Թե ինչպես գիտնականները «պատահաբար» հայտնագործեցին սոլարին
Հասկանալի է, որ ոչ բոլորը կարող են իրենց թույլ տալ մի քանի շաբաթ անցկացնել տաք երկրներում, ինչպես Բրազիլիան, Իսպանիան, Եգիպտոսը և այլն: Բայց անգամ ձմռանը՝ իր կարճ ցերեկային ժամերով, մարդիկ կարող են ստանալ գեղեցիկ ամառային թուխ արևայրուք հասանելի ձևով` այցելելով սոլ յարի: Այն պրոցեդուրան, որից հետո մաշկը ծածկվում է թեթև, գեղեցիկ արևայրուքով, շատ ժամանակ չի պահանջում, բայց «մոտեցնում» է ամռանը: Սոլ յարի է կոչվում հատուկ պարկուճը, որտեղ մարդը ստանում է ուլտրամանուշակագույն ճառագայթներ՝ գեղեցիկ բրոնզագույն մաշկ ձեռք բերելու համար:
Սոլյարիի պատմությունն սկսվում է 20րդ դարի 70-ական թվականներից: Տեխնոլոգիայի այս հրաշքը գերմանացի գիտնականների իրականացրած փորձերի արդյունքում բացարձակ պատահաբար է հայտնվել:
Իրականում գիտնականներն ուսումնասիրել են, թե ինչպես է ուլտրամանուշակագույն ճառագայթումը ազդում մարզիկների վրա: Այն փաստը, որ ուլտրամանուշակագույն ճառագայթումից հետո մարզիկների մաշկի գույնը փոխվում է՝ դառնալով թուխ, արձանագրել է գիտնական Ֆրիդրիխ Գայլը, որն էլ հենց իրականացնում էր այդ փորձերը:
Արդյունքում Ֆրիդրիխը և նրա եղբայր Յուրգը 1975 թվականին հիմնել են մի ընկերություն, որը սկսել է լամպեր արտադրել սոլյարիների համար: Նրանք այս լամպերը անվանել են Cosmedico: Դրանից հետո էլ հայտնվել է առաջին ընկերությունը, որն սկսել է սոլ յարիներ արտադրել նույն լամպերի անվանմամբ: Սոլ յարիները շատ արագորեն ժողովրդականություն են ձեռք բերել, քանի որ գիտնականները փորձարկումներով պարզել են, որ ուլտրամանուշակագույն ճառագայթները բարենպաստ ազդեցություն են ունենում մաշկի և ամբողջ մարմնի վրա և ամրապնդում անընկալությունը՝ իմունիտետը: Կարելի է նշել մարզիկների առանձնահատուկ դերը սոլյարիի պատմության մեջ:
Հենց նրանք են առաջինն սկսել օգտվել այդ սարքից, քանի որ մրցույթների համար նրանց հարկավոր էր համասեռ արևայրուքով գեղեցիկ մարմին: Ավելի ուշ «արհեստական արևի» տակ սկսել են արևայրուք ստանալ նաև «արևահարվելու» այլ սիրահարներ: 1980-ականներին սոլ յարիների արտադրությունը դարձել է զանգվածային, և դրանք առավել տարածված են եղել Ամերիկայում:
Գոյություն ունեն ժամանակակից սոլ յարիների մի քանի տարբեր տեսակներ, որոնցից առանձնանում են 4-ը: Ավանդական է համարվում հորիզոնական սոլ յարին, բայց առավել հզորը ուղղահայացն է, որը նաև տալիս է առավել համասեռ արևայրուք: Սոլյարի- աթոռ օգտագործելով՝ կարելի է միայն դեմքի, դեկոլտեի և ձեռքերի մաշկը մգացնել:
Գոյություն ունի նաև տուրբոսոլ յարի, որի մեջ ջերմաստիճանը կարող է հասնել 40 աստիճանի, և այն հագեցած է օդափոխման համակարգով, ընդ որում, դրա լամպերը, համեմատած այլ սոլ յարիների հետ, ավելի հզոր են:
Իսկ ինչո՞ւ են սոլ յարիները այդպես ժողովրդականություն վայելում: Այստեղ ոչ մի զարմանալի բան չկա, քանի որ սոլ յարիում ձեռք բերված արևայրուքը ավելի քիչ վնասակար է, քան բնական եղանակով ստացածը:
Բանն այն է, որ արևի սպեկտրում երեք տեսակի ուլտրամանուշակագույն ճառագայթներ կան (ալֆա, բետա և գամմա ճառագայթում), և առողջության համար ճառագայթման վերջին տեսակը ծայրաստիճան վտանգավոր է . դա ռենտգենյան ճառագայթ է, և մարդը արևայրուք ստանալիս կարող է ստանալ նաև գամմա ճառագայթման վտանգավոր քանակ: Իսկ ժամանակակից սոլ յարիները համարվում են բոլորովին անվտանգ: Չնայած այս ամենին՝ չպետք է մոռանալ, որ անգամ «արհեստական արևը» կարող է օգտակար լինել միայն չափավոր քանակով:
