«Միասնություն» համազգային շարժումը կլոր սեղան էր հրավիրել
Քաղաքական
Երեկ «Միասնություն» համազգային շարժման կողմից «Հայաստանի արտաքին քաղաքականությունը եվրոպական և եվրասիական վեկտորների միջև» թեմայով կազմակերպվել էր կլոր սեղան, որի ժամանակ համակարգող խորհրդի նախագահ Արամ Վարդանյանը նախ շնորհավորեց քննարկման մասնակիցներին ու ներկաներին, ապա, անցնելով թեմային, նշեց.
«Մեր համազգային խնդիրներից մեկը արտաքին քաղաքականությունն է՝ հիմնական վեկտորների ընտրությունը: ԵՏՄ անդամ լինելով` այսօր չեն պակասում քննարկումները, թե որ ուղին էր Հայաստանի համար օգտագար, կենսունակ: Շատ տեղերում մենք տեսնում ենք բախումներ արևմտամետ և ռուսամետ գործիչների միջև: Ամեն մեկը փորձում է ավելի կաթոլիկ թվալ, քան Հռոմի պահը»,- ասաց նա` ընդգծելով, որ իրենց թիմի նպատակը պետականամետ մտածողության սերմանումն է երիտասարդության շրջանում:
Քննարկման ժամանակ քաղաքագետ Ստեփան Սաֆարյանը նախ նշեց. «Վերջին մի քանի տարում տաբու է դրված քաղաքական ուժերի առաջ: Քաղաքական ուժերը շահագրգռվածություն չունեն խոսելու արտաքին քաղաքականության մասին: Ես ողջունում եմ «Միասնություն» համազգային շարժման նախաձեռնությունը»:
Անդրադառնալով ԵՏՄ անդամակցությանը և դրա հետևանքներին` քաղաքագետը հիշեցրեց, որ Հայաստանում պաշտոնապես հայտարարվեց, որ ՀՀ-ն անդամակցում է ԵՏՄ-ին` անվտագության նկատառումներից ու շահերից ելնելով:
«ԵՏՄ-ն էլ հայտարարեց, որ բացառիկ տնտեսական կառույց է: Եվ, որքան էլ ցավալի է, այդ կառույցում գտնվում են մեր ՀԱՊԿ դաշնակիցները, որոնք ոչ միայն ՀԱՊԿ-ի շրջանակներում չեն պաշտպանում մեր շահերը, այլև հենց ԵՏՄ-ում»,- ասաց նա՝ հավելելով.
«Անվտանգության հետ կապված ինչ էլ ասվի ու հայտարավի, ապրիլյան պատերազմը լավագույն ապացույցն էր, որ դա այդքան էլ այդպես չէ: Մի քաղաքականություն, որի արդյունքները պարզ են. երկիը կանգնում է պատերազմի շեմին: Հայտարարվել է, որ ևս մեկ լրացուցիչ քայլ ենք անում, որ անվտանգությունն ավելանա, բայց կանգնում ենք պատերազմի շեմին»,- շեշտեց քաղաքագետը:
Հայաստանի գործատուների միության նախագահ Գագիկ Մակարյանն էլ, խոսելով ներմուծման արդյունքներից, նկատեց, որ իրականում դրական տեղաշարժեր են գրանցվել:
Անդրադառնալով ԵՏՄ-ին անդամակցելու կամ չանդամակցելու խնդրին` նա նշեց, որ այլընտրանք պարզապես չկար. «Հայաստանը ուրիշ տարբերակ չուներ, որովհետև ,հայտնվել էր ձիու սմբակների տակ: Եթե Հայաստանը չգնար այդ ճանապարհով, կհայտնվեր Ուկրաինայից ավելի ծանր վիճակում: Իսկ Ռոսատսանը չի ուզում մենակ մնալ աշխարհում, քանի որ ունի բարձր կոռումպացվածություն, էլեկտրոտեխնիկայի ոլորտի հետամնացություն, որը մոդեռնիզացիայի հնարավորություն չի տալիս:
Ռուսաստանը գնում է մի ճանապարհով` եթե ես չեմ կարողանում զարգանալ, ինչ անեմ, որ մյուսները չզարգանան: Դրա համար Ռուսատսնաը կստեղծի ինտրիգներ և բլոկներ: Իսկ ԵՏՄ անդամ երկրների մեծ մասը հետամնաց են, մուսուլմանացված, տնտեսապես միջինից ցածր մակարդակում: Այդ պատճառով ԵՏՄ երկրների կրոնական, տնտեսական և քաղաքական շահերը բախվում են »,- սաց նա:
Նա իր խոսքում ընդգծեց, որ խոշոր հաշվով ԵՏՄ-ի մասին խոսելիս պետք է հասկանալ որ դա ֆորմալ մի ընկերություն է, որտեղ մեր գործընկերը եղել և մնում է Ռուսաստանը:
«ԵՏՄ-ն հնարավորություն է տալիս միջակ արտադրանքը սպառել, բայց մեր պլանը պետք է լինի եվրոպական ստանդարտը»,- ասաց նա:
Միջազգային և անվտանգության հարցերի հայկական ինստիտուտի փորձագետ Ռուբեն Մեհրաբյանն էլ ԵՏՄ-ն դիտարկեց որպես Ֆեյք կառույց. «Պետք է հասկանալ, որ գործ ունենք ֆեյք կառույցի հետ: ԵՏՄ-ն այսպես է ստեղծվել. եկեք մի բան ստեղծենք, հետո կորոշենք մեջն ինչ ենք լցնում: Այնտեղ չկա ոչ միություն, ոչ տնտեսություն, ոչ Եվրոպա, կենտրոնը հանդիսանում է Ռուսաստանը, որի տնտեսությունը դեգրադացված է: Զենքի բիզնեսի քաղաքականությամբ փորձում են նավթի գնի բարձրացում բերել, բայց նավթի գինը չի բարձրանում»:
Նա, չհամաձայնվելով Գագիկ Մակարյանի կողմից հնչեցված այն կարծիքին, որ ներմուծումը դրական տեղարաժեր ունի, շեշտեց, որ այսօրվա հայաստանյան սուպերմարկետներում ամբողջությամբ աղբ է լցրած:
«Ռուսական աղբն է ավելացել է, ուղղակի շատացել է աղբը: Եթե մենք սա համարում ենք նվաճում…»,- ասաց նա՝ հավելելով. «Մենք Իրանի հետ ոչինչ չենք կարողաում անել, քանի որ Հայաստանում մի մետր խողովակն անգամ մերը չէ: Մենք չենք կարողանում որոշում կայացնել, Գազպրոմ-ին տրված են այնպիսի հնարավորություններ, որ մենք չենք կարող ինքնուրույն որևէ որոշում կայացնել:
Մենք վերադառնում ենք գաղութատիրական իրավիճակ: Այսօր Ռուսաստանը Հայաստանի թիվ մեկ սպառնալիքն է, իսկ Հայաստանը ոչ թե Ռուսաստանի դաշնակիցն է, այլև պատանդը, իսկ մենք շարունակում ենք մեր ավանակը քշել»:
