«Որտեղ հաց՝ էնտեղ կաց». ինչպես նախկինների օրոք կայացածները դարձան թունդ «հեղափոխականներ»
ՎերլուծականԱյն, որ այսօր Հայաստանի քաղաքական դաշտում առկա են գործիչներ, ովքեր, նախկինում լոյալ լինելով գործող իշխանություններին, հեղափոխությունից հետո դարձել են թունդ հեղափոխականներ՝ գաղտնիք չէ: Նման իրավիճակները, սակայն, բնորոշ են քաղաքական դաշտին: Միևնույն ժամանակ, պետք է նշել, որ «հեղափոխականության» տենդը չի շրջանցել նաև հայկական շոու-բիզնեսի ներկայացուցիչներին, ընդ որում այն դեմքերին, որոնց դեպքում, թերևս ամենաքիչ հիմքերը ունեինք՝ ընդդիմադիր հայացքներ ունենալու մեջ կասկածելու համար: Խոսքը, մասնավորապես, հայտնի դերասան, հաղորդավար Սոս Ջանիբեկյանի և ՀՀ վաստակավոր արտիստ (ի դեպ՝ այդ կոչումը նրան շնորհել է Սերժ Սարգսյանը), երգիչ Մհեր Մեսրոպյանի՝ Մգեր Արմենիայի մասին է:
Երգիչ Մհերը, ով ոչ վաղ անցյալում ամեն պատեհ ու անպատեհ առիթ օգտագործում էր նախկին իշխանությունների և, հատկապես, երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսյանի և նրա կնոջ՝ Ռիտա Սարգսյանի հանդեպ ունեցած սերն ու նվիրվածությունը ի ցույց դնելու համար, վերջերս դարձել է թունդ հեղափոխական: Նախ, նա իր ֆեյսբուքյան էջում շնորհավորել էր Նիկոլ Փաշինյանի ծննդյան օրը՝ մաղթելով առողջութjուն և հաջողություններ ամեն ինչում:
Մգեր Արմենիան նույն նվիրվածությամբ էլ ժամանակին շնորհավորում էր Սերժ Սարգսյանի տարեդարձը:
Գաղտնիք չէ ոչ մեկի համար, որ Մհերն այնքան էր նվիրված Սարգսյանների ընտանիքին, որ սեփական հարսանիքին, որին ներկա էր նաև Ռիտա Սարգսյանը, երգ նվիրեց նրան, իսկ Հայաստանի Հանրապետության անկախության 26-ամյակի կապակցությամբ, երբ արժանացավ ՀՀ վաստակավոր արտիստի կոչմանը, գրառում կատարեց ֆեյսբուքում, շնորհակալություն հայտնելով «իր նախագահին»: Իսկ այսօր, ընդամենը, երկու տարի անց, նա պահանջում է հանգիստ թողնել իր երկրի վարչապետին, ով «ամբողջովին ճիշտ քաղաքականություն է որդեգրել եկեղեցուն առնչվող հարցերում», իսկ ամիսներ առաջ էլ Մգեր Արմենիան իր ինստագրամյան էջում հայտարարեց, որ հեղափոխությունը պետք է հասցվի տրամաբանական ավարտին, հետևաբար նա պատրաստվում է «Այո» ասել սահմանադրական հանրաքվեին:
Հատկանշական է, որ, ընդամենը, երկու տարի առաջ Մհեր Արմենիան Հայաստանում հեղափոխության անհրաժեշտություն չէր տեսնում՝ գոհ լինելով իր համար ստեղծված իրավիճակից:
Հայկական շոու բիզնեսի մյուս թունդ «հեղափոխականը» Սոս Ջանիբեկյանն է: Վերջինս սոցիալական ցանցերի իր էջերում պարբերաբար, թերևս ամեն հարմար առիթով գովերգում է գործող իշխանություններին և մասնավորապես ՝ Նիկոլ Փաշինյանին: Օրինակ՝ կիսվելով իր էջում Փաշինյանի ամանօրյա ուղերձով՝ դերասանը այն մեկնաբանել էր՝ «մեռնեմ կյանքին»:
Մեկ այլ գրառման մեջ էլ Ջանիբեկյանը կարծիք է հայտնում, որ նախկինների «լափամանների լափը» վերջացել է և դրանով են պայմանավորված վարչապետի հասցեին հնչող քննադատությունները:
Ջանիբեկյանի դեպքում ոչ այնքան ուշագրավ է գործող վարչապետի «կյանքին մեռնելը», որքան նախկինների «լափամանների» մասին խոսելը: Որևէ մեկի համար գաղտնիք չէ, որ Ջանիբեկյանը հայկական շոու բիզնեսում որպես դերասան կայացել է գլխավորապես «Արմենիա TV»-ի սիթքոմներում խաղացած դերերի շնորհիվ: Երկար տարիներ Ջանիբեկյանի պրոյեկտները գնել է հենց այս հեռուստաընկերությունը, որը մտնում էր «PanArmenian Media Group»-ի մեջ, որի սեփականատերն էլ Սերժ Սարգսյանի փեսա՝ Միքայել Մինասյանն էր: Այլ կերպ ասած՝ Ջանիբեկյանը երկար տարիներ, առանց հեղափոխական նկրտումներ դրսևորելու, հաջողությամբ աշխատել է նախկինների հետ մի թիմում, այն նախկինների, որոնց այսօր անվանում է «թալանչիներ»: Եթե Ջանիբեկյանը իրոք ուներ նման կարծիք նախկին իշխանությունների մասին, եթե սկզբունքային էր իր հայացքներում՝ ապա դժվար է հասկանալ, թե ինչն էր խանգարում Ջանիբեկյանին հերթական պրոյեկտը սկսելու փոխարեն՝ բարձրաձայնել «լափամանների» մասին, ինչու ոչ՝ հեռանալ «Արմենիա TV»-ից՝ այդպիսով ընդգծելով իր ընդդիմադիր կեցվածքը: Ջանիբեկյանի անունը և հնարավորությունները վստահաբար թույլ էին տալիս հիմնել սեփական փրոդաքշնը՝ ինչը դերասանը չի արել: Ստացվում է՝ կամ իրականում դերասանը որևէ «լափի» ականատես չի եղել և այսօր նման հայտարարություններով պարզապես փորձում է շահել գործող իշխանությունների սիրտը, կամ էլ՝ տեսնելով «լափը» նախկին իշխանությունների կողմից, լռել է այդ մասին՝ շարունակելով գումար վաստակել վերջիններիս պատկանող մեդիա ռեսուրսով: Երկու դեպքում էլ Ջանիբեկյանի սկզբունքայնությունը և ազնվությունը, առնվազն այս, հարցում՝ մեղմ ասած կասկածի տակ է դրվում:
Վերոնշյալ օրինակները ապացուցում են, որ «որտեղ հաց՝ էնտեղ կաց» սկզբունքը այսօր առավել քան արդիական է թե՛ քաղաքական դաշտում, թե՛ շոու բիզնեսում: Օրվա իշխանության «աչքը մտնելու» և «սիրտը շահելու» ցանկությունն ու հրամայականն էլ շատ հաճախ երկրորդ պլան են մղում սկզբունքայնությունը՝ արժեհամակարգի թերևս ամենա կարևոր բաղկացուցիչ մասը…
