Վիեննայում նախագահների հանդիպման մասին կոնկրետ դիտարկումներ

Սմբատ Ղահրամանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

1. ԵԱՀԿ-ն ու Հայաստանը երկար տարիներ խոսում են Ղարաբաղա-ադրբեջանական հակամարտ զորքերի շփման գծում մշտադիտարկման և ռազմական էսկալացիաները հետաքննող մեխանիզմների ներդրման մասին, բայց Ադրբեջանը չգիտես ինչու չէր համաձայնում, երեկ համաձայնվեց:

2. Ադրբեջանը սահմանային սադրիչ գործողություններով ու երկրի ռազմաքաղաքական ղեկավարության մակարդակով արվող ամենօրյա ռազմական հռետորաբանությամբ հրաժարվում էր 1994-1995թթ. պայմանագրերից, բայց երեկ ստիպված եղավ հաշվի նստել դրանց իրողության և ուժի հետ:

3. Հրապարակված տեղեկատվությունից ելնելով, ենթադրում եմ, որ Ադրբեջանին այս անգամ իսկապես թափ են տվել' հասկացնելով երկու կարևոր սկզբունք' Ղարաբաղի հարցում ներկա իրավիճակով ոչինչ չի կարող փոխվել և ամենակարևորը' մտքով հանկարծ չանցնի ռազմական ճանապարհով փորձել լուծել խնդիրը։

4. Քաղաքականության ու դիվանագիտության մեջ կարևոր են ժեստերը, որոնք հուշում են տվյալ իրավիճակում տեղի ունեցող կարևոր, բայց շատ դեպքերում աննկատ երևույթների մասին։
Նայելով Սերժ Սարգսյանի և Իլհամ Ալիևի դեմքին պարզ է դառնում, որ հանդիպման ժամանակ շահեկան դիրքում եղել է հայկական կողմը, քանի որ Հայաստանի ուժեղ ու պատերազմով անցած նախագահը ի տարբերություն թշնամի պետության բռնապետի վստահ էր իրեն զգում։