Եվրոպական միությանն ինտեգրվելու Հայաստանի ձգտումները կրում են հերթական ֆիասկոն. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

eadaily.com–ը «Արագածի գագաթի սուզանավի և Փաշինյանի ռազմավարական սխալ հաշվարկի մասին» վերնագրով հոդվածում գրում է, որ Եվրոպական միությանն ինտեգրվելու Հայաստանի ձգտումները կրում են հերթական ֆիասկոն։ Եթե ուշադիր նայենք Հին աշխարհի վերջին իրադարձություններին, ապա տրամաբանական հարց է առաջանում. որքանո՞վ է արդարացված նման ռազմավարությունը և ի՞նչ ռիսկեր է պարունակում այն երկրի համար, հարց է հնչեցրել քաղաքագետ Արման Ղուկասյանը։

«Գերմանիայի ընտրություններում Օլաֆ Շոլցի վերջին պարտությունը վառ օրինակն է այն բանի, թե ինչպես է մեր աչքի առաջ փոխվում ԵՄ քաղաքական լանդշաֆտը։ Շոլցը պարտվեց ընտրություններում և ընդունեց իր հրաժարականը։ Առաջին տեղը զբաղեցրել է Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցությունը, որի առաջնորդ Ֆրիդրիխ Մերցը պատրաստվում է դառնալ կանցլեր: Երկրորդը աջակողմյան AfD-ն է, որին աջակցում են ԱՄՆ-ում։ Շոլցի կուսակցությունը դարձել է միայն երրորդը։ Աջերի և եվրոսկեպտիկների աճը կասկածի տակ է դնում ԵՄ-ի միասնությունը և նոր երկրներ ինտեգրելու նրա կարողությունը։ Եթե մինչև վերջերս Բրյուսելում եվրոպամետ քաղաքական գործիչներն էին թելադրում ընթացքը, ապա այժմ մենք այլ պատկեր ենք տեսնում, ընտրազանգվածն ավելի ու ավելի է ընտրում ազգային կողմնորոշում ունեցող առաջնորդների, ովքեր հանդես են գալիս կոշտ միգրացիոն քաղաքականության, ազգային շահերի պաշտպանության և երկրներում կառավարող եվրոպական բյուրոկրատների դերի նվազեցման օգտին»,- նշել է քաղաքագետը։

Այս իրադարձությունների ֆոնին ԵՄ ուղեծրում տեղ գրավելու Հայաստանի փորձերը, մեղմ ասած, ապարդյուն են թվում, ընդգծել է Ղուկասյանը։ Եվրոպայի դռները բառերով բաց են, իսկ «իրականում հերմետիկորեն փակ են, ինչպես սուզանավի խցիկները»։

Արդեն ակնհայտ է, որ ԵՄ-ն պատրաստ չէ անգամ քննարկել Հայաստանի ամբողջական ինտեգրումը։ Հիշեցնենք, որ ավելի վաղ ԵՄ արտաքին քաղաքականության ծառայության պաշտոնական ներկայացուցիչ Փիթեր Ստանոն ուղղակիորեն էր հայտարարել, որ Հայաստան-ԵՄ բանակցությունները կապ չունեն կազմակերպությանն անդամակցելու հետ։ Եվ անգամ նոր թեկնածուները, այդ թվում՝ Ուկրաինան ու Մոլդովան, արդեն իսկական խոչընդոտների են բախվում: Փաստացի, Բրյուսելում ընթացած ԵՄ ԱԳ նախարարների՝ ի աջակցություն Ուկրաինայի գագաթաժողովը նույնպես ցույց տվեց կազմակերպությունում ներքին ճգնաժամի առկայությունը։ Եթե ԵՄ բարձր ներկայացուցիչ Կայա Կալլասը հագնված էր Ուկրաինայի դրոշի գույներով, Նիդեռլանդների արտգործնախարար Կասպար Վելդկամպը անսպասելիորեն խոսեց հակամարտության խաղաղ կարգավորման անհրաժեշտության մասին։ Եվ զարմանալի չէ, որ եվրոպացիներն ավելի ու ավելի են խոսում խաղաղության մասին։ Հատկապես Պուտինի ու Թրամփի բանակցություններից ու Էր Ռիադում ռուս-ամերիկյան խորհրդակցություններից հետո, որով Կիևը և ԵՄ-ն դուրս մղվեցին խաղաղության այն գործընթացից, որը թափ է հավաքում:

«Ի դեպ, Ուկրաինան պետք է լուրջ ազդանշան լինի Երևանի համար։ Երկար տարիներ Կիևը հարաբերություններ է կառուցում Արևմուտքի հետ՝ հույսը դնելով տնտեսական և ռազմական աջակցության վրա, բայց հիմա քաղաքական նոր իրողությունը կասկածի տակ է դնում այդ դաշինքի հեռանկարները։ Դոնալդ Թրամփը բացահայտորեն հայտարարում է, որ Վաշինգտոնը կա՛մ զգալիորեն կնվազեցնի Կիևին տրամադրվող օգնությունը, կա՛մ կստիպի նրան հարյուրավոր անգամներ ավելի վճարել աջակցության համար։ Հնարավոր է, որ Ուկրաինան Ամերիկային տա իր ողջ արդյունաբերությունը և հանքային ռեսուրսները, և դա կարող է լինել Վլադիմիր Զելենսկու համար տանուլ տված պատերազմի գինը։ Այսպիսով, աշխարհակարգի հիմնարար փոփոխությունների ֆոնին ԵՄ-ին ինտեգրվելու Հայաստանի ներկայիս իշխանությունների ցանկությունը ոչ միայն սխալ է, այլ ռազմավարական սխալ հաշվարկ, որը կարող է թանկ արժենալ մեր երկրին»,- ամփոփել է Արման Ղուկասյանը։

Թվում է, թե ամեն ինչ հստակորեն դրված և դասավորված է դարակների վրա: Բայց ԵՄ դեսպան Վասիլիս Մարագոսը ԵՄ-Հայաստան խորհրդարանական գործընկերության հանձնաժողովի չորրորդ հանդիպման ժամանակ հանկարծ հայտարարել է, որ «Երևանի և Բրյուսելի հարաբերությունները երբեք այսքան ամուր և սերտ չեն եղել». «Մենք կիսում ենք ժողովրդավարական արժեքները, շարունակում ենք զարգացնել մեր համագործակցությունը և ընդլայնվել դեպի նոր ոլորտներ և աշխատել գործընկերության օրակարգի վրա»: Խոսելով կոնկրետ ոլորտային արդյունքների մասին՝ Մարագոսը մասնավորապես կարևորել է ԵՄ առաքելության գործունեությունը. «Ավելի քան 4000 պարեկ է տեղակայվել Հայաստան-Ադրբեջան սահման՝ դիտարկումներ իրականացնելու և անմիջապես տեղից զեկուցելու համար։ Բացի դա, անցած ամառ ԵՄ-ն որոշեց 10 միլիոն եվրո աջակցություն տրամադրել Հայաստանին Խաղաղության եվրոպական հիմնադրամի միջոցով։ Մենք նաև ներգրավում ենք Հայաստանի ղեկավարությանը անվտանգության հարցերի շուրջ երկխոսության մեջ»:

Մենք գիտենք, թե ինչի մեջ է «Հայաստանի ղեկավարությանը ներգրավում Եվրամիությունը»: Ավելի ճիշտ՝ որտեղ։ Այնպիսի տեղ, որտեղից, որպես կանոն, դուրս չեն գալիս, և որտեղ տասնամյակներով քարշ են տալիս թշվառ գոյություն։ Բայց Փաշինյանը իր սուզանավով շարունակում է առանց հսկողության լողալ դեպի այսբերգ։ Սկզբունքորեն չպետք է խղճալ նրան, բայց կա նաև մտահոգություն մարդկանց համար։

Ազգային ժողովի նախագահ Ալեն Սիմոնյանն օրերս հայտարարել է. «Մենք նոր էջ ենք բացել մեր պատմության մեջ: Հայաստանն ընտրել է ժողովրդավարական զարգացման ուղին, քանի որ կանգնած է եվրոպական քաղաքակրթության արժեհամակարգի ակունքներում և անշեղորեն շարունակում է ամրապնդել ժողովրդավարությունն ու սեփական ուժերով երկիրը պաշտպանելու ու հզորացնելու քաղաքականությունը։ Մենք գիտակցում ենք, որ սա շատ դժվար ու վտանգավոր ճանապարհ է»։ Վերաձևել սեփական Սահմանադրությունը ագահ հարևաններին հաճոյանալու համար, իհարկե, «եվրոպական քաղաքակրթության» ամենաբարձր մակարդակն է։ Պարոն Սիմոնյանը շուտով կճաշակի իր ընտրած ճանապարհի դժվարությունը, երբ նոր աշխատանքի ընդունվելուց առաջ առաջին անգամ տապալվի թուրքերենի քննությունից...

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում