Եվրոպական ո՞ր երկրներն են ռազմական առումով առավել ակտիվ համագործակցում Անդրկովկասի և Կենտրոնական Ասիայի հանրապետությունների հետ․ «Փաստ»
«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
svpressa.ru-ն «Ֆրանսիան Հայաստանին նախապատրաստում է պատերազմի Ռուսաստանի՞, թե՞ Թուրքիայի դեմ» վերնագրով հոդվածում գրում է, որ Ֆրանսիան հայ զինվորականներին նախապատրաստում է «Ռուսաստանի դեմ պատերազմին մասնակցելու համար»: Այդ մասին իր տելեգրամյան ալիքում հայտնել է Պետդումայի նախագահ Վյաչեսլավ Վոլոդինի նախկին խորհրդական, լրագրող Անաստասիա Կաշևարովան։ Նրա խոսքով, իբր, վերապատրաստում է անցկացվում Ֆրանսիայի յոթ ուսումնական կենտրոններում, որտեղ Կովկասից «նորակոչիկներին» սովորեցնում են ՆԱՏՕ-ի զենք օգտագործել: Ինչ վերաբերում է Ռուսաստանի հետ պատերազմի նախապատրաստմանը, ապա դա, իհարկե, չափազանցված է, թեև Երևանի և Մոսկվայի հարաբերություններն այսօր իսկապես լավը չեն:
Թերևս Ֆրանսիան կցանկանար ուրիշի ձեռքերով կռվել մեզ հետ, բայց դժվար թե հայերը գնան դրան: Սակայն միանգամայն հնարավոր է, որ ֆրանսիացիներն իսկապես պատրաստում են հայ զինվորականներին։ Հարցն այն է, թե ինչո՞ւ, և դա ինչքանո՞վ է համապատասխանում Հայաստանի՝ որպես ՀԱՊԿ անդամ երկրի կարգավիճակին։ «Ես ընդունում եմ, որ Փարիզի և Երևանի միջև ռազմական համագործակցության ծրագրով Հայաստանի զինվորականները Ֆրանսիայում կարող են վերապատրաստվել,ասել է ռազմական քաղաքագետ, Պլեխանովի համալսարանի քաղաքական վերլուծության և սոցիալ-հոգեբանական գործընթացների ամբիոնի դոցենտ Ալեքսանդր Պերենջիևը,- ի վերջո, այն, որ երկու երկրներն էլ ռազմական ոլորտում փոխգործակցում են, հայտնի է դեռ 2020 թվականի պատերազմից հետո։ Այսինքն, ֆրանս-հայկական փոխգործակցությունն ի սկզբանե ունեցել է հակաադրբեջանական և հակաթուրքական բնույթ։ Ի վերջո, Թուրքիան՝ մի կողմից, Հունաստանն ու Ֆրանսիան՝ մյուս կողմից, շարունակում են հակամարտել։ Երբեմն նման կոնֆլիկտի աստիճանը զգալիորեն մեծանում է։ Ուստի, Հայաստանից զինվորականների պատրաստումը լիովին ընդունելի տարբերակ է, սակայն փաստ չէ, որ դա հակառուսական բնույթ ունի»։
svpressa.ru.- Կարելի՞ է ենթադրել, որ Ֆրանսիան պատրաստվում է պատերազմի Ռուսաստանի դեմ, թեկուզ ուրիշի ձեռքով։
- Պաշտոնական Փարիզը Ռուսաստանի հետ պրոքսի պատերազմ վարելու կարիք կարող է չունենալ, իսկ ԱՄՆ-ը նմանատիպ պատերազմ մղում է։ Ավելին, Ֆրանսիայում գործում է օտարերկրյա լեգեոն, և, դրա հետ մեկտեղ, կա զարգացած ենթակառուցվածք օտարերկրյա զինվորականների պատրաստման համար՝ մոլորակի տարբեր հատվածներում մարտական գործողություններ իրականացնելու նպատակով։ Եվ դա՝ առաջին հերթին Աֆրիկայում, բայց նաև Մերձավոր Արևելքում և այլ՝ թեկուզ առայժմ մարած, բայց թեժ կետերում: Դա, իհարկե, առաջին հերթին պաշտոնական Փարիզի շահերից ելնելով, երկրորդ հերթին՝ հաշվի առնելով ԱՄՆ-ի գլխավորած ողջ հավաքական Արևմուտքի շահերը։
svpressa.ru.- Ի՞նչ է պետք Հայաստանին: Նա դեռ ՀԱՊԿ անդամ երկիր է: Մի՞թե Փաշինյանն այլևս սուբյեկտ չէ, և ոչ ոք նրա համաձայնությունը չի հարցնում։
- Պաշտոնական Երևանն ավելի ու ավելի է ներքաշվում Արևմուտքի հետ ռազմական համագործակցության մեջ և, միևնույն ժամանակ, թուլացնում է իր կապերը Ռուսաստանի և ՀԱՊԿ-ի հետ։ Դրա մասին են վկայում Հայաստանի բարձրագույն ղեկավարության դեմարշները։ Ինչ-որ առումով պաշտոնական Երևանը ՆԱՏՕ-ի, ԱՄՆ-ի և Ֆրանսիայի հետ ռազմական ոլորտում համագործակցությամբ և այս դեմարշներով ցանկանում է Ռուսաստանին, ինչպես և ողջ ՀԱՊԿ-ին դաս տալ հանուն Լեռնային Ղարաբաղի՝ Ադրբեջանի դեմ պայքարելու դժկամության համար: Եվ նաև, իհարկե, Անկարայի ու Բաքվի հետ Մոսկվայի ակտիվ համագործակցության համար։
svpressa.ru.- Աֆրիկայում միայն սեփական գաղութների հետ կռված ֆրանսիացիները (այն էլ՝ ամոթալի կերպով) ի՞նչ կարող են սովորեցնել Ղարաբաղով ապրած մարդկանց։
- Ենթադրում եմ, որ հայ զինվորականների ուսուցումն իրականացվում է ԱՄՆ-ի փողերով։ Հետևաբար, Ֆրանսիայի բարձրագույն ռազմական ղեկավարության համար դա հնարավորություն է եկամուտ ստեղծելու իրենց երկրի համար։ Բայց կա նաև ռազմաքաղաքական ասպեկտ՝ Ֆրանսիան հնարավորություն ունի առաջ մղել իր շահերը Հարավային Կովկասում՝ հայ վարձկանների օգնությամբ։ Ի դեպ, Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը վերջերս բազմիցս է ուշադրություն հրավիրել տարածաշրջանում իրավիճակը սրելու Ֆրանսիայի ցանկության վրա։
svpressa.ru.- Իրականում եվրոպական ո՞ր երկրներն են ռազմական առումով առավել ակտիվ համագործակցում Անդրկովկասի և Կենտրոնական Ասիայի հանրապետությունների հետ։ Թուրքիայի և Ադրբեջանի հետ պարզ է: Էլ ո՞վ:
- Այստեղ կան, այսպես կոչված, ավանդական խաղացողներ՝ Մեծ Բրիտանիան և ԱՄՆ-ը։ Սակայն Գերմանիան ևս փորձում է հետ չմնալ նրանցից: Ես նաև տեղեկություններ ունեմ Արևել յան Եվրոպայի երկրների՝ Լեհաստանի, Չեխիայի, Ռումինիայի և Բուլղարիայի ռազմական դիվանագետների՝ Կենտրոնական Ասիայի և Հարավային Կովկասի երկրներ կատարած ուղևորությունների մասին։ «Անաստասիա Կաշևարովան կասկածելի աղբյուր է, - svpressa.ru-ին ասել է APN-NorthWest հրատարակության խմբագիր Անդրեյ Դմիտրիևը,- ես կարծում եմ, որ Ֆրանսիայում Ռուսաստանի դեմ ռազմական գործողություններին հայ զինվորականների նախապատրաստման մասին տեղեկությունները կեղծ են։ Հենց հիմա, երբ հավաքական Արևմուտքը արդեն փորձում է Ուկրաինային հաշվից հանել, հայերին պատերազմի պատրաստելու համար հարմար ժամանակը չէ:
Մյուս կողմից՝ այդ ֆեյքը այնքան էլ հիմար չի թվում, քանի որ Նիկոլ Փաշինյանի Հայաստանը ակնհայտորեն բռնել է Ռուսաստանի թշնամիների կողմը։ Դրա օրինակներն են վարչապետի վերջին հայտարարությունները, օրինակ՝ այն մասին, որ Աբխազիան և Հարավային Օսիան գտնվում են Վրաստանի կազմում, կամ նրա կնոջ ճանապարհորդությունը Կիև: Ռուսաստանն, ավաղ, հեռանում է Անդրկովկասից, դա օբյեկտիվ գործընթաց է, և լինի դա Սորոսի կողմից իշխանության բերված Փաշինյանը, թե ամբողջովին «սովետական» (իսկ իրականում թուրք) Իլհամ Ալիևը, դա միայն ժամանակի հարց է։ Իսկ ապագայում միանգամայն հնարավոր են պատերազմներ ռուսների և տեղի ժողովուրդների միջև։ Պարզապես հիմա ծանր պարտություն կրած Հայաստանի համար Ռուսաստանի հետ պատերազմ սկսելը զուտ ինքնասպանություն է։ Կարծում եմ, որ դա հասկանում է նույնիսկ Փաշինյանը»։
Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում
