Հոկտեմբերի 24-ին ընդառաջ

Վերլուծական 22 Հոկտեմբեր, 2014 17:57

Հոկտեմբերի 10-ից առ այսօր իրապես հագեցած է քաղաքական անցուդարձը: Տեղի ունեցան մի շարք իրադարձություններ, որոնք ուղղակի, թե անուղղակի թողնում են իրենց ազդեցությունը հետագա գործընթացների վրա, իսկ ավելի ճիշտ հոկտեմբերի 24-ին սպասվող հանրահավաքի տոնայնության վրա: Եվ այսպես, առաջին հատկանշական իրադարձությունը Սերժ Սարգսյանի կողմից սահմանադրական փոփոխությունների հայեցակարգին անդրադառնալու ժամկետների հետաձգումն էր, քայլ, որ տարբեր ձևով մեկնաբանվեց՝ սկսած ներքաղաքական սրացումներից խուսափելուց մինչև Եվրոմիության հետ հարաբերություններում որպես հաղթաթուղթ օգտագործելը: Այս կապակցությամբ ընդդիմության ցուցաբերած խանդավառությունը կարծես թե ժամանակավրեպ է և սեփական դերակատարության գերագնահատում :Մյուս հատկանշական իրադարձությունը Շանթ Հարությունյանի և ընկերների դատավարության ավարտն ու դատարանի կողմից սահմանված խիստ պատիժաչափերն էին, ինչը հասարակության ակտիվ և մտավոր հատվածի, ինչպես նաև ընդիմադիր դաշտի վրդովմունքն առաջացրեց: Այո, մեր իշխանությունների մոտ արդարադատության վերաբերյալ պատկերացումները ուղղակի հակադրված են բարոյականության սկզբունքներին և չեն արտացոլում հասարակության արդարության վերաբերյալ ընկալումները: Միաժամանակ իշխանությունների անխոհեմ քաղաքականության արդյունքում Հայաստանում կրկին հայտնվեցին քաղբանտարկյալներ, ուստի ընդդիմության կողմից ակնկալվում է սուր և անողոք քննադատություն: Հետաքրքրական կլինի, արդյո՞ք Լ. Տեր-Պետրոսյանը այս դեպքում հետևողականություն կցուցաբերի քաղբանտարկյալների ազատ արձակման ուղղությամբ, թե՞ Շանթենք իր թիմից չեն, թող իրենց գլխի ճարը տեսնեն սկզբունքը կգործի: Ամեն դեպքում, Շանթ Հարությունյանի և ընկերների դատավարությունը կրկին անգամ ցույց տվեց, որ երկրում գաղջ մթնոլորտը իրականում ստեղծում է իշխանությունը: Մյուս արժանահիշատակ իրադարձությունը Նիկոլ Փաշինյանի այլընտրանքային, անհաշտ ընդդիմության դերում հանդես գալու հայտն է: Արդեն մի քանի օր է մամուլում, համացանցում ակտիվորեն տարածվում և քննարկվում է վերջինիս քննադատական ելույթները իշխանությունների և ընդդիմության հասցեին: Եթե իշխանությունների արձագանքը և մոտեցումները հնչեցվող քննադատությանը կանխատեսելի ու միանշանակ է, ապա ընդդիմության պարագայում առկա է երկատվածություն: Եթե հարթակում կանգնած ընդդիմադիրների համար Նիկոլ Փաշինյանը հանդիսանում է գործող իշխանությունների ջրաղացին ջուր լցնող, ապա համաձայն հրապարակված որոշ տեղեկությունների՝ ընդիմության երիտասարդական թևի, ինչպես նաև ընդիմությանը հարող երիտասարդների ու քաղաքացիական շարժումների ներկայացուցիչների կարծիքով Նիկոլ Փաշինյանը հանդես է գալիս առավել սկզբունքային դիրքերից և վստահության ավելի մեծ պաշար է վայելում և ընդդիմադիր դաշտը գլխավորելու իրական հավակնորդն է: Այս հանգմանքը թերևս պետք է մտահոգի հարթակում կանգնողներին և լուրջ ազդակ հանդիսանա իշխանությունների կողմից առաջարկվելիք «գայթակղություններից» զերծ մնալու համար, հակառակ դեպքում Բաբուխանյանի և Գեղամյանի հետ միասին նույն անսամբլում հանդես գալու օրը հեռու չի լինի: Սակայն, ինչպես տեսնում, ենք անցնող քառօրյաներին մեր բոլոր ընդիմադիրները զբաղված են անիմաստ ժամավաճառությամբ, այդպես էլ չհասկանալով, որ ներկայիս Ազգային ժողովում իրենք միմիայն օգնում են ներկայիս իշխանություններին՝ ժողովրդավարության պատրանք ստեղծելու գործում: Եվս մեկ հիշատակում, այս անգամ խիստ տարօրինակ. մինչ այսօր Եռյակի ղեկավարները չեն հանդիպել, դիրքորոշումների և ընդհանուր ռազմավարության հարցեր չեն քննարկել: Երևի Հոկտեմբերի 24-ին հարթակի վրա կրկին մինի խորհրդակցություն կանցկացնեն… Հա մեկ էլ հետաքրքիր է, ԲՀԿ speechwriter-ը Դուբայու՞մ է, թե Երևանում: Հրանտ Զորյան