Ովքե՞ր են իրական ջղաձգվողները

Վերլուծական 16 Հոկտեմբեր, 2014 23:03

Եթե ամսի 10-ին հանրահավաքից մեզ այդպես էլ ամբողջությամբ պարզ չդարձավ, թե վերջապես ինչին է դեմ և ինչին է կողմ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, ապա գոնե մեկ բան ակնհայտ դարձավ՝ ԼՏՊ-ն դեմ է ջղաձգություններին, ջղաձգվողներին: «Մի ջղաձգվիր»՝ այսպես կարող է հնչել «Լևոնի վկաներ» աղանդի սուրբ գրքի առաջին պատվիրանը, եթե մի օր ԼՏՊ-ն որոշի այդպիսի գիրք գրել: Եվ ինչպես առհասարակ ընդունված է կրոնական կառույցներում՝ պատվիրաններն էլ առհասարակ ստեղծված են դրանք խախտելու համար, որովհետև հնարավոր չէ հերքել, որ ՀԱԿ-ի բլոգերների մոտ ջղաձգումները միշտ բավականին հաջող են ստացվել, իսկ իրենց ամենատես առաջնորդի պատվիրանից հետո ջղաձգումներն էլ ավելի ջղայն ու ձգված են դարձել: Նախ մինչ հանրահավաքը ազգիս «փրկիչները» արդեն հասցրել էին հրապարակել ոմն ջղաձիգի մտքի վիժում, ըստ որի՝ յուրաքանչյուր ոք, ով չի ցանկանում մասնակցել այդ հանրահավաքին և հայտնում է այդ մասին՝ «ճաք տված» է, ժողովրդական լեզվով ասած՝ «չաթլախ»: Ջիղերի ձգումները հանրահավաքից հետո որոշ բլոգեր-գրչակների կողմից էլ ավելի մեծ թափ ստացան և հասան ընդհուպ կանանց վիրավորելուն՝ «Ժառանգություն» խմբակցության պատգամավոր Զարուհի Փոստանջյանին համեմատելով ամենահին մասնագիտության ներկայացուցիչ կանանց հետ: Նախ մի կողմ թողնեմ հարցի բարոյական կողմը, որ չորս երեխաների մոր մասին նման բան գրելն առնվազն անբարոյականություն է, և անցնեմ գաղափարական կողմին: Ինքս չլինելով Զարուհի Փոստանջյանի համակիրը և չկիսելով նրա քաղաքական հայացքները, միևնույն է, չեմ կարող չփաստել, որ մենք գործ ունենք սկզբունքային գործչի հետ, ով ունի հստակ հայացքներ, հստակ ուղղվածություն, և իր գործունեությամբ ապացուցել է, որ դեմ է գործող իշխանություններին և իշխանությունների վարած քաղաքականությանը: Կարճ ասած՝ ընդդիմադիր է, որոշակի սկզբունքների տեր, ինչը չեմ կարող ասել գործընթացներն անշրջելի դարձնող և սեփական տարիքից գանգատվողների մասին: Քաղաքական ուժերի պարագայում մենք գործ ունենք այնպիսի մի երևույթի հետ, երբ կուսակցության ղեկավարից սկսած մինչև կուսակցության ամենաստորին օղակների ներկայացուցիչների, կուսակցությանը սպասարկող բլոգեր-գրչակների վարքը միմյանց համապատասխանում է: Եթե կուսակցության առաջնորդը մեծ հարթակից ջղաձգվող է անվանում այլ կուսակցության հետևորդներին, ապա, բնական է, որ քաղաքական ուժի ստորին օղարկների ներկայացուցիչներն էլ առանձնապես չպետք է փայլեն իրենց տակտի զգացողությամբ: Եվ նման ինտելեկտուալ մակարդակ ունենալով՝ ոմանք դեռ երազում են համաժողովրդական շարժում գլխավորել: Չնայած ի՞նչ համաժողովրդական, երբ խոսքն ընդամենը մի խումբ ջղաձգվողների մասին է, շատ փոքրիկ մի խմբի: Կարեն Վարդանյան