Պարոնյան թատրոնում հանդիսատեսը Մկրտիչ Արզումանյանին դիմավորեց բուռն ծափերով. «Իմ կնոջ ամուսինը» վերադարձավ բեմ
Հ. Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնում ռեժիսոր Նարինե Մալյանի բեմադրությամբ՝ դրամատուրգ Միրո Գավրանի «Իմ կնոջ ամուսինը» կատակերգությունը վերադարձավ բեմ: Գլխավոր հերոսներին մարմնավորում են Մկրտիչ Արզումանյանը, Արման Նավասարդյանը և Եվա Խաչատրյանը։
«Իմ կնոջ ամուսինը» սիրային եռանկյունի է՝ հագեցած զվարճալի ու հուզական տարրերով:
Ժարկեցը ժամանում է Սպլիտ՝ հանդիպելու Կրեշեին ու պատմելու իր կնոջ հանցագործությունների մասին։ Դրանից հետո նրանք միասին որոշում են, թե ինչպես պատժել կնոջը։ Անսպասելի զարգացումները հանգեցնում են զավեշտալի իրավիճակների, որոնց ընթացքում պարզ է դառնում, որ միշտ պետք է սեփական կարծիք ունենալ, իսկ դժվար պահերին՝ լսել սրտին։
Tert.am Life-ը ներկայացումից առաջ զրուցել է դերասանների հետ, վերհիշել ներկայացման ստեղծման պատմությունն ու փորձերի բարդ ընթացքը:
«Դերասանը պետք է բեմում ապրի»․ Մկրտիչ Արզումանյան
«Մեզ մոտ հրաշալի դերասանական կազմ է հավաքվել։ Իմ լավ ընկերները միացան այս աշխատանքին, և Նարինե Մալյանն իր յուրահատուկ ձեռագրով զարդարեց ու գունավորեց ներկայացումը։ Սկզբից էլ պատկերացնում էինք, որ բեմադրողը պետք է լինի կին, որովհետև Դրագիցայի կերպարը, որին մարմնավորում է Եվա Խաչատրյանը, ունի շատ նուրբ հոգեբանական շերտեր, որոնք հենց կնոջ հայացքով պետք է բացվեն։
Աշխատանքներն անցան մի քանի փուլով․ ես մեկնեցի Մոսկվա, հետո վերադարձա, շարունակեցինք, և արդյունքում ներկայացումը սկսեց իր ճանապարհը։ Հիմա արդեն այն թափ է հավաքում, ավելի սիրված է դառնում ու մեծ հետաքրքրություն է առաջացնում հանդիսատեսի մոտ։
Պիեսը շատ հետաքրքիր է․ Կրեշենը, ում ես եմ մարմնավորում, պարզում է, որ իր կինն ամուսնացած է մեկ այլ տղամարդու հետ, և այդ մարդը հայտնվում է՝ ասելով․ «Գիտե՞ս, ես քո կնոջ ամուսինն եմ»։ Այդ պահից սկսվում են զավեշտալի զարգացումները: Նրանք միասին պլանավորում են ինչպես պատժել կնոջը։ Գործողություններն արագ են փոխվում, և հանդիսատեսը ոչ մի վայրկյան չի ձանձրանում։
Ուզում եմ հատկապես նշել իմ գործընկերների՝ Արման Նավասարդյանի և Եվա Խաչատրյանի հրաշալի աշխատանքը։ Նրանց պրոֆեսիոնալիզմը վարակիչ է․ բեմում նրանք պարզապես չեն խաղում, այլ ապրում են իրենց դերը։ Ամեն ներկայացումից հետո մենք շատ բան ենք սովորում միմյանցից, և ես դա անչափ գնահատում եմ։ Դերասանը պետք է հենց այդպես լինի՝ բեմում ապրի»։
«Սիրով համաձայնեցի․ ինձ գրավեց Նարինե Մալյանի ձեռագիրը»․ Արման Նավասարդյան
«Ես հանգիստ ապրում էի իմ կյանքով, երբ առաջարկ ստացա պիեսը կարդալու։ Կարդացի, դեր առաջարկվեց, և սիրով համաձայնեցի։ Ինձ համար հետաքրքիր էր, քանի որ երբեք Մկրտիչի հետ չէի աշխատել։ Միևնույն ֆիլմում նկարահանվել էինք, բայց ոչ միասին։ Սա նոր փորձ էր, և ես սիրով ընդունեցի։ Ես սիրում եմ էքսպերիմենտներ, և այս աշխատանքը հենց այդպիսին էր։
Ներկայացումը, եթե մի քանի բառով նկարագրեմ, սովորական սիրային եռանկյունի է՝ կատակերգության ժանրում։ Չնայած ժանրին, այն լուրջ աշխատանք է պահանջում։ Ինձ համար հետաքրքիր էր նաև այն, որ վաղուց չէի խաղացել կատակերգության մեջ։ Բացի այդ, ինձ գրավեց Նարինե Մալյանի ձեռագիրը։ Սա մեր առաջին համագործակցությունն է, և այն ինձ համար շատ կարևոր փորձ դարձավ»։
«Տաղանդավոր գործընկերների կողքին լինելը երջանկություն է»․ Եվա Խաչատրյան
«Առաջարկը Մկրտիչի կողմից էր։ Սա մեր առաջին համատեղ աշխատանքը չէ․ մենք արդեն ունեցել ենք երկու ներկայացում, իսկ Արմանի հետ սա մեր առաջին փորձառությունն է բեմում։ Ես շատ երջանիկ եմ այդ առիթով․ ինձ համար անչափ կարևոր է հանդես գալ տաղանդավոր ու նվիրումով աշխատող գործընկերների կողքին։
Տիկին Մալյանի հետ աշխատանքն էլ ինձ համար բացեց նոր աշխարհ։ Սիրում եմ տարբեր ռեժիսորների և դերասանների հետ փորձեր ունենալ, քանի որ դրանք ինձ որպես դերասանուհի զարգացնելու մեծ հնարավորություն են տալիս։ Աշխատանքային գործընթացը երբեմն ծանր էր․ զուգահեռաբար զբաղված էի այլ ներկայացումների մեջ, ինչը բերում էր հոգնածության։ Բայց շնորհակալ եմ, որ բոլորը հանդուրժեցին իմ քմահաճույքները և սթրեսները։ Վերջում ստացանք մի ներկայացում, որը, կարծում եմ, հանդիսատեսին շատ է դուր եկել։
Ինձ առաջին հերթին գրավեց այն, որ այստեղ զբաղված են տաղանդավոր արտիստներ։ Սա կոմերցիոն, բայց նաև փորձարարական ներկայացում է ինձ համար։ Այն հնարավորություն տվեց դիպչել իրական կյանքի տարբեր շերտերին՝ սիրո, հումորի ու մարդկային հարաբերությունների տեսանկյունից։
Ինչ վերաբերում է բեմ դուրս գալուց առաջ զգացողություններին, ապա 15 տարվա ընթացքում դա դարձել է իմ կյանքի բնական մաս։ Հատուկ ռիտուալներ չունեմ․ ներկայացումից առաջ գալիս եմ թատրոն, շփվում գործընկերներիս հետ, պատրաստվում կերպարին՝ հագուստ, գրիմ, մազեր։ Այդ ամենը օգնում է արագ մտնել կերպարի իրականության մեջ ու հավատալ նրան»։
