Շոկային գաղտնիքներ, որոնց մասին Ձեզ ոչ մի մանկաբարձուհի չի պատմի
Blognews.am-ը գրում է.
Մանկաբարձուհիները մեկ հերթափոխի ընթացքում կարող են 10 կմ վազել ծննդատանը:
Պատահական մարդը այս մասնագիտությամբ երկար չի աշխատի. տեսած առաջին ծննդաբերությունից հետո հրաժարվում են։ Ուրիշի ցավին նայելը շատ դժվար և սարսափելի է:
Ինչ նյարդային համակարգ է պետք ունենալ:
Ինչ է անում մանկաբարձուհին
Մանկաբարձուհին բժշկական կրթությամբ մարդ է, նրա առաջադրանքն է ոչ թե պարզապես կնոջ ձեռքը բռնել ծննդաբերության ժամանակ:
Նա կարում է ինտիմ մասերի պատռվածքները և գիտելիքներ ունի ոչ միայն կնոջ մարմնի, այլև նորածնի մարմնի մասին:
30 տարվա աշխատանքային փորձ ունեցող մանկաբարձուհին նշում է, որ ամենաբարդը մորն օգնելն է երեխայի մահը հաղթահարել, նրան ամեն կերպ աջակցելը:
Շատերը հարցնում են՝ ինչ է լինում ընկերքի հետ:
Հիմա ծննդկանը կարող է վերցնել այն, իսկ հետաքրքիր է՝ ինչպես է եղել խորհրդային ժամանակներում:
Ընկերքը պահել են հատուկ սառցախցիկներում, հետո ուղարկել են Ֆրանսիա՝ կոսմետիկ միջոցի արտադրության համար:
Իմ կողքին ծննդաբերության ժամանակ մտերիմներից ոչ մեկը չի եղել, դրանից մի քանի ժամ հետո էլ:
Հիմա շատերը համատեղ ծննդաբերություն են նախընտրում:
Մանկաբարձուհիներին երբեմն զարմացնում է ծննդկանների ընտրությունը. կանայք ծննդաբերության ժամանակ իրենց կողքին լինելու համար ընտրում են նույնիսկ սկեսրայրին:
Հետևելը՝ մարդիկ ինչպես են ծնող դառնում, գիտակցում դա, պակաս հետաքրքիր չէ, քան երեխայի ծնվելու հրաշքին ներկա լինելը:
Տղամարդու դեմքի արտահայտությունն ընդմիշտ փոխվում է, երբ նա հասկանում է, որ հայր է դարձել:
Հիմա այլևս ոչ ոքի չես զարմացնի սևամորթ երեխայով, նույնիսկ եթե երկու ծնողները սպիտակամորթ են:
Սա մայրական գծով հարազատների, նախնիների հետ է կապված, որոնց մասին քչերը գիտեն…
Նույնիսկ հեռու ուզբեկ բարեկամը կարող է ազդել մաշկի տարբեր գույնով երեխայի ծնվելու վրա:
Մոր մահը ծննդաբերության ժամանակ հազվագյուտ դեպք է, մահանում են նորածինները, առավել հաճախ դա կապված է որևէ բնածին պաթոլոգիայի հետ:
Այնպիսի անոմալիան, ինչպիսին ձեռքի կամ ոտքի վեցերորդ մատն է, այնքան էլ սարսափելի չէ և շատ ավելի հաճախ է հանդիպում, քան մենք կարծում ենք:
Սովորաբար այն կտրում են նախքան երեխայի մեկ տարեկան դառնալը:
Ամեն երեխա յուրովի է գեղեցիկ:
Որպես մանկաբարձուհի աշխատելով՝ հնարավոր չէ չհիանալ նորածինների գեղեցկությամբ, որոնցից յուրաքանչյուրը յուրահատուկ է:
Շատ զվարճալի են փոքրիկները, որոնք արդեն մազերով են ծնվում, խատուտիկի նման են:
Ծննդատան վերելակում, սանդուղքի վրա, զուգարանում… Որտեղ ասես ծննդաբերում են կանայք: Մանկաբարձուհին պետք է հնարամիտ լինի անսովոր իրավիճակում ծնունդն ընդունելու համար:
Գլխավորը՝ կնոջ համար հարմար լինի:
Շատ հաճախ մանկաբարձուհին հղիից կամ նոր ծննդաբերած կնոջից հեռու է տանում ձանձրացնող հարազատներին: Նրանք չեն հասկանում, որ նրան հանգիստ է պետք:
Զարմանալիորեն երիտասարդ մայրերը շատ հեշտ և հանգիստ են ծննդաբերում:
Բազմամյա փորձի ընթացքում մանկաբարձուհին առիթ է ունեցել տեսնելու և՛ 12-ամյա, և՛ 13-ամյա մայրերի:
Վաղաժամ ծննդաբերությունը շատ բարդ է, բայց փոքրիկների համար դա ամենից հաճախ լավ է ավարտվում:
Այսպիսի աշխատանքը հսկայական պատասխանատվություն է:
Քանի արցունք է բաժին ընկնում սովորական մանկաբարձուհուն:
Բայց երբ տեսնում ես՝ որքան երջանիկ են ծնողները նորածնի հետ, նորից ու նորից ուզում ես աշխատավայր վերադառնալ:
Ամենամեծ ծանրաբեռնվածությունն աշնանն է:
Ամենը, որովհետև ինչ-որ մեկը լավ հանգստացել է ամանորյա տոներին:
Հեռացում, դատ, բռնություն հարազատների կողմից․ այս ամենին կարող է ենթարկվել սովորական մանկաբարձուհին:
Սա վտանգավոր մասնագիտություն է:
Ուշադրություն չդարձնելով ռիսկին՝ մանկաբարձուհին գնում է աշխատանքի, որը կարելի է համեմատել երկնային հրեշտակի գործունեության հետ:
Նրանից իսկապես շատ բան է կախված:
