«Ապրելու բանաձև» մատենաշարի հատորները ներկայացվեցին ընթերցողներին
ՀասարակությունՌադիոլրագրող, հրապարակախոս Գոհար Մարտիկյանի «Ապրելու բանաձև» պատմավավերագրական մատենաշարի 11-րդ հատորը նվիրված է Արցախյան ազատամարտի կապանցի հերոսներին և 2016 թվականի Ապրիլյան քառօրյա պատերազմի մասնակից արցախցի տղաներին: Ընդգրկվել է մի քանի պատմություն նաև Գավառից և այլ վայրերից մասնակից հերոսների մասին:
Մատենաշարի 10 և 11-րդ հատորները ընթերցասերներին ներկայացվեցին ապրիլի 9-ին «Նոյյան տապան» գրախանութում:
«Այդ հատորներն անչափ նվիրական ստացվեցին»,- նշեց Գոհար Մարտիկյանը:
Նա խոստովանեց, որ միայն այն ժամանակ, երբ իրեն հարցնում են կատարած աշխատանքի բարդությունների մասին, ինքը գիտակցում է, որ իսկապես տաժանակիր գործ է իրականացնում: «Հասկանալով իմ արածի կարևորությունը, և այն, որ դրա հանդեպ հետաքրքրությունը մեծ է, ես սիրով եմ չարչարվում: Իսկ երբ սիրում ես աշխատանքդ, այն առաջ է գնում է: Ըստ իս՝ դա անում եմ պատմության, սերունդների համար»,-շեշտեց հեղինակը:
Նրա համոզմամբ՝ եթե չլինեին Արցախյան ազատամարտի հերոսները և չլիներ նրանց սխրանքի օրինակը, հավանաբար չէր լինի նաև Ապրիլյան պատերազմի հերոսների հանուն հայրենիքի կյանքը զոհելու պատրաստակամությունը:
Գրքերը հրատարակվել են ՀՀ նախագահի աշխատակազմի կողմից հատկացվող դրամաշնորհի և Հայաստանի երիտասարդական հիմնադրամի հայտարարած մրցույթի շրջանակում։
Նախագահի աշխատակազմի կողմից հասարակական կազմակերպություններին տրամադրվող դրամաշնորհի համակարգող Գայանե Մանուկյանի խոսքով՝ այս տարի պատրաստվում են լույս ընծայել նաև մատենաշարի 12-րդ հատորը: «Ամեն անգամ նշում ենք, որ Գոհար Մարտիկյանի աշխատանքը խոնարհման է արժանի, քանի որ նա տուն առ տուն է մտնում, զրուցում զոհված տղաների ծնողների հետ՝ հավերժացնելով տղաների սխրանքները: Նա միայն կենսագրություն չի կերտում: Ծանոթանալով մատենաշարի յուրաքանչյուր էջին՝ տեսնում ենք, որ Մարտիկյանը հրաշալի նկարագրում է նաև մեր հայրենի բնությունը, մարտի տեսարանները»,-ընդգծեց Մանուկյանը:
Նրա խոսքով՝ գիրքը միտված է կրթել, դաստիարակել սերունդներին:
Գոհար Մարտիկյանը տարիներ շարունակ կյանքի է կոչում հայրենանվեր ու շնորհակալ մի գործ. մեկ առ մեկ հավաքում ու ներկայացնում է արցախյան ազատամարտում անմահացած քաջորդիների կյանքն ու նրանց սխրանքի պատմությունները` յուրաքանչյուրի հետ վերապրելով սեփական վիշտը։ Նրա որդին՝ սերժանտ Աշոտ Չախոյանը, Արցախյան պատերազմում հատուկ նշանակության գնդի առաջին զոհն էր:
