«Կուտ տալ» ասվածը դեռ երբեք այդքան բառացի չէր հնչել. «Փաստ»
Վերլուծական
«Փաստ» օրաթերթը գրում է.
Ռուսական, ապա նաև ղազախական տարակարգ ցորենների խմբաքանակների՝ մասամբ ադրբեջանական տարածքով Հայաստան հասնելը դարձել է Փաշինյանի իշխանության վայրիվերո և ագրեսիվ քարոզչության «կարմիր դրոշը»:
Չէ, կրկեսն էլ պաշտոնապես բացվեց, բայց քաղաքական «կրկեսից» չպրծանք:
«Մշտնջենական խաղաղության» իրենց սևեռումը տարփողելու համար Նիկոլ Փաշինյանն ու ՔՊ-ն դեռ օրեր առաջ քարոզչական մի լայնածավալ արշավ սկսեցին, որի առարկան այն էր, թե 21-րդ դարում առաջին անգամ Ադրբեջանից դեպի Հայաստան երկաթուղային բեռնափոխադրում է իրականացվելու, այն է՝ ցորենի խմբաքանակ է փոխադրվելու: Քավ լիցի, դարն իսկապես էլ 21րդն է՝ բարձրտեխնոլոգիական, ուստի լրատվամիջոցներն ու փորձագետները կարողացան բավականին արագ պարզել մի շարք էական մանրամասնություններ այս ամենի վերաբերյալ: Նախ՝ պարզվեց, որ երկաթուղով փոխադրվում է (փոխադրվել է) ինչպես ռուսական, այնպես էլ ղազախական ցորենի խմբաքանակ: Երկրորդ՝ պարզվեց, որ Ղազախստանից գնված ցորենը 4-րդ կարգի է, նախատեսված չէ հացաթխման և սննդի համար, կարող է օգտագործվել որպես անասնակեր (ասենք՝ համակցված կեր արտադրելու համար): Ի դեպ, այս առնչությամբ կան մտավախություններ, որ ղազախական ցորենը կարող է որոշակի տոքսիններ (թունավոր նյութեր ու տարրեր) պարունակել, որոնք վտանգավոր են մարդու առողջության համար: Ընդգծենք, որ դա ոչ թե այն պատճառով, որ ինչ-որ մեկը թունավորել է տվյալ ցորենը, այլ նման հավանականություն կա՝ բնակլիմայական որոշակի հանգամանքներով պայմանավորված: Իսկ թե ո՞վ է ստուգել, Հայաստանի համապատասխան ո՞ր ծառայությունն է լաբորատոր հետազոտություն արել, առհասարակ, ո՞ր կառույցը կարող է իր վրա վերցնել տվյալ ցորենի և դրանից ստացված՝ թեկուզ անասունների համար նախատեսված մթերքի անվտանգության պատասխանատվությունը, անհայտ է: Առավել ևս, հաշվի առնելով, որ ցորենի խմբաքանակը փոխադրող շարժակազմերը անցել են ադրբեջանական տարածքով, ոչ մի դեպքում չի կարելի բացառել դրա միտումնավոր թունավորման հավանականությունը: Դրա՞ն ով է հետևել: Հետևո՞ւմ է որևէ մեկը, արդյոք: Չէ՞ որ այստեղ փոխկապակցվում են սննդային (պարենային), առողջապահական և ազգային անվտանգության հարցեր:
Հաջորդը. փաշինյանական իշխանությունն ու ՔՊ-ն մի նոր թեզ են զլում, թե՝ «ի՜նչ կարևոր է, թե ինչ կարգի ցորեն է եկել, կարևորը, որ այլընտրանքային ճանապարհով է եկել, կարևորը, որ առաջին անգամ Ադրբեջանի տարածքով է եկել...»: Այսինքն, իրենք՝ քպականներն էլ գործնականում խոստովանում են, որ իրենց այս ամենի մեջ պետք է բացառապես փիարը, քարոզչությունը: Ու հատկապես այն շեշտադրությամբ, թե՝ վերջ, խաղաղությունն ու ապաշրջափակումը տեղի են ունեցել... Չմոռանանք՝ առջևում ընտրություններն են, որոնց առանցքում լինելու է Փաշինյանի ու Ալիևի համատեղ «համանվագը» խաղաղության և ճանապարհների բացման առումով: Փաշինյանի վերընտրվելը շատ ձեռնտու է Ադրբեջանին:
Բայց վերադառնանք հիմնական թեմային: Իհարկե, պետք է արժանին մատուցել նաև քպական քարոզչությանը: Լոգիստիկան կամ ճանապարհի հարցը իսկապես էլ կարևոր է: Իրենք հիանալի գիտեն, որ դա հրաշք «լապշա» է հանրության որոշակի շրջանակների ականջներին, ինչպես «խաղաղության» թեզը, թեկուզ Ադրբեջանի անընդհատ սպառնալիքների կամ խոշոր ռազմական շքերթի ֆոնին: Իսկ իրականում, կրկնենք, գործ ունենք նախընտրական պարզ շոուի հետ: Իսկ մեծ հաշվով, «ապաշրջափակման» մասին քպականների բարձրացրած այդ ամբողջ աղմուկին զուգահեռ, եթե ոչ՝ առանցքային նպատակն, այսպես կոչված, «Զանգեզուրի միջանցք» տալու համար քարոզչաքաղաքական հիմքեր ձևավորելն է:
Տեսեք՝ Ալիևը հոխորտում է, թե գրավելու է Հայաստանը, իսկ Սևանն էլ «Գյոյչա» է անվանում, իսկ Փաշինյանը... շնորհակալություն, գրեթե երախտագիտություն է արտահայտում առ այն, որ անասնակերի համար նախատեսված ցորենի երկաթուղային վագոնները մի որոշ ճանապարհ անցել են ադրբեջանական տարածքով...
Զարմանալի է, որ ՔՊ ղեկավարը Ալիևին շնորհակալություն չի հայտնում, օրինակ՝ Հայաստանի ցորենի պահանջարկի մի զգալի մասը ապահովող Արցախը զավթելու և հայաթափելու, այդպիսով իր քպական իշխանությունը «բեռից», «վզի պարանից» ազատելու համար: Առայժմ չի հայտնում: Իսկ վաղը, մյուս օրը, եթե ինչ-որ մի հրաշքով կարողանա մնալ իշխանության, դա էլ գուցե արվի:
Մի խոսքով, այս «ցորեն» գործողությունը ամեն դեպքում հատկանշական է թեկուզ այն առումով, որ «կուտ տալ» ասվածը դեռ երբեք այդքան բառացի չէր հնչել:
Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում
