«Ես այլևս ամուսնանալ չեմ ուզում․ այնտեղ ես եղել եմ 33 տարի». 55-ամյա կնոջ պատմությունը
Այսօր մի հետաքրքիր պատմություն ենք ներկայացնում, 55-ամյա մի կնոջ պատմություն, որը պատմում է իր անցած կյանքի և ներկայի մասին։
Ես միշտ հոգատար մայր եմ եղել, փափուկ, առանց վատ սովորությունների։ Երեխաներս միշտ վստահել են ինձ։ Ես երեք երեխա ունեմ՝ երկու տղա ու մի աղջիկ։ Փոքր տղայիս 37 տարեկանում եմ ունեցել՝ մեծերի հետ մեծ տարերությամբ։
Բնականաբար, ողջ կյանքում աշխատել եմ, բայց ինձ վրա առանձնապես չեմ ծախսել, ավելի շատ երեխաների, տան, կահավորանքի վրա։ Հանգստանալու չեմ գնացել, ոչ մի տեղ չեմ եղել, չնայած որ ուզում էի․․․
Մինչ ամուսնանալս միշտ մեկնում էի հանգստանալու։ Ամուսինս էլ վատը չէր․ չէր խմում, չէր ծխում, ամեն ինչ տան համար էր անում, բայց ինքնասիրահարված եսասեր էր։ Երբ ես 55 տարեկան դարձա, երեխաներս արդեն ոտքի էին կանգնել, հասկացա, որ այլևս չեմ ուզում այդպես ապրել։ Ամուսինս թանկարժեք հոբբի ունի՝ որսորդություն․ երեք ցեղական հովվաշուն, տարբեր տեսակի զենքեր, վրաններ, իսկ ես չեմ կարող անգամ մի կատու պահել, քանի որ ամուսինս դրանց չի սիրում․․․ Եվ էլի շատ բաներ չի սիրում, որ ես եմ սիրում։
Սեպտեմբերին (դա 6 տարի առաջ էր) ես թոշակի անցա (սակայն հիմա էլ շարունակում եմ նույն տեղում աշխատել) և անմիջապես առաջարկեցի նրան բաժանվել՝ մի պայմանով․ ես նրան եմ նվիրում իմ երեք սենյականոցի կեսը, թողնում եմ նրան ավտոտնակը, մեքենան, ամառանոցը, տան եղած-չեղածը՝ իր բոլոր շների և զենքերի հետ միասին, իսկ փոխարենը նա ինձ 2 սենյականոց բնակարան է գնում։ Նա համաձայնեց, քանի որ այդ ժամանակ արդեն մեր հարաբերությունները բավական սառած էին, երեխաներս տանը չէին, իսկ նրա համար ես ոչինչ անել չէի ուզում․․․
Եվ ահա, սեպտեմբերին ես տեղափոխվեցի իմ երկու սենյականոց բնակարանը։ Մեկ ճամպրուկով․․․դատարկ պատերի մեջ․․․Ես այնքան երջանիկ էի։ Սկսեցի կամաց-կամաց կարգի բերել տունս։
Շարունակությունն՝ այստեղ
