Տիառնընդառաջի մասնակցող մարդիկ լուսավորվում են իրենց հոգին, միտքն ու սիրտը. Կարապետ քահանա Կարապետյան

 

Այսօր Հայ Առաքելական Եկեղեցին նշում է Տրնդեզը, որի հետ կապված հանրության շրջանում շարունակվում են թյուր կարծիքներ հնչել՝ վերագրելով այն հեթանոսական տոնի:

 

Life.panorama.am-ը օրվա խորհրդի մանրամասների մասին զրուցել է Նոր Նորքի Սուրբ Սարգիս եկեղեցու խորհրդակատար՝ Կարապետ քահանա Կարապետյանի հետ:

 

«Տիառնընդառաջ բառերն արդեն իսկ նշանակում են Հիսուս Քրիստոսին ընդառաջ գնալ. սա պատմական փաստ է եւ արձանագրված է Նոր Կտակարանում, որտեղ նշվում է, որ 40-օրյա  Հիսուսին ծնողները բերում են Երուսաղեմի տաճար եւ Սիմյոն անունով ծերունուն գրկում է երեխային, օրհնում է նրան ու ասում, որ սա լինելու է աշխարհի փրկիչը եւ ով հավատա մանուկ Հիսուսին, պիտի ունենա հավիտենական կյանք ու փրկություն: Այս պատմության հիման վրա Տերունական տոն հաստատվեց, իսկ Տերունական տոն հասկացությունը ինքնին նշանակում է Տիրոջը վերաբերող տոն: Ամեն տարի Քրիստոսի ծնունդից՝ հունվարի 6-ից 40 օր հետո՝ փետրվարի 14-ին, Հայ Առաքելական Եկեղեցին նշում է Տիրառն ընդառաջի տոնը: Այդ օրը բոլոր եկեղեցիներում ժամը 11:00-ին կատարվում է  պատարագի արարողություն ու նաեւ Վեհափառ Հայրապետի հաստատծ օրենքի համաձայն՝ պատարագի ընթացքում կամ օրվա ընթացքում կատարվում է նորապսակ զույգերի օրհնության կարգ: Իսկ հունվարի 13-ի երեկոյան ժամը 17:00-ից սկսվում է Տիառն ընդառաջի նախատոնակը: Այսօր 17:00-ին եկեղեցիներում տեղի է ունենում ժամերգություն, անդաստանի տակ օրհնվում է աշխարհի չորս ծագերը. Սա շատ հետաքրքիր ու լուսավառ արարողություն է, որից հետո հոգեւորականների  գլխավորությամբ հավատացյալները շարժվում են եկեղեցու բակ, որտեղ կատարվում է ավանդական կրակավառություն եւ ցանկացողները թռչում են կրակի վրայով»,- մանրամասնեց Կարապետ քահանա Կարապետյանը՝ շեշտելով՝ այս տոնը կապ չունի հեթանոսական տոների հետ.

 

«Թյուր կարծիք է, թե Տրնդեզը հեթանոսկան տոն է: Եթե մենք թերթում ենք Նոր Կտակարանը, տեսնում ենք  բազում հատվածներ, երբ Հիսուսն իրեն համեմատում է լույսի, կրակի, ջերմության հետ, նա արեգակն է արդարության: Քրիստոսը լույս է, սեր է, ջերմություն է, ու  այն անձինք, ովքեր Տիառն ընդառաջ են գնում, այս լույսից օգտվում են՝ լուսավորվում է իրենց հոգին, միտքն ու սիրտը: Հեթանոսական ժամանակներում այդ կարգի մասին մենք անգամ մանրամասներ չգիտենք, քանի որ այդ մասին ոչ մի տեղեկություն չի հասել: Միաժամանակ, ժողովրդական սովորության համաձայն, այսօրվա կրակավառությունը ասես գարնան մունետիկը լինի, գարնան սկիզբ ազդարարի. Մեծերից շատ ենք լսում, որ կրակը վառելուց հետո եղանակը սկսում է տաքանալ»,- ավելացրեց քահանան:

 

Շարունակությունը` այստեղ: