Րաֆֆին մի այլ կարգի խճճված է

Վերլուծական 23 Նոյեմբեր, 2014 10:19

Մի հետաքրքիր «առաջխաղացում» կա եռյակի մոտ, նրա անդամները վերջին օրերին իրենց խոսակցականում կարծես թե էլ չեն օգտագործում «ռեժիմը խուճապի մեջ է» արտահայտությունը, մի տեսակ էլ սիրտ չունեն ասելու, քանի որ խառն են, շատ խառը: Ոչ, խուճապի մեջ չեն, ավելի շուտ կասեի՝ մի այլ կարգի խճճված են: Եվ եռյակի լիդերներից յուրաքանչյուրն իր հերթին խճճվում է: Օրինակ, Րաֆֆի Հովհաննիսյանն այնքան է խճճվել, որ նույնիսկ իր քայլերը չի կարողանում իրար հետ համաձայնեցնել. Երազում է ԵՄ-ի մասին, բայց միանում է եռյակին, իսկ եռյակը ԵՄ-ի մասին չի երազում, եռյակը սիրում է ԵՏՄ-ին: Ապա մասնակցում է եռյակի առաջին հանրահավաքին, որտեղ իր կողմնակիցների հետ միասին «մրցանակի» է արժանանում «ջղաձգվող» ու «մարգինալ» անվանակարգերում: Արժանանում է արհարամարանքի, սակայն մասնակցում է նաև հաջորդ հանրահավաքին: Կրկին արհամարանք, նույնիսկ «բոքսով փորին» հարված է ստանում:, բայց շարունակում է մնալ եռյակում: Հետո հակասությունները իր մեջ շատանում են, գնում է Բրյուսել և ջղաձգված ելույթ ունենում: Իսկ սա արդեն աղորք չէր, ոչ: Սա արդեն «մունաթ» էր ԵԺԿ-ի վրա, նաև հայտարարություն էր այն մասին, որ «Ժառանգությունը» ուզում է դառնալ ԵԺԿ-ի անդամ, և հենց «Ժառանգությունը» պետք է լինի ԵԺԿ-ի անդամ, որովհետև Հայաստանի պառլամենտում միակ եվրոպամետ ուժն է: Այսինքն, սրանով Րաֆֆին ակնարկել է, որ ԵԺԿ-ի անդամ ԲՀԿ-ն ու ՀԱԿ-ը, որոնք արդեն եվրոպամետ չեն, ցանկալի է, որ տեղ չունենան ԵԺԿ-ում:Հետաքրքիր է, եթե Գագիկ Ծառուկյանն այս ելույթի մասին իմացած լիներ մինչև եռյակի երկրորդ հանրահավաքը, ապա հանրահավաքի ժամանակ կրկի՞ն Րաֆֆիի փորին «բոքսով կխփեր», թե՞ ձենամարտի այլ հնարքներ կկիրառեր: Իսկ եթե կատակը մի կողմ դնենք, «Ժառանգության» առաջնորդը բավականին համարձակ հայտարարություն է արել, ավելին, նա հաստատել է իր համարձակությունը նաև վերադառնալուց հետո, երբ լրագրողներին ասել է, թե «հրապարակի դիմաց կա հարթակ, որը տակավին միասնական չէ, ուստի և օրակարգը միասնական չէ»: Ապա ավելացրել է, որ իրենք պետք է «տղամարդկություն ունենան ասելու, որ որոշ հարցեր մնում են բաց՝ հրապարակային գործունեության շարունակության խնդիրը, շարժման սկզբունքների հրապարակայնացման հռչակման հարցը...»: Վերջապես տեղ հասավ, վերջապես կարծես թե նա հասկանում է, որ եռյակում միասնական օրակարգ չկա, իսկ շատերը դա հենց առաջին օրվանից էին հասկացել: Եվ շատ ծիծաղելի կլինի, որ նման հայտարարություններից հետո Րաֆֆի Հովհաննիսյանին շարունակենք տեսնել եռյակի երրորդ, չորրոդ, հինգերորդ, վեցերորդ և հաջորդ հանրահավաքներին: Ծիծաղելի կլինի, բայց զարմանալի չի լինի, քանի որ մեր քաղաքական դաշտում ամեն ինչ էլ սպասելի է: Այնուամենայնիվ, հույս ունեմ, որ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը կկայացնի ճիշտ որոշում և կպահպանի իր սկզբունքայնությունը, կգերադասի գլխավորել Հայաստանի ընդդիմության արևմտամետ ճամբարը, քան լինել ԼՏՊ-ի ու Ծառուկյանի շահերի սպասարկու: Եվ մի բան էլ արժի, որ Րաֆֆին հասկանա՝ աղոթքը հարց չի լուծում, քաղաքականության մեջ աղորքով շարժվողը դատապարտված է: Կարեն Վարդանյան