Էս օրերը լավ հիշեք, հիշեք, որ մեր ցավի պահին, թշնամին փորձում է իր դիվերսիոն խմբերի շների միջոցով մեզ պարտության մատնել. Մտածում է վշտից թուլացել ենք, բայց էլի ատամը քարին է առնում մեր առյուծ տղերքի պայքարի և կյանքի գնով: Լավ հիշեք էս անբարոյական վիժվածքների ճղճիմ հոգին, որ վաղը ձեռքներս չդողա սրանց էնվերի մոտ ուղարկելուց:
Մեկը չկա, ոչխարներին ասի, որ հայը մեծ վշտի պահին էլ իր ուժն ու հայրենասիրությունը չի կորցնում. Գորբաչովն էլ էր դրանց պես զարմացել, երբ ավերված Լենինականում, հարազատներին կորցրած հայը իրեն Ղարաբաղի մասին էր հարցնում;:
Տիգրան Մկրտչյանի ֆեյսբուքյան գրառումը