Ապրիլի 3` մարդ կուսակցությունների հոգեհանգիստ. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Ապրիլին կայանալիք խորհրդարանական ընտրությունների նախօրեին քաղաքական դաշտը հեղեղված է տարատեսակ նոր ձևավորվող դաշինքներով, կուսակցություններով ու արթնացող մարդ կուսակցություններով։ Բնականաբար լրատվական հարթակները նույնպես նվիրված են հիմնական և օժանդակ քաղաքացիների գործունեության ու անցյալի լուսաբանմամբ։ Սակայն այս ամբողջ թոհուբոհի մեջ, անուշադրության է մատնվում այն փաստը, որ առաջիկա ընտրությունները հայաստանյան քաղաքական դաշտի բազմաթիվ ներկա ու նախկին խաղացողների համար իրավամբ դառնալու է ելակետային, իսկ շատերի համար էլ հոգեհանգստյան արարողություն։
Այս արտահայտությունը իրապես էլ փոքր–ինչ կոպիտ, գուցե և դաժան է հնչում, սակայն իրականությունը դրանից չի փոխվում։ Հասկանալի է, որ խորհրդարանական ընտրություններին հաջորդելու է 2018 թվականը, երբ Հայաստանը վերջնականապես անցում կկատարի խորհրդարանական համակարգի։ Թե ինչ զարգացումներ կլինեն 2018–ին, թերևս չկանխատեսենք, քանի որ հայաստանյան քաղաքական դաշտի պարագայում ցանկացած կանխատեսում անշնորհակալ գործ է։ Սակայն սրանով հանդերձ ներկայում ակտիվացած կամ ակտիվացման փորձ անող բոլոր ուժերը գուցե գործնականում, գուցե բնազդաբար հասկանում են, որ ապրիլյան ընտրությունները այսպես ասած կենաց և մահու պայքար են լինելու։
Այս տեսանկյունից ակնհայտ է, որ անգամ իշխանությունը որոշակի փոփոխության միտումներ է որդեգրել։ Անշուշտ հանրապետականի բովանդակությունն ու էությունը խմբագրման շատ քիչ հնարավորություններ ունեն, քանի որ բովանդակային փոփոխության կամ առավել անհնար բարեփոխման դեպքում, ՀՀԿ–ն պարզապես կարող է կորցնել իշխանությունը, սակայն մյուս կողմից տեսանելի է Հանրապետականի «փաթեթավորման» փոփոխությունը։ Այս մասին են վկայում առնվազն ՀՀԿ–ի հրապարակած համամասնական ցուցակի առաջին 10 անունները։
Նման պայմաններում հայաստանյան փոքր քաղաքական միավորները ընկալում են, որ եթե ապրիլին նրանք չհայտնվեն խորհրդարանում, ապա կդադարեն գոյություն ունենալ որպես քաղաքական սուբյեկտ։

Հենց սրանով պայմանավորված Պարույր Հայրիկյանի ԱԻՄ–ը Օսկանյան–Օհանյան դաշինքի հետ միավորման ձախողումից հետո, հապճեպ որոշում է կայացնում միանալ Ելք դաշինքի հետ։ Նույն ձախողված միավորումից հետո Դալլաքյանը փորձում է իր համար տեղ ապահովել Ծառուկյան դաշինքում, սակայն համաձայն լրատվամիջոցների, Ծառուկյանը նույնպես մերժել է Դալլաքյանին։ Թերևս Ծառուկյան դաշինքում պարզապես չեն ուզում տեսնել մի գործչի, որն իր քաղաքական կարիերայի ընթացքում քանիցս տրամագծորեն փոխել է իր հայացքները։ Ըստ էության այս մերժումից հետո, Դալլաքյանը և մյուս մերժվածները՝ սոցիալ–դեմոկրատները, ռամկավարներն ու վերակազմյալ սոցիալ դեմոկրատները, հայտնվում են բավական բարդ իրավիճակում, որտեղ ոչ ոք չի ցանկանում նրանց հետ դաշնակցել։

Անշուշտ, նման քաղաքական ուժերը այդ մասին պետք է մտածեին իրենց գործունեության տարբեր փուլերում՝ երբ քաղաքական թռիչքներ էին կատարում ճամբարից ճամբար, սակայն դա արդեն այլ խնդիր է։

Իսկ իրականությունն այն է, որ նշված կուսակցությունները, եթե այդպես էլ չկարողանան մտնել որևէ դաշինք, ապա ամենայն հավանականությամբ 2017 թվականի ապրիլից արդեն լիովին դուրս կմղվեն քաղաքական ասպարեզից։ Այս տեսանկյունից պետք է նշել, որ դա կբերի նաև որոշակի դրական տեղաշարժերի, քանի որ նոր դաշտ կստեղծվի թարմ ուժերի և երիտասարդ գործիչների համար, որոնք արդեն կարող են գործունեություն ծավալել նոր քաղաքական իրավիճակում։

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում: