Դերասան Գոռ Հակոբյանն, ով հանրությանը հայտնի է «Full House» և «Անտիվիրուս» հումորային նախագծերից Life.panorama.am-ի հետ զրույցում կիսվեց իր անձնական կյանքին վերաբերող գաղտնիքներով:
-Երբ հայտնվեցիք «Full House»-ում բավական շատ երկրպագուհիներ ձեռքբերեցիք:
Համոզված եմ՝ հիմա նրանք կհարցնեն՝ ընտանեկան ի՞նչ կարգավիճակում եք:
-Ասեմ. 26 տարեկան եմ, ամուսնացած եմ, ունեմ երկու որդի: Ի դեպ, փոքր տղայիս անունը Ֆելիքս է:
-Հայրիկի կերպարային անունն է փաստորեն կրում:
Եվ ի՞նչ տարիքի են Ձեր բալիկները:
-Մեծ տղաս՝ Վարդանը, 3 տարեկան է, փոքրը՝ 2 ամսեկան:
-Գոռ, Ձեր կինը նույնպես դերասանուհի՞ է:
-Ոչ, կինս մասնագիտությամբ հաշվապահ է, իսկ այս պահին՝ տնային տնտեսուհի: Ես ժամանակ չունեմ և նա է զբաղվում երեխաների դաստիարակությամբ: Այդ գործն այս պահին հանձնել եմ կնոջս, նրա մոտ դա ավելի լավ է ստացվում, քան իմ: Ես շատ քիչ ժամանակ եմ ազատ լինում, որի ընթացքում աշխատում եմ, անպայման, ընտանիքիս հետ անցկացնել: Այնպես որ երեխաների դաստիարակությունն այս պահին ամբողջովին կնոջս գործն է:
-Շատ պատասխանատու պարտականություն եք իր վրա թողել:
-Դե, ես դաստիարակում եմ կնոջս, որպեսզի կինս էլ դաստիարակի երեխաներին (ծիծաղում է):
-Ձեր կինը փաստորեն բավական «դժվարություններ» է հաղթահարում. հեշտ չէ նաևամուսնացած լինել երիտասարդ դերասանի հետ, ով երկրպագուհիների բանակ ունի:
Խանդի պատճառով խնդիրներ չե՞ն առաջանում ընտանիքում:
-Սա պարզապես իմ աշխատանքն է ու որքան էլ ինձանով հետաքրքրված երկրպագուհիներ լինեն, որքան էլ աշխատեմ գեղեցիկ, շա՜տ գեղեցիկ աղջիկների հետ, նա գիտակցում է, որ սա ընդամենը իմ գործն է և ես սիրում եմ միայն իրեն: Ասեմ, որ ինքն էլ է ուրախանում իմ «ֆանատներով»:
-Պատահո՞ւմ է, որ դրսում, երբ միասին եք, մոտենան, ցանկանան շփվել:
-Այո, դրանում ոչ մի վատ բան չկա: Մի քանի օր առաջ էլ նման դեպք եղավ. մինչ ես շփվում էի երկրպագուհիների հետ, նա կանգնած համբերատար ժպտում էր ու սպասում: Շա՜տ համբերատար է:
-Նա է՞լ է գյումրեցի:
-Այո:
-Երևանո՞ւմ, թե Գյումրիում եք ապրում:
-Ես ամսվա մեծ մասն ապրում եմ Երևանում, մի փոքր շրջան էլ՝ Գյումրիում՝ բարեկամներիս և հարազատներիս շրջապատում, որովհետև առանց դրա չի լինի:
-Կինն ու երեխաները այնտե՞ղ են Ձեզ սպասում:
-Ոչ, որտեղ ես եմ լինում, այնտեղ էլ նրանք: Մենք միշտ միասին ենք:
-
Ընդհանրապես, հայերն ավանդապաշտ են, գյումրեցիներն՝ առավել ևս: Ձեր ընտանիքում է՞լ է այդպես:
-Եթե այդ տեսանկյունով վերցնենք, նշանակում է՝ ես գյումրեցի չեմ: Ճիշտ է, ես դաստիարակվել եմ ավանդույթներով, երեխաներիս ևս այդպես եմ մեծացնելու, բայց սրացված ավանդապահություն չունեմ: Ազատ մարդ եմ, արել ու անում եմ այն, ինչ ուզում եմ՝ իհարկե ինքս իմ չափն իմանալով:
-Գոռ, սիրո՞ւմ եք ընկերների հետ հաճախ խնջույքներ կազմակերպել:
Չէ՞ որ ասում են,գյումրեցիները լինում են իրենց շրջապատի համն ու հոտը:
-Ես այն մարդկանց շրջապատում եմ միայն հայտնվում, ովքեր արժանի են, որ ես իրենց կողքին լինեմ: Այստեղ պետք է ասեմ, որ տարիների ընթացքում շրջապատս մաղվել ու մի քանի ընկեր է մնացել: Այդ մարդկանց հետ ես նույն ձեռնաբաց, աղ ու հացով գյումրեցին եմ, ուրախանում եմ նրանց հետ ու նրանցով ուրախանում:
-Շատերը, այդ թվում ես, Ձեզ նմանեցնում ենք դերասան Արտյոմ Կարապետյանին:
Բարեկամական կապեր կա՞ն ձեր մեջ:
-Ինձ միշտ են այդ հարցը տվել: Ոչ, միակ ընդհանրությունն այն է, որ երկուսս էլ գյումրեցի ենք: Գուցե իր կերպարներին այս տարիների ընթացքում հետևել եմ, որոշ բաներ տպավորվել են ու հիմա իր նմա՞ն եմ ներկայացնում, չգիտեմ:
