Ինչպե՞ս ուրախացնել Ալիևին` Արևմուտքին գոհացնելով

Վերլուծական 2 Փետրվար, 2015 21:17

Ծեծը միանշանակ դատապարտելի երևույթ է, և Բերձորում «Հիմնադիր խորհրդարանի» անդամներին ծեծի ենթարկելը չունի որևէ արդարացում: Սակայն պետք է ընդունենք նաև, որ ոչ պակաս դատապարտելի և արդարացումից զուրկ է, սադրանքներ անելու նպատակով, դեպի Արցախ ավտոերթ կազմակերպելը, և դա այն շրջանում, երբ Արցախում կիսապատերազմական վիճակ է: Ինչո՞ւ սադրանքներ, որովհետև այդ մասին, կարելի է ասել՝ փաստել է ավտոերթի մասնակից, քաղաքագետ Իգոր Մուրադյանը, ով այսօրվա ասուլիսի ժամանակ պարզ ասել է, որ իրենց նպատակը «Արցախի մարզում» հակառուսական տրամադրություններ ստեղծելն էր: Այո՛, ոչ թե Արցախի Հանրապետություն, այլ՝ Արցախի մարզ, ԼՂՀ նախագահն էլ՝ «մարզպետ» կամ «սատրապ». սա է Իգոր Մուրադյանի և «Հիմնադիր խորհրդարանի» որոշ անդամների մոտեցումը: Եվ այս մոտեցմամբ են նրանք ակնկալում իրենց շուրջ համախմբել մարդկանց և Հայաստանում հեղաշրջում անել, այն էլ ե՞րբ՝ ապրիլի 24-ին: Օրվա ընտրությունն էլ, ի միջի այլոց, իրենք արդարացնում են և շատ գոհ են իրենց որոշումից: Կարևորը «ռուսի լծից» ազատագրվելն է՝ թեկուզև ամեն ինչ ոտնակոխ անելու միջոցով: Ի դեպ, համատեղության կարգով Արևմուտքի պատվեր կատարող լրատվամիջոցում վերլուծաբան աշխատող քաղաքագետը նույն ասուլիսի ժամանակ չի էլ թաքցրել իր բուն նպատակները՝ նշելով, որ «ռուսական լծից» ազատվելու ճանապարհին միակ «փրկիչը» Արևմուտքն է: Բարի Արևմուտքը, ըստ նրա՝ ուզում է օգնել Հայաստանին դուրս գալ ֆինանսատնտեսական ճգնաժամից, ապահովել Հայաստանի անվտանգությունը: Մուրադյանի խոսքը լսելիս՝ միամիտ ու անտեղյակ մարդը նույնիսկ կարող էր մի պահ մտածել, որ քաղաքագետն ինքն իր ասածին հավատում է, բայց, իմ կարծիքով, սա ոչ այլ ինչ էր, քան պարզապես անկեղծ խոստովանություն. մարդը գրեթե բառացի հասկացրեց, ասաց, որ «Հիմնադիր խորհրդարանը» կատարում է Արևմուտքի պատվերը: Դրանից էլ պարզ խոստովանություն ես չեմ կարող պատկերացնել: Ամենահետաքրքիրն այն էր, որ այսքանից հետո, նրանք չեն բացառում դեպի Արցախ ևս մեկ ավտոերթի կազմակերպումը, այսինքն՝ ավելի մեծ աղմուկ ապահովելու և հնչեղություն ստանալու խնդիր կա դրված: Աղմուկը աղմուկի հետևից, իսկ առջևում ապրիլի 24-ն է: Այդ օրն էլ իրավապահները զբաղված կլինեն, և հեղաշրջում իրականացնելու սիրահարների համար ավելի բարենպաստ պայմաններ կլինեն՝ այդ արկածախնդրությունն իրագործելու համար: Բարենպաստ պայմանների հանգամանքն էլ, ի դեպ, նրանք չեն թաքցնում և հույսեր ունեն, բայց հույսը միշտ վերջում է մեռնում, երազանքների վերջն էլ երբեմն երազախաբությունն է: Եվ վերջում ասեմ, որ ստացված աղմուկից ենթադրում եմ, որ ուրախացավ ոչ միայն Հայաստանի հետ կապված ծրագրեր ունեցող Արևմուտքը, այլ նաև Իլհամ Ալիևը: Մանավանդ՝ վերջինիս հավանաբար դուր է եկել, Արցախի՝ մարզ լինելու և Արցախի նախագահի՝ մարզպետ լինելու, միտքը: Կարեն Վարդանյան