Իշխանությունները կարող են իրենց երջանիկ համարել

Վերլուծական 4 Դեկտեմբեր, 2014 13:03

Ուզում եմ մի հետադարձ հայացք նետել վերջին օրերի իրադարձություններից հատկապես Նիկոլ Փաշինյանի՝ Սերժ Սարգսյանին իմպիչմենտ հայտնելու նախաձեռնության հետ կապված: Այս թեմայով Facebook սոցիալական ցանցում վերջին օրերին բավականին ակտիվ քննարկումներ ու բանավեճեր էին ընթանում, և քննարկման մասնակիցներն առաջ էին բերում հիմնականում իրար հակասող երկու տեսակետ. 1. Նիկոլն այս քայլով «փչացրեց» եռյակին 2. Եռյակը «փչացչեց» Նիկոլին՝ նրան արժանացնելով ընդամենը 3 ձայնի Այս երկու տեսակետից բխում էր նաև 2 այլ տեսակետ. 1. Նիկոլը ծախված է իշխանություններին և կատարում է Բաղրամյան 26-ի պատվերը 2. «Եռյակը» ծախված է իշխանություններին և կատարում է Բաղրամյան 26-ի պատվերը Բնականաբար, այս տեսակետներն առաջ քաշողները Եռյակի և Նիկոլ փաշինյանի՝ միմյանց դեմ պատերազմող համակիրներն են, և տրամաբանական է, որ նրանցից յուրաքանչյուրն իր կարծիքի մեջ անդրդվելի է և առայժմ այդպես էլ կշարունակի մնալ: Իսկ ի՞նչ է կատարվում իրականում: Իմ կարծիքով՝ մեր քաղաքական ուժերը, մասնավորապես՝ ընդդիմադիրները, այդքան խորը մտածելու ընդունակ չեն, և իրականում, ըստ իս, ամեն ինչ շատ ավելի պարզ է, քան պատկերացնում ենք: Այսինքն` ոչ եռյակն է կատարում Բաղրամյան 26-ի պատվերը, ոչ էլ Նիկոլ Փաշինյանը. նրանցից յուրաքանչյուրը խաղում է իր խաղը, և յուրաքանչյուրն իր խաղով «փչացնում» է մյուսին: Փաշինյանն իր նախաձեռնությամբ ընդդիմադիր զանգվածին մեսիջ հղեց, որ իրականում եռյակը ընդդիմություն չէ, այլ ինքն է ընդդիմությունը, եռյակն էլ Փաշինյանին արժանացրեց ընդամենը 3 ձայնի՝ նույն զանգվածին մեսիջ հղելով, որ Փաշինյանը շատ թույլ է ընդդիմադիր դաշտն իրենով անելու հավակնություններ ունենալու համար: Փաստորեն` երկու կողմն էլ միմյանց համարեցին հաղթանակած, գոհ ու երջանիկ, չաղ ու բախտավոր, և չհասկանացան մի պարզ ճշմարտություն, որ այս խաղում հաղթեց ոչ թե նրանցից մեկը, այլ երրորդ կողմը՝ իշխանությունը: Ընդ որում, իմ կարծիքով` իշխանությունն այս խաղում ընդամենը դիտորդի դերում եղավ, դիտում էր և զվարճանում, թե ինչպես են իր երկու հակառակորդները ոչնչացնում իրար և միգուցե առանց գիտակցելու՝ ամրապնդում իր դիրքերը: Եվս մեկ անգամ հաստատում եմ իմ այն միտքը, որ նման ընդդիմադիր ուժեր ունենալը երազանք է ցանկացած իշխանության համար: Մեր իշխանությունները կարող են իրենց երջանիկ համարել: Կարեն Վարդանյան