Որքա՞ն է շարունակվելու անպատժելիությունը
Վերլուծական
Հայտնի դերասան Վարդան Պետրոսյանի պատահար գործը կարծում եմ, դեռ մեր բոլորի հիշողությունների մեջ վառ է։ Վարդանին դատեցին և ազատազրկեցին այն բանի համար, որ ոչ իր մեղքով, մութ գիշերով, հարվածել էր արագընթաց ճանապարհի մեջտեղում կանգնած մեքենային։ Անշուշտ, տեղի ունեցավ դժբախտություն, որի համար չենք կարող ցավ չապրել, սակայն Վարդանն անմեղ էր։
Ավելի վատ իրավիճակ էր Հրազդանի քաղաքապետի անչափահաս որդու մասնակցությամբ միջադեպին։ Այստեղ արդեն դեպքը տեղի ունեցավ օրը ցերեկով։ Անչափահասի մասնակցությամբ, մեքենա առևանգելով։ Մարդուն մահ պատճառվեց միայն այն բանի համար, որ նա իր աշխատանքն էր կատարում։ Այդ անչափահասը ոչ միայն չպատժվեց, այլ նաև, մի քանի ամիս անց, կասկածելի հանգամանքներում ոսկե մեդալ ստացավ երկրի նախագահի աթոռը զավթած անձի կողմից։
Գանք մեր օրերի հերոսին, այսպես ասած՝ «Ճվճվ Արոյի» որդուն՝ Սաքուլիկին։ Սույն անձը, մեկ անգամ չէ, որ տարբեր պատահարների արդյունքում հայտնվել է ոստիկանությունում։ Այդ պատահարները ոչ միայն տրանսպորտային են եղել, այլ նաև որոշակի քրեական տարրեր պարունակող։ Սակայն նա միշտ ջրից չոր է դուրս եկել, հիմնականում մորական պապի հաշվին։
Նրա մասնակցությամբ գրանցված դժբախտությունը՝ երկու ոստիկանի մահը, թերևս այս համակարգին պետք է մտածելու տեղիք տա։ Աջ ու ձախ հոխորտացող Վովա Գասպարյանը պետք է հասկանա, թե ովքեր են աշխատում իր համակարգում և ինչպես է ստացվել, որ մինչ օրս, Սաքուլիկն ու նրա նման բազմաթիվ անձիք դեռ ազատության մեջ են։ Ոչ միայն պետք է սա հասկանա, այլ նաև պետք է քաջություն ունենա պատասխան տալու այս ամենի համար։
Իհարկե վատ է նաև այն, որ հասցրել են մի աստիճանի, երբ հույս ունես, թե ոստիկանի մահն ինչ-որ բան կփոխի և այս իշխանություններն ինչ-որ կերպ կսթափվեն։ Սակայն հավատացեք, նրանք շարունակելու են զբաղվել իրենց կեղտոտ հովանավորչությամբ և հերթական Սաքուլիկներ բուծելով։
Զաբել Ռուբինյան
