Հերոսներն անմահ են
Մուշ Մհերի Հակոբյանը ծնվել է 1999 թ. հունիսի 23֊ին ՀՀ Գեղարքունիքի մարզ, Ծակքար գյուղական համայնքում ։ ։2005֊2013 թթ. բարձր առաջադիմությամբ, սովորել է Ծակքար գյուղական համայնքի միջնակարգ դպրոցում, պարգևատրվել է գովասանագրերով։ Հանրակրթական դպրոցին զուգահեռ զբաղվել է սպորտով։2018 թ. հունվարի 28֊ին զորակոչվել է ժամկետային պարտադիր զինվորական ծառայության։ Ծառայել է ԱՀ քաղաք Հադրութի ՊԲ ԶՈՒ N զորամասում։ 2020 թ. սեպտեմբերի 27֊ին բռնկված արցախ֊ ադրբեջանական 44֊օրյա պատերազմի ժամանակ մասնակցել է Հադրութի 144֊րդ մարտական դիրքի պաշտապանության համար մղվող ռազմական գործողություններին։ Ճշտգրիտ հաշվարկների շնորհիվ խոցել է հակառակորդի չորս զրահասայլ (տանկ)։ Անմահացել է սեպտեմբերի 30֊ին հակառակորդի հերթական տանկային գրոհը կասեցնելու ժամանակ ,144֊րդ պաշտպանական դիրքում հարազատ հայրիկի ներկայությամբ ։ Հուղարկավորված է Ծակքար գյուղական համայնքի պանթեոնում, ծնողների ցանկությամբ , այն ինչ պետք էր հուղարկավորվեր "Եռաբլուր" զինվորական պանթեոնում ։ Ծակքարի պանթեոնը, կառուցվել պետության կողմից ։ Մուշն ընկերասեր էր, նվիրված շրջապատին ,հարազատ մարդկանց։ Աչքի է ընկել զենքերին տիրապետելու կարողությամբ։ Եղել է ավագին փոխարինող։ Երկու անգամ արժանացել է կրծքանշանի դիվերսիա հետ մղելու համար։ Մեծ երազանքներ ուներ,ուզում էր ուսումը շարունակել բանակից հետո։
Անտանելի ծանր է և դժվար ամեն անգամ յուրաքանյուրիդ ծնողի ցավը տեսնելը, ամենամեծ ցավը այն սուրբ հողն է, որ մնաց թշնամուն։
Փառք ու պատիվ բոլոր հերոսներին ։
Մերի Հակոբյան
