային Կորեային աջակցելու հարցում: Հայտարարությունն ուներ ենթատեքստեր՝ ուղղված նաև Ճապոնիային և Չինաստանին: Դե, դա ձեռքի հետ, մարդ ես, հետագա վարկեր մուրալու հարցում պետք կգա:
Իսկ այժմ ավելի լուրջ: Մեր ԱԳՆ-ն պարապուրդի մատնված խորհրդային հիմնարկ է և մեր հասարակության համար ավելի արդյունավետ կլիներ, եթե այդ կառույցը և դրան ենթակա բոլոր ենթակառույցները փակվեին ու փոխարենը դրանց տարածքում զարկ տրվեր բանջարաբոստանային կուլտուրաների մշակմանը: Այդ կառույցը, հին առածի համաձայն, մկան ծակին հազար թուման էր տալիս, երբ մեր երկրում ինչ-որ երրորդ երկրի զինվորական սպանում էր մի ամբողջ ընտանիքի: Այդ կառույցը լեզուն մտցրել էր համապատասխան հատվածը, երբ թուրքական ինքնաթիռներն անարգել խախտում էին ՀՀ պետական սահմանը, այդ կառույցը շարունակում է քնած ձևանալ, երբ Եվրոպայում շարունակվում են ընդունվել հակահայկական բանաձևեր ու այսպես շարունակ: Թերևս կառույցի միակ ձեռքբերումն այսքան ժամանակ այն է, որ Հիլարի Քլինթոնը պոնչո է արել կառույցի ղեկավարին: Դրանով հետագա սերունդները կհպարտանան:
Ով ով, բայց գոնե Հայաստանի նման տոտալիտար համակարգ ունեցող երկիրն իրավունք չունի քննադատալու նմանատիպ համակարգ ու հավակնություններ ունեցող երկրին, ավելին, երբ ի սկզբանե գիտես, որ տարածածդ հաղորդագրությունն անգամ կիսալուրջ մարդկանց մոտ քմծիծաղ է առաջացնելու: Եվ հետո, տարածելով նման հայտարարություն մի երկրի նկատմամբ, որի իշխող համակարգը գրեթե ոչնչով չի տարբերվում քո երկրի իշխող համակարգից, մի տեսակ կոլեգիալ համերաշխության սկզբունք ես խախտում: Իսկ դա կողքից այդքան էլ լավ չի նայվում:
Եվ վերջում, թողած մեր անհամար խնդիրները, որոնք առկա են տարածաշրջանում և այլ հարթություններում, երբ բոլորս սրտի թրթիռով, յուրաքանչյուր առիթով սպասում ենք մի դիպվածի, որը կհիշեցնի այս կառույցի գոյության մասին և անգամ հուսախաբ լինում, արժե՞ մեր քիթը խոթել այնտեղ, որտեղ ընդհանրապես մեզ չեն սպասում: Ի՞նչ է սա, մեռնողի վերջին ջղաձիգ ցնցու՞մ:
Վահրամ Թոքմաջյան
Orer.am, վերլուծաբան
