Ամուսնական դավաճանություն. երբ եւ ինչու են սիրուհիները հայտնվում տղամարդկանց կյանքում
Ամուսնական կյանքը հաճախ նմանեցնում են տարվա եղանակներին: Ծանոթությունն ու առաջին ժամադրությունները հիշեցնում են նուրբ գարուն, որին հաջորդում է տաք եւ կրքոտ ամառը, եւ եթե հավատանք բնության օրենքներին, կգա նաեւ աշնան ժամանակը` առաջին վեճեր ու թյուրըմբռնումներ, իսկ հետո վրա կհասնի ձմեռը` դավաճանության տեսքով: Ամուսնական դավաճանությունն ընտանեկան հարաբերություններում ամենատարածված խնդիրներից մեկն է:
Ինչո՞ւ են ամուսնացած տղամարդիկ հաճախ զուգահեռ հարաբերություններ ունենում այլ կանանց հետ, ի՞նչը նրանց չի բավարարում ընտանիքում, որ չեն սահմանափակվում նույնիսկ կարճատեւ սիրավեպերով եւ երկարատեւ հարաբերություններ են կառուցում սիրուհիների հետ: Այս երեւույթը, ցավոք, եզակի բույթ չի կրում մեր իրականությունում, եւ ամենատարածված կարծիքն այն է, որ սիրուհին հայտնվում է ամուսնացած տղամարդու կյանքում, երբ կինը դադարում է հետաքրքիր լինել սեքսուալ պլանում: Բայց արդյո՞ք սա է դավաճանության հիմնական պատճառը եւ մի՞թե միայն ամուսիններն են դավաճանում:
Դավաճանությունը տղամարդկանց մենաշնորհը չէ
«Երկուսով» հոգեբանական մասնագիտացված կենտրոնի տնօրեն, հոգեբան Անուշ Ալեքսանյանը BRAVO.am-ի հետ զրույցում նշել է` սխալ է կարծել, որ միայն տղամարդիկ են դավաճանում. «Հարց է ծագում․իսկ ո՞ւմ հետ են դավաճանում իրենց կանանց ամուսնացած տղամարդիկ: Միամտություն է կարծել, թե միայն չամուսնացած կանանց։ Հայտնի է, որ ամուսնացած կանայք ավելի հեշտությամբ են այդ քայլին դիմում, քան չամուսնացածները։ Նույնը վերաբերում է նաեւ տղամարդկանց. ամուսնացածներն ավելի ինքնավստահ են կանանց սիրաշահելու հարցերում, քան ազատ տղամարդիկ»։
Նրա կարծիքով` մեկ այլ հարց է, որ, ինչպես նշում են կենսաբանները, մարդաբաններն ու ոլորտի այլ մասնագետներ, տղամարդիկ ավելի պոլիգամ են, իսկ կանայք մոնոգամ։ Սեքսոլոգների տարբեր հետազոտություններ էլ ցույց են տալիս, որ տղամարդիկ մի քանի անգամ ավելի շատ են օրվա ընթացքում մտածում սեքսի մասին, քան կանայք, նաեւ նրանց սեքսուալ ակտիվությունն ավելի բարձր է:
Միջազգային հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ տղամարդիկ եւ կանայք դավաճանում են իրենց կողակիցներին 60/40 հարաբերակցությամբ, ինչը եւս վկայում է այն մասին, որ տղամարդիկ այս հարցում առաջատար են:
Անուշ Ալեքսանյանը շեշտում է, որ կանայք համեմատաբար քիչ են հակված դավաճանության, քանի որ նրանք ինքնաիրացման ավելի լայն հնարավորություն ունեն. որպես մասնագետ կայանում են աշխատանքում, տանը` որպես մայր, իսկ տղամարդկանց կայացման միջավայրերն ավելի քիչ են, բացի այդ, հաճախ լի են բազմաթիվ կարծրատիպերով.«Շատերն, օրինակ, իրենց կանանց հետ սեքսուալ կյանքում խիստ սահմաններ են գծում: Կանայք ավելի զերծ են նման պարտադրանքներից, եւ դավաճանության առիթ է հանդիսանում իսկապես ցանկությունն ու զգացմունքը: Այս պատճառով են կնոջ դավաճանությունը համարում իրական, իսկ տղամարդունը` զուտ ֆիզիկական գործողություն, որը նրա անձի հետ կապ չունի։ Այսպես կարծելն առնվազն անհեթեթություն է, քանի որ ցանկացած գործողություն կատարում է անձը եւ նա էլ պատասխանատու է դրանց համար»։
Դավաճանության հանդեպ միատեսակ չէ նաեւ հասարակության վերաբերմունքը: Անհավատարիմ կինը մեր իրականությունում ընկալվում է որպես անբարոյական, իսկ կնոջը դավաճանած տղամարդը հաճախ հերոս է, իսկական մաչո, սրտակեր, բայց ոչ երբեք անհաջողակ. «Արդյունքում տարբերությունը մեկն է. կանայք դա անում են թաքուն, իսկ տղամարդիկ համեմատաբար ավելի բացահայտ, քանի որ չեն վախենում դատապարտվել։ Ծայրահեղ դեպքում զգուշանում են իրենց կանանց արձագանքից, իսկ մնացածն այդ վարքը կհամարեն նորմալ»։
Շարունակությունը՝ ԱՅՍՏԵՂ
