Քաղաքական դաշտի կարկառուն հանգուցյալի բայղուշությունները
Նախընտրական պրոցեսները մեկնաբանների պակաս, իհարկե, չունեցան: Գործընթացները մեկնաբանում էին ինպես պրոֆեսիոնալ փորձագետները, քաղտեխնոլոգները, այնպես էլ յուրաքանչյուրը, ով ուներ ֆեսբուքյան հաշիվ:
Հետընտրական շրջանը ևս չի առանձնանում նախընտրականից: Մեկնաբանությունների պակաս կրկին չի զգացվում: Եվ եթե դրանց մեջ կա որոշակի տոկոս, որը կարելի է անվանել ադեկվատ, ապա մեկնաբանությունների ահռելի մասը պատկանում է բայղուշության և գուշակության ժանրին: Եվ իհարկե, ընտրական պրոցեսների ֆոնին ջանում են ևս մեկ անգամ ԶԼՄ-երով իրենց անունը պտտեցնել նաև քաղաքական դաշտի կարկառուն հանգուցյալները: Վերջիններիս տեսակետները իրենցից դասական քաղաքագիտական աղբ են ներկայացնում: Հիմնականում նրանց խոսքը քծնանքի յուրահատուկ ծես է այլևս գործող իշխանություններին՝ հույսով, որ վերջիններիս միգուցե գրպանային, հերթապահ քաղաքական մեկնաբաններ անհրաժեշտ լինեն:
Խոսքն առաջնահերթ առնետավազքի հայկական չեմպիոն, վարկաբեկված քաղաքական մեկնաբան Հմայակ Հովհաննիսյանի մասին է: Հավատացե՛ք, եթե հարգանքս հայոց լեզվի հանդեպ մի փոքր թույլ լիներ, ինձ թույլ կտայի այս ոչնչության անունը փոքրատառ գրել, քանզի վաղուց հատուկ գոյականը կարելի է օգտագործել որպես սրա տեսակը բնորոշող ածական:
Իր գործունեության ողջ ընթացքում ճամբարափոխ այս կերպարը 2012թ. փորձում էր ևս մեկ անգամ սպրդել խորհրդարան՝ ԲՀԿ ցուցակով: Բարեբախտաբար, դա նրան չհաջողվեց: Դա Հմայակի վեջին խաղն էր քաղաքական արենայում, իսպառ հեղինակազուրկ այս կերպարին քաղաքական դաշտը դուրս թքեց:
Դրանից անդին մեր Հմայակը կանացի քինախնդրությամբ ամենաչնչին առիթն անգամ բաց չի թողնում՝ Ծառուկյանի և նրա թիմի վրա ցեխ շպրտելու համար: Եվ սա՝ չնայած այն հանգամանքին, որ իր անձնական կյանքում մեծ ողբերգության պահին նրան օգնության ձեռք միայն Ծառուկյանն էր մեկնել:
Հուսանք նման միաբջիջների էջը Հայաստանում այլևս փակված է:
