Ջղաձգումներով «բոքս» Ազատության հրապարակում

Վերլուծական 30 Հոկտեմբեր, 2014 11:21

Որևէ հարթակի վրա «ոտի տեղ» անելու համար պայքարելուց առաջ նախ արժի մտածել՝ արդյո՞ք այդտեղ քեզ սպասում են և արդյո՞ք դա իսկապես քո տեղն է: Վատ չէր լինի, եթե այս հարցերն ինքն իրեն տար «Ժառանգության» առաջնորդը, ով ամսի 24-ին հերթական անգամ հայտնվել էր ծիծաղելի դրության մեջ: Փորձելով այնուամենայնիվ դրսևորել սկզբունքայնություն՝ Րաֆֆի Հովհաննիսյանն իր ելույթում հստակորեն շեշտեց ԵՏՄ-ին անդամակցությանը դեմ լինելու հանգամանքը, սակայն դա առանձնապես արդյունքի չբերեց, քանի որ «քաղաքագիտական վերլուծությունների» 69-ամյա մեծագույն վարպետն իր ելույթում չմոռացավ կրկին գրողի ծոցն ուղարկել «ջղաձգվողներին» ու մարգինալներին: Եվ այլևս կարիք չկար կրկին հիշեցնելու, որ ԼՏՊ-ի համար մի սովորական «ջղաձգվող» էլ Րաֆֆին է, և որ նա նույնպես իր «ջղաձգումներով» պարզապես օգնում է «խուճապի մեջ գտնվող» ռեժիմին: Բայց «Ժառանգության» առաջնորդի նվաստացումն այդքանով չսահմափակվեց և այս անգամ այդ նվաստացումը կատարվեց նաև վաղ դպրոցական մակարդակով: Բանն այն է, որ տղաների մոտ միմյանց կատակով հրելը կամ «բոքսով փորին խփելը» սովորաբար ընդունված է վաղ դպրոցական տարիքում, իսկ ոմանց մոտ՝ երիտասարդ շրջանում էլ, բայց դա շատ հազվադեպ: Բայց եթե երկիրը ղեկավարել հավակնող մարդը հազարավոր մարդկանց ներկայությամբ վաղ դպրոցական տարիքին բնորոշ կատակներ է անում՝ «բոքսով իբրև թե խփելով Րաֆֆիի փորին», այդտեղ արդեն խոսքերն ավելորդ են: Կարծում եմ, հասկացաք, որ խոսքը Տեր-Պետրոսյանի ելույթի ժամանակ նրա հետևում Ծառուկյանի, Րաֆֆի Հովհաննիսյանի և Ռուբեն Հակոբյանի աղմկելու մասին է, որտեղ պարզ երևացին Ծառուկյանի թևերի շարժումները: Րաֆֆու համար այստեղ խնդրահարույցն այն էր, որ նա մեխանիկորեն ներքաշվեց երրորդ դասարանցու մակարդակի կատակի մեջ՝ իր կամքից անկախ այդ կատակի սցենարում հանդես գալով որպես «բոքսի տանձիկ»: Իսկ դա, մեղմ ասած, հարիր չէ կիրթ մարդուն, նախկին արգործնախարարին, կուսակցության առաջնորդին: Այդ կապակցությամբ Տեր-Պետրոսյանի անհաջող կատակն էլ չզարմացրեց, քանի որ դժվար թե ԼՏՊ-ն իրեն թույլ տար դիտողություն անել իսկապես որ իր խոսքը խանգարող Գագիկ Ծառուկյանին, ավելի հարմար էր դիտողությունն ուղղել Ռուբեն Հակոբյանին: «Ռուբիկ, մի խանգարի»-ն նույնպես կարելի էր ընկալել որպես մեսիջ՝ ուղղված «ժառանգությանը», որը եռյակում իր ներկայությամբ գնալով ավելի ու ավելի է խանգարում ԼՏՊ-ին և Ծառուկյանին: Կարծես թե երկու առաջնորդների կողմից ամեն ինչ ասված է: Մնում է՝ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը հետևություններ անի և մտածի եռյակում մնալ-չմնալու մասին՝ միգուցե փրկելով իր հեղինակությունը, կիրթ և լուրջ մարդու համբավը: Հուսամ՝ հետևությունները շատ չեն ուշանա: Կարեն Վարդանյան