«Կամավորականի դիտարկում» շարքից
Բլոգ
Արթուր Եղիազարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
ՊԱՏԵՐԱԶՄ՝ ՀԱՆՈՒՆ ԽԱՂԱՂՈՒԹՅԱՆ
«Ադրբեջանի Հանրապետություն» անունով երկիրը չարիք է, մակաբույծ՝ ոչ միայն մեր ազգի ու երկրի, այլ ողջ մարդկության համար: Մի երկիր, որն իր անունը գողացել է հարավային հարևան երկրի սահմանակից նահանգի անունից: Մի երկիր, որի պաշտոնական մեծամասնություն համարվող էթնոսը իր անունը ստացել է ընդամենը 1936 թվականին՝ իր մեջ կլանելով բազմաթիվ թյուրքական (կովկասի թաթարներ), կովկասյան և իրանական ուծացված էթնիկ միավորներին: Մի երկիր, որը արհեստականորեն ստեղծվեց բնիկ ժողովուրդների՝ հայերի, լեզգիների, թաթերի, թալիշների, ուդիների և աղվանական այլ ժողովուրդների պատմական հայրենիքներից կտրված կամ ամբողջովին յուրացման հիման վրա: Մի երկիր, որի ամբողջ պատմությունն ու մշակույթը կեղծ է ու ձևավորված՝ այլոց պատմություններն ու մշակութային արժեքները կեղծելու կամ յուրացնելու հիման վրա: Մի երկիր, որն անառողջ տարածքային հավակնություններ ունի բոլոր հարևաններից, անգամ ծովից այն կողմ: Սա մի երկիր է, որը ստեղծվել է այլ ուժերի քաղաքական ու տնտեսական շահերին սպասարկելու համար: Սա այն երկիրն է, որը պետք է կապող օղակ հանդիսանա թյուրքական ցնորապաշտությունների՝ պանթուրանիզմի ու պանթուրքիզմի համար՝ վտանգելով ոչ միայն հայության և Հայաստանի գոյությունը, այլ նաև վնասելով Ռուսաստանի, Իրանի, Վրաստանի, Չինաստանի, Տաջիկստանի և այլ երկրների շահերն ու անվտանգությունը:
Ու մենք, մեր այս վերջին հանրապետությունը հռչակելու պահից՝ անդադար պատերազմում ենք այս չարիքի դեմ, զսպում նրա ծավալապաշտությունը, կանխարգելում նոր ցեղասպանությունների իրականացումը:
Բայց, իմ կարծիքով, ժամանակն է, որ վերանայենք մեր ռազմավարությունը: Այս ձևով այս կռիվը չի ավարտվի, անդադար մեզ քամելու է ու խոչընդոտելու մեր հզորացմանն ու զարգացմանը: Ժամանակն է, որ պաշտպանությունից անցնենք այլ ռազմավարության ու մարտավարության: Ադրբեջանը պետք է լքի պատմության թատերաբեմը: Քանի այն կա՝ պատերազմները անխուսափելի են: Ժամանակն է, որ «Արցախյան ազատամարտ», «հայ-ադրբեջանական հակամարտություն» անվանվող պատերազմի էջը փակել և դնել վերջաբան: Պատերազմենք՝ վերջնական խաղաղության համար: Ի շահ հայության: Ի շահ՝ համայն մարդկության: Այո, հենց այդպես էլ անվանենք՝ «ՊԱՏԵՐԱԶՄ՝ ՀԱՆՈՒՆ ԽԱՂԱՂՈՒԹՅԱՆ»:
