Արման Խաչատրյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրում է.
ՀՀ Դատական դեպարտամենտի շուրջ կրքերը մամուլում չեն հանդարտվում, ու սա ոչ արդեն «ըստ հավաստի աղբյուրների», ինչպես սիրում են սկսել իրենց հրապարակումները մեր հարգելի գործընկերները, այլ` ռեալ, հոդվածներն առ երես: Այն, որ պետական յուրաքանչյուր կառույցում էլ ի հայտ եկող չարաշահումը, օրենքի խախտումը, կամ նման բաները իրենց բնույթով սկանդալային են ու հասարակական հնչեղություն պիտի ստանան, ու հենց ԶԼՄ-ների միջոցով, շատ էլ օրինաչափ է, տրամաբանական: Հանրային վերահսկողությունը պետության օղակների վրա` նաև ԶԼՄ-ների միջոցով է: Ավաղ պետք է արձանագրել, որ երեբեմն մեր հարգելի գործընկերներն այնքան են տարվում սենսացիա մոգոնելու մոլուցքով ու այնպես են հագեցնում գույները փաստերի շուրջ, որ ակամա ինքը` փաստը, դառնում է անկշիռ ու անտես հասարակությանը: ՈՒ հասարակության գիտակցության, նաև ենթագիտակցության մեջ մնում է սոսկ խեղաթյուրված իրողության հետք, ու նաև, ակամա սերմանում ու սրում անվստահություն պետական կառույցի նկատմամաբ: Գուցե հակառակը պիտի լիներ, կամ հե՛նց հակառակը. յուրաքանչյուր ԶԼՄ-ի պարտավորությունն է իր ընթերցողի առաջ` ոչ թե ինտրիգներով խճճել, այլ պատշաճ ու ճշտված ինֆորմացիայով ապահովել` հատկապես կարևորելով օբյեկտիվության տարրը:
Այսօր օրաթերթերից մեկը, վկայակեչելով նախաքննական մարմնից ստացած ինֆորմացիան ՀՀ Դատական դեպարտամենտում ոչ վաղ անցյալում տեղի ունեցած ենթադրյալ իրավախախտումների մասով, որոնց վերաբերյալ գործն արդեն դատարանում է և դրանցից մեկի վերաբերյալ սկսված վարույթը, անմիջապես, առանց հապաղելու, «հրապարակային» մտքի թռիչքով հասնում է Վճռաբեկ դատարանի նախագահին ու պնդում, թե այս ամենը նշանակում է` իբր Արման Մկրտումյանի հետագա պաշտոնավարման հարցն է դրված:
Անկեղծ պիտի ասեմ, ու հուսով եմ ճիշտ խոսքից գործընկերներս չեն վիրավորվի, հրապարակումից նույնիսկ պատվերի հոտ չի գալիս, առավելագույնը` շտապողականության ու դիլետանտության: Եթե գործընկերներս սենսացիան «կառուցելու» ճանապարհին չզլանային ու մի քանի մանրամսն էլ փորձեին ճշտել, դրանից միայն հրապարակումը կշահեր` հասարակությունն էլ հետը: Առավել ևս, որ ՀՀ Դատական դեպարտամենի հանրային կապերն ապահովող ծառայությունը կարծեմ երբեք փակ չի եղել ու փակ չի լինելու ԶԼՄ-ների համար: Օրինակ, եթե լրագրողն, ասենք թեկուզ հեռախոսով, կապվեր ՀՀ Դատական դեպարտամենտի ղեկավարի հետ և իրեն հետաքրքրող հարցերն ուղղեր` իր մի քանի նախադասությունից բաղկացած հրապարակումն այսչափ մերկապարանոց ու թույլ չեր ստացվի: Իսկ Վճռաբեկ դատարանի Նախագահի հետագա պաշտոնավարման հարցադրումը ներկայացնել օրակարգային ու դա էլ քիչ է տրամաբանական կապեր հորինել Դատական Դեպարտամենտում տեղի ունեցող գործընթացների հետ այնքան ծիծաղելի է, որ մեկնաբանության առիթ էլ չի հարուցում:
Հա, մի բան էլ` հանուն արդարության: Իմ սիրելի գործընկերների մտքով չի անցնու՞մ, որ գուցե Դատական Դեպարտամենտում` հենց դեպարտամենտի նոր ղեկավարության ակտիվ գործողություններով է տեղի ունենում և չարաշահումների, և անօրինական երևույթների բացահայտումն ու դրանց այլևս բացառումը: Դե ուրեմն թող նման տարբերակներն էլ չբացառեն, առավել ևս, որ դա հենց այդպես էլ կա:
Իսկ որպես հետգրություն, ընդամենը, մի փոքր հատված տեղեկանքից` օրաթերթի մատնանշած շինարարության հետ կապված չարաշահումների մասին.