Հեղափոխություն ընդդիմադիր դաշտում

Վերլուծական 20 Հոկտեմբեր, 2014 16:08

Այն, որ այլընտրանքաընդդիմությունն օր օրի իրեն սպառում է և ոչնչացնում, կարծում եմ՝ այլևս ապացուցելու կարիք չի զգում: Չմտածված տեղեկատվական պայքարը իրենց սեփական լրատվամիջոցներով, առաջնորդների չմտածված խոսքերն ու քայլերը ամեն առիթով ծիծաղելի դրության մեջ են դնում երկյակի վերածվող եռյակին, ինչը, բնական է, դրական չի ազդում նրանց վարկանիշի վրա: Տարվելով իշխանական աթոռները վերստին զավթելու անիրականանալի երազանքով` այլընտրանքաընդդիմության լիդերները նույնիսկ չեն էլ նկատում, թե ինչպես ոչ միայն չեն կարողանում իրականացնել իրենց երազանքը, այլ նաև կորցնում են ընդդիմադիրի «աթոռները», քանի որ այսօր ավելի օրակարգային է դառնում պայքարը ընդդիմադիր դաշտը զբաղեցնելու համար: Այդ պայքարում ԲՀԿ-ն ու ՀԱԿ-ը տանուլ են տալիս: Դրոշակ դարձնելով «Ռեժիմը խուճապի մեջ է» կարգախոսը՝ եռյակ-երկյակն ինքն է հայտնվել խուճապի մեջ, այն դեպքում, երբ անհամեմատ հանգստություն է տիրում թե իշխող ռեժիմի, և թե ընդդիմադիր դաշտը զբաղեցնել հավակնող ուժերի շրջանում: Իսկ այդ ուժերը կան, հասունանում է նաև նոր ընդդիմության նոր լիդերը: Կարծում եմ, հասկացաք, որ խոսքը ՀԱԿ-ի ակտիվիստների ու վերլուծաբանների թիրախ դարձած Նիկոլ Փաշինյանի մասին է, ով մի քանի համախոհների հետ ստեղծելով «Քաղաքացիական պայմանագիր» շարժումը՝ հանդարտ քայլերով առաջ է գալիս առանց խուճապի մատնվելու: Իսկ նոր ընդդիմության լիդեր դառնալու հայտը Նիկոլ Փաշինյանը ներկայացրել էր դեռ այս տարվա մարտի 8-ին «ՀԺ»-ում հրապարակած իր հայտնի հոդվածով: Դեռ այն ժամանակ արդեն պետք էր հասկանալ, որ այդ հոդվածը մարտահրավեր է հանդիսանում և մեսիջ գործող ընդդիմությանը, որ ձեր ժամանակը մոտենում է ավարտին, պատրաստվեք հարթակը զիջելուն: Բնական է, որ այդուհետ Նիկոլ Փաշինյանին, Սասուն Միքայելյանին և այլոց ՀԱԿ-և ԲՀԿ-ի լրատվամիջոցներն ու բլոգերները պետք է ձգտեին ամեն կերպ տեղավորել «Բաղրամյան 26-ի գործակալ» կատեգորիայի մեջ: Սակայն այս ծրագիրը կարծես թե նրանց մոտ ձախողվեց: Կարծում եմ, կձախողվի նաև ներկա փուլում, երբ նույն շարքին են փորձում դասել այնպիսի ընդդիմադիր գործիչների, ինչպիսիք են Զարուհի Փոստանջյանը, Ստյոպա Սաֆարյանը, ովքեր այսօր դարձել են այլընտրանքաընդդիմադիր բլոգերների գլխավոր թիրախ: Ի դեպ, «ժառանգության» մասով էլ կարող եմ ասել, որ եռյակ-երկյակի միասկ հույսը այսօր մնացել են Ռուբեն Հակոբյանն ու Արմեն Մարտիրոսյանը, իսկ ընդհանուր առմամբ ԲՀԿ-ն ու ՀԱԿ-ը «Ժառանգության» հետ այլըևս անելիք չունեն, և այդ գիտակցությունը փոխադարձ է: Հետաքրքիրն այն է, որ նշված բոլոր գործիչները, ինչպես նաև մի շարք այլ ընդդիմադիր գործիչներ, ովքեր սառեցրել են հարաբերություններն իրենց նախկին թիմակիցների հետ, անկախ իրենց ընդունելի և ոչ ընդունելի հայացքներից ՝ ունեն մի ընդհանրություն, դա որոշակի սկզբունքայնության առակայությունն է, ինչը պակասում է օրեցօր հյուծվող և դրանից ջղաձգվող երկյակի մոտ: Հետևաբար եթե խոսում ենք հեղափոխության մասին, ապա մոտ ապագայում հավանական հեղափոխությունը կարող է լինել հեղափոխությունն ընդդիմադիր դաշտում: Հուսամ, մոտ ապագայում կունենանք ավելի սկզբունքային ընդդիմություն, իսկ թե ովքեր կլինեն առաջնորդները՝ ժամանակը ցույց կտա: Համենայն դեպս մեկ առաջնորդի մասին արդեն կարելի է կռահել: Կարեն Վարդանյան ORER.am, վերլուծաբան