Քաղաքական դաշտի նոր բևեռը․ «Ուժեղ Հայաստան»-ի արագ աճն ու վերաձևվող ընտրական տրամաբանությունը
Հայաստանյան քաղաքական կյանքում ձևավորվում է նոր իրականություն, որտեղ ուժերի դասավորությունը այլևս չի ենթարկվում նախկինում գործող պարզունակ բանաձևերին։ «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության և նրա առաջնորդ Սամվել Կարապետյանի ակտիվ ներգրավվածությունը էականորեն փոխել է առաջիկա խորհրդարանական ընտրությունների տրամաբանությունը՝ ստեղծելով մրցակցության մի նոր առանցք, որը լրջագույն անհանգստություն է առաջացրել գործող իշխանության համար։ Վերջին շրջանում կազմակերպված լայնածավալ հանրահավաքը ոչ միայն ցույց տվեց քաղաքական ուժի կազմակերպչական կարողությունները, այլև փաստեց՝ ձևավորվում է ընտրազանգված, որը պատրաստ է նոր այլընտրանքի։
Ապրիլի 21-ին կայացած կուսակցության համագումարը դարձավ այդ գործընթացի ինստիտուցիոնալ ամրապնդման կարևոր փուլը։ Օրակարգում ընդգրկված էր 2026 թվականի Ազգային ժողովի ընտրություններին մասնակցելու նպատակով ձևավորված «Ուժեղ Հայաստան» դաշինքի ընտրական ցուցակի առաջին երեսուն թեկնածուների հաստատումը, և համագումարը միաձայն հաստատեց այդ ցուցակը։ Ակնհայտ է, որ գործընթացը ընթանում է հստակ պլանով և ժամանակացույցով՝ առանց ներքին հակասությունների հրապարակային դրսևորումների։ Ընտրական ամբողջական ցուցակը, օրենքով սահմանված կարգով, նախատեսվում է ներկայացնել Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովին, ինչը ևս մեկ քայլ է դեպի լիարժեք ընտրապայքար։
Համագումարին հաջորդած հանդիպումը ևս առանձնահատուկ քաղաքական նշանակություն ուներ։ «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության անդամները հանդիպեցին դաշինքին միացած «Միավորված հայեր» և «Նոր Դարաշրջան» կուսակցությունների ներկայացուցիչների հետ, իսկ միջոցառմանը ներկա էին նաև «Ապրելու երկիր» կուսակցության անդամները։ Այս ձևաչափը ցույց է տալիս, որ խոսքը ոչ թե մեկ ուժի, այլ լայն համախմբման մասին է, որը փորձում է ստեղծել համակարգային այլընտրանք։
Հատկապես կարևոր էր «Ապրելու երկիր» կուսակցության ներկայացուցիչ Մեսրոպ Առաքելյանի հայտարարությունը, ըստ որի՝ ստորագրվել է համագործակցության հուշագիր։ Դրա շրջանակում կողմերը միավորում են իրենց քաղաքական, կազմակերպչական և մարդկային ներուժը՝ ձևավորելով միասնական օրակարգ և ապահովելով մարզային կառույցների ակտիվ ներգրավում ընտրական գործընթացներում։ Սա վկայում է, որ դաշինքը նպատակ ունի ոչ միայն կենտրոնական, այլև տարածքային մակարդակներում կառուցել արդյունավետ ցանց, ինչը ավանդաբար վճռորոշ դեր է խաղում ընտրություններում։
Այս ամենը պետք է դիտարկել նաև ավելի լայն քաղաքական համատեքստում։ «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցությունը փաստացի դուրս է ավանդական բաժանումներից՝ չներկայանալով ո՛չ որպես նախկին համակարգի շարունակություն, ո՛չ որպես գործող իշխանության այլընտրանքի սովորական կրկնություն։ Այն փորձում է ձևավորել սեփական օրակարգը, որի առանցքում տնտեսական հստակ ծրագրերն են, մասնավորապես՝ հինգ հիմնական քայլերից բաղկացած առաջարկը, որը ուղղված է սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի փոփոխությանը։ Այս գործոնն է, որ, ըստ տարբեր գնահատականների, արդեն իսկ արձանագրվում է հանրային տրամադրությունների փոփոխության մեջ։
Քաղաքական գործընթացների ընթացքը և առկա տվյալները վկայում են, որ Սամվել Կարապետյանի ղեկավարած ուժը կարճ ժամանակահատվածում կարողացել է ձևավորել մրցունակ դիրքեր։ Տարբեր բաց և փակ հարցումների տրամաբանությունը ցույց է տալիս, որ ձևավորվում է նոր ֆավորիտ, որը փոխում է ընտրական պայքարի կանոնները։ Եթե այս միտումը պահպանվի, առաջիկա ընտրությունները կարող են դառնալ ոչ թե հերթական մրցակցություն, այլ քաղաքական դաշտի վերաձևման առանցքային հանգրվան։
