Հանքարդյունաբերության համար վստահության մթնոլորտի ձևավորումը կարևոր է․ Արմեն Ստեփանյան
Հայաստանի հանքարդյունաբերական ներուժի բացահայտմանն ուղղված երկօրյա (սեպտեմբերի 27-28) «Mining Armenia Forum» միջազգային համաժողովը միավորել էր պետական կառույցների, մասնագիտական հանրույթի, մասնավոր դաշտի և ներդրումային ընկերությունների շուրջ 200 ներկայացուցիչների մեկ հարթակում։
Համաժողովի «Բնապահպանություն. հասարակություն կառավարում, տեղական մարտահրավերներ գլոբալ համատեքստում» թեմայով պանելային քննարկման մասնակից, ԶՊՄԿ կայուն զարգացման գծով տնօրեն Արմեն Ստեփանյանի կարծիքով շահագրգիռ կողմերի ներգրավման գործում կարևոր են անկեղծ, ներառական երկխոսությունը և, ամենակարևորը, վստահության մթնոլորտի ձևավորումը:
«Հենց հանքարդյունաբերության ոլորտն է ամենաշատը կաղում այս հարցում․ անկեղծ երկխոսությունը համայնքերի և կառավարության միջև։ Եթե այդ վստահություն չի ձևավորվում, ապա ապագան մշուշոտ է լինելու։ Հենց սկզբից պետք է խոսել ընդհանուր նպատակների մասին, որոնք ավելի շատ միավորում են մարդկանց, քան բաժանում։ Կարևոր է հենց սկզբից ֆիքսել ընդհանուր նպատակները, որպեսզի երկխոսությունը կառուցողական ստացվի»,- հայտնել է նա։
Նշենք, որ պանելային քննարկումների, առաջատար ելույթների, հարցազրույցների ձևաչափով անցկացվող համաժողովին մասնակցել են առաջատար խոսնակներ ոչ միայն Հայաստանից, այլև Մեծ Բրիտանիայից, Կանադայից, Ղազախստանից: Հանքարդյունաբերության հանդեպ հանրային վստահության վերականգնման, պետություն-մասնագիտական հանրույթ-մասնավոր համագործակցությամբ ոլորտի խնդիրների բարձրաձայնման և լուծման առաջարկների ներկայացման, ինչպես նաև գլոբալ ներդրումային հնարավորությունների քննարկման այս ձևաչափը հավակնում է դառնալ շարունակական։
Վերոնշյալ քննարկման մեկ այլ մասնակից, ՀՀ ՏԿԵ նախկին փոխնախարար Լիլիա Շուշանյանն ասաց հետևյալը․ «Այն թափանցիկությունը, հաշվետվողականությունը, որն այսօր կա՝ առնվազն տվյալների հասանելիության մակարդակով, միանշանակ 5-10 տարի առաջ չի եղել, և երևի թե չէր կարելի պատկերացնել, որ նման ծավալի կարող է լինել»։
Նա նշեց, որ տվյալների հասանելությունը, որին հասել ենք, դա նպատակ չէր, այլ ուղղակի միջոց էր, որը պետք է օգտագործել տարբեր ոլորտներում կամ ենթաոլորտներում փոփոխություններն անելու և զարգացնելու համար։ «Եթե մենք խոսում ենք ընդհանրապես կայուն զարգացման միջազգային չափորոշիչների մասին, ապա ոչ ոք միանշանակ մեկ չափորոշիչ չունի կայուն զարգացման և ԲՍԿ-ի մասին։ Կարծում եմ, որ Հայաստանը չի էլ կարող և չպետք է ընկնի բոլոր այդ գործոնների հետևից։ Սակայն, մենք պարտավոր ենք առանձնացնել այն գործոնները և արդեն այդ հասանելի տվյալների վրա կառուցենք մեր գործողությունները և բարելավենք դրանք։ Սա ճանապարհ է, որն անընդհատ պետք է շարունակվի, չպետք է կանգնի ինչ-որ փուլում»,- եզրափակեց Շուշանյանը։
Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի Յակոբեան բնապահպանական կենտրոնի տնօրեն Ալեն Գասպարյան Ամիրխանյանն իր խոսքի սկզբում նշեց, որ սա աննախադեպ համաժողով է, քանի որ այս միջոցառմանը ներկա են և ՀՀ բոլոր հանքարդյունաբերական ընկերությունները, և պետական գերատեսչությունների ներկայացուցիչները, և քաղհասարակության ներկայացուցիչները։
«Սերնդային փոփոխության ներդրումն անհրաժեշտ է որդեգրել և իրականացնել։ Այդ գործընթացն, ի վերջո, հանգեցնում է ավելի բարձր մակարդակի փոխվստահության։ Օրինակ՝ Շվեդիայում կա այն զգացողությունը, որ արդյունաբերական ընկերություններն ինտեգրված են հասարակության կյանքում։ Այսինքն՝ այդ ընկերությունները մեծ ջանքեր են ներդնում համայնքների հետ երկխոսության և վստահության ձևավորման համար»,- ասել է նա։
