Լիովին կիսում եմ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի կարծիքը առ այն, որ կա ընդդիմադիրների մի տեսակ, ով եթե տեսնում է, որ իշխանափոխություն անել չի կարողանում` ոչ թե օգնում է նրանց ովքեր տվյալ պահին պայքարի առաջին գծում են, այլ սկսում է նախանձից պայթել ու ամեն ինչով խոչընդոտել նրանց: Իրոք որ, այդ տեսակի համար ավելի լավ է գործող իշխանությունը թեկուզ հավերժ մնա իր աթոռներին, քան մեկ այլ ընդդիմություն իշխանափոխություն անի: Նման ընդդիմադիրները միշտ պատճառ կգտնեն անգամ իրենց հայացքներն ու ռազմավարական մոտեցումները կիսող ուժերին եւ գործիչներին: Հիրավի, կա նման տեսակ, դա բացարձակ ճշմարտություն է:
Ու ես շատ ուրախ եմ, որ «Ժառանգությունը» նման ընդդիմության թվին ԵՐԲԵՔ չի պատկանել: Ու թող չնեղանան մեր այսօրվա գործընկերները, բայց արդարության դեմ մեղանչած կլինեմ, եթե նրանց չհիշեցնեմ որոշ դրվագներ:
Կարճ պատմական էքսկուրս.
2003թ. «Ժառանգությունը» եւ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը աջակցեցին Ստեփան Դեմիրճյանին նախագահական ընտրությունների ժամանակ: Րաֆֆին անգամ մասնակցում էր քարոզարշավին: Թեեւ պարոն Դեմիրճյանի շտաբում պատրաստվող եւ Հ1 ուղարկվող տեսահոլովակներից Րաֆֆին «խնամքով» մոնտաժվում-հանվում էր: Նույն 2003թ-ի խորհրդարանական ընտրություններին «Ժառանգությունը» չառաջադրվեց ԱԺ ընտրություններին` չկիսելու համար «Արդարություն» դաշինքի քվեները: Ցավոք, ոչ ՀԺԿ-ն եւ ոչ էլ Ստեփան Դեմիրճյանը 2013-ի նախագահական ընտրություններում որեւէ կերպ չաջակցեցին Րաֆֆի Հովհաննիսյանին եւ «Ժառանգությանը»:
2008թ. «Ժառանգությունը» եւ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը (ենթարկվելով կուսակցության որոշմանը) աջակցեցին Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին նախագահական ընտրությունների ժամանակ, նաեւ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի շտաբի հետ համատեղ համալրեց ընտրական հանձնաժողովներում ԱԺ քվոտայով ունեցած իր տեղերը: «Ժառանգությունը» նաեւ իր ողջ կազմով ակտիվ մասնակցեց Մարտի 1-ի ժողովրդական դիմադրությանը: Ընդամենը 1 տարի հետո Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը հայտարարեց որ նորաստեղծ ՀԱԿ-ը միակ ընդդիմությունն է, նույն 2009-ին ՀԱԿ-ամերձ բոլոր ԶԼՄ-ները` Աղասի Ենոքյանի տնօրինած «Ազատությունն» էլ վերադիր, մի կեղտոտ (կներեք, այլ բառ պարզապես չեմ գտնում) հարձակում սկսեցին «Ժառանգության» եւ Րաֆֆու դեմ միայն այն բանի համար, որ ուզում էինք Երեւանի ավագանու ընտրություններին առանձին ցուցակով մասնակցել: Մեզ լուրջ դեմքով ուզում էին համոզել, որ դա, տեսեք-տեսեք, ոչ թե ավագանու, այլ նախագահական ընտրությունների երկրորդ փուլն է: Արդյունքում «Ժառանգությունը» չմասնակցեց մրցապայքարին եւ երեւանցիները 4 տարի մնացին առանց իրենց շահերը պաշտպանող ավագանու պատգամավորների: Իսկ 2008-ից ընդամենը եւս 3 տարի հետո` 2011-ին Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը ոչ միայն չմոտեցավ հացադուլ անող Րաֆֆի Հովհաննիսյանին, այլեւ Եղիազար Այնթափցու շուրթերով նրան շուտափույթ մահ մաղթեց: Դե իսկ 2013-ի մասին էլ չասեմ` ՀԱԿ-ը չաջակցեց որեւէ ընդդիմադիր թեկնածուի`ասելով, որ այլեւս Հայաստանում ընրությունների միջոցով հնարավոր չէ որեւէ բան փոխել (ու ընդամենը մի քանի ամիս հետո հայտարարեց, որ Երեւանի ավագանու ընտրությունների միջոցով հնարավոր է երկրում արմատական փոփոխությունների հասնել...): Ավելին, ճիշտ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի` երեկ հանրահավաքին նկարագրած «ընդդիմության տեսակին» հարիր լծվել էլ Րաֆֆի Հովհաննիսյանին եւ մյուս ընդդիմադիրների պայքարին ամեն կերպ խոչընդոտելու գործին` կոչ անելով ժողովրդին չգնալ ընտրությունների:
Դե, ինչ խոսք, միակը, ով իր մոտեցումների մեջ հետեւողական է եղել (անկախ այն բանից, որ դրանք հիմնականում չեմ կիսել), Գագիկ Ծառուկյանն էր: Ու համարենք, որ Անդրանիկ Թեւանյանի «7 օր»-ը հանդես էր գալիս «անկախ» ԶԼՄ-ի դիրքերից, երբ 2013-ի նախագահական ընտրություններից հետո մաղձ էր թափում փողոցում իշխանությունների դեմ պայքարող ընդդիմության վրա, թե ինչի չեն Րաֆֆին եւ «Ժառանգությունը» ավելի արմատական հայտարարություններ անում իշխանությունների հասցեին, ինչի են ասում, որ Հայաստանում ոչ մի թշնամի չունեն, ավելին, կոնկրետ օրինակով ցույց են տալիս, որ ՀՀԿ-ում եւս կան առաջադեմ մարդիկ, ովքեր չեն ընդունում երկրում տիրող այս խայտառակ վիճակը: Այսինքն ինչի էին մոտավորապես այն նույն տոնայնությամբ արտահայտվում, որով արտահայտվեց Գագիկ Ծառուկյանը երեկվա հանրահավաքին: Հուսով եմ, որ այդ նույն ցեխարձակումները այդ «անկախ» լրատվամիջոցը չի անի նաեւ Գագիկ Ծառուկյանի հասցեին վերջինիս երեկվա ելույթի համար...
Այո, այժմ ժողովրդի պահանջով միասնական ճակատ ենք կազմել Հայաստանում վիճակ փոխելու համար: Եւ միշտ ուզում ես հավատալ, որ անցյալում դրսեւորած այս անազնիվ, նախանձ, ժողովրդի, երկրի շահերի, իրական ընդդիմադիր պայքարի հետ որեւէ կապ չունեցող վարքագիծը վերանայվել է: Այլապես, ստիպված ես լինելու միշտ հիշել այն` նման յուրայիններից ցանկացած պահին թիկունքից հարված չստանալու համար:
Հովսեփ Խուրշուդյանի ֆեյսբուքյան գրառումը