Անօրինականություն՝ օրենքի ուժով

Պարզվում է Արցախի Հանրապետությունում էլ կան կոռուպցիոն երևույթներ: Մասնավորապես, երբ վերջերս, Արցախի Ազգային ժողովը պատգամավորներին ներկայացրեց Հողային օրենսգրքում մի շարք փոփոխություններ կատարելու անհրաժեշտության հարցը, խորհրդարանական քաղաքական ուժ հանդիսացող ՀՅԴ-ն, ինչպես նաև արտախորհրդարանական «Արդարություն» կուսակցությունը անհաշտ պայքար ծավալեցին նախատեսվող փոփոխությունների դեմ՝ որակելով այն կոռուպցիոն ռիսկեր պարունակող, պետության և ժողովրդի շահերը ոտնահարող քայլ:

«Արդարություն» կուսակցությունը մի քանի անգամ ֆեյսբուքյան իր էջում, ապա նաև բաց նամակով դիմեց Ազգային ժողովին, հանգամանորեն ներկայացնելով նախատեսվող փոփոխություններից բխող վտանգներն ու իր մտավախությունները: Անգամ փակ նամակով է դիմել Ազգային ժողովի խումբ-խմբակցությունների ղեկավարներին, կոչ անելով դեմ քվեարկել առաջարկվող փոփոխություններին, սակայն մեր տեղեկությունների համաձայն այն ոչ միայն անարձագանք մնաց, այլև նախատեսված փոփոխություններն ընդունվեցին:

Ամիսներ առաջ, երբ որոշ քաղաքական կուսակցություններ ահազանգում էին, որ հողային օրենսգրքում նախատեսվող փոփոխությունները կոռուպցիոն ռիսկեր են պարունակում, Արցախի ԱԺ «Հայրենիք» և «ժողովրդավարություն» խմբակցությունների անդամները ջանացել են ապացուցել հակառակը, իսկ թե որքանով էին նրանք արդարացի, բնականաբար ժամանակը ցույց կտա: Սակայն, պարզվում է, արդեն եկել է ժամանակը և արդեն ցույց է տվել, և ահա ինչպես:

Երեք տարի առաջ Ասկերանի շրջանի Ուղտասար համայնքում մոտ 45 հա վարձակալած հողատարածքում հիմնվել է պտղատու այգի: Պետական օժանդակության հաշվին տեղադրվել է կաթիլային ոռոգման համակարգ, որը մի քանի տասյակ միլիոն դրամ գումար է կազմել: Վարձակալած տարածքը սեփականաշնորհելու գայթակղությունը բավական մեծ է եղել, սակայն գործող օրենքը թույլ չի տվել 15 հա հողատարածքից ավել սեփականաշնորհել: Անհրաժեշտություն է առաջացել գործընթացը կազմակերպել և իրականացնել գործող օրենքի տառին ու ոգուն համապատասխան:

Սակայն, պարզվում է, Արցախցի հողատերերը հմուտ և բանիմաց մարդիկ են դուրս եկել: Իսկույն կարողացել են գտնել օրենքը շրջանցելու օպտիմալ տարբերակները, տարածքը բաժանել են երեք հոգու միջև, որոնք ընդհանրապես որևէ կապ չեն ունեցել Ուղտասար համայնքի հետ, յուրաքանչյուրին տրամադրել են 15-ական հեկտար, և այդկերպ անհրաժեշտ ատյանների թույլտվությունն ու համաձայնությունը ստանալու գործը գլուխ բերել: Այն դեպքում, երբ ընդհանուր առմամբ այդ 45 հեկտարի հասնող հողատարածքի հողատեսքը, ինչպես երեք տարի առաջ, այնպես էլ այսօր, կարգավիճակային փոփոխության չի ենթարկվել և շարունակում է մնալ որպես վարելահող:

Պազվում է, տարիներ առաջ անթերի մշակված Արցախի համայնքները գյուղամերձ լավագույն հողատարածքներից զրկելու կոռուպցիոն սխեման շարունակում է գործել նաև այսօր: Հարց է ծագում՝45 հեկտար վարձակալած անձը, անկախ նրանից ում միջնորդությամբ է ժամանակին հաջողացրել այդ գործարքը և ներկայում պետական ո՞ր այրի հովանավորությունից է օգտվում, արդյո՞ք ի զորու է մշակել այդքան տարածքը: Բացի այդ, տեղի բնակիչների կարծում են, որ այն մի կողմից ամբողջովին պետք է վերադարձվի Ուղտասարի համայնքին, իսկ համայնքն էլ իր հերթին պետք է հողը տրամադրի իր համայնքի անդամներին, դրանով իսկ լուծելով հողի իսկական մշակների համար շատ կարևոր մի հարց՝ հնարավորություն ստեղծելով, որ նրանք ապրուստի մշտական միջոց ունենան:

Արդյո՞ք, Արցախի պետական բարձրաստիճան այրերը, ելնելով ստեղծված իրավիճակից, կարո՞ղ են գոնե մեկ անգամ, նշված օրինակի դեպքում անտեսել ճարպիկ ունևորների շահերը, դեմքով շրջվեն դեպի գյուղացին և վճիռ կայացնեն գյուղական համայնքի և հասարակ մարդկանց օգտին: Առավել ևս, որ իրականում խախտվել է «Բազմամյա տնկարկների մշակության նպատակով վարձակալած հողերում ոռոգման կաթիլային համակարգով կահավորված այգի հիմնադրած Արցախի Հանրապետության քաղաքացիներին և իրաբանական անձանց պետության և հմայնքների սեփականության հողամասերի սեփականության իրավունքով անհատույց տրամադրման կարգը սահմանելու մասին»ԱՀ կառավարության 2019թ. մայիսի 23-ի N 395-ն որոշման կարգի 5-րդ կետը:

Գոհար Մինասյան