Ծառուկյանի ու եռյակի գործունեության դրական կողմերը

Վերլուծական 6 Փետրվար, 2015 10:30

Հայաստանում իշխանափոխության և առհասարակ փոփոխությունների անհրաժեշտության մասին կրկին խոսեց ԲՀԿ առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանն իր նախաձեռնությամբ հրավիրված՝ «Ոչ իշխանական քաղաքական և հասարակական ուժերի խորհրդաժողովին»: Սա, իհարկե, նորություն չէ, բնական է՝ իրենք իշխանություն չեն, հետևաբար պետք է դեմ արտահայտվեն` պահանջելով փոփոխություններ և հրաժարականներ: Բայց մի քանի հարցեր կրկին մնում են անպատասխան: Օրինակ, երբ Ծառուկյանը նշում է, որ երկրում առկա է ոչ թե 12, այլ 112 հարց և խնդիր, որոնք հիմնականում տնտեսական բնույթի են, ապա ինչո՞ւ սլաքները կոնկրետ չեն ուղղվում Կառավարության դեմ: Տպավորություն է ստեղծվում, որ Ծառուկյանն իր հետ խնամիական կապերի մեջ գտնվող վարչապետին ամեն գնով ուզում է զերծ պահել քննադատությունների թիրախ դառնալուց: Բողոքելով մենաշնորհների դեմ՝ ԲՀԿ առաջնորդը մոռանում է կարծես, որ Սերժ Սարգսյանի կողմից առաջարկված սահմանադրական բարեփոխումների փաթեթում նույնպես կա մենաշնորհը վերացնելու միտում, և տրամաբանորեն Գագիկ Ծառուկյանը պետք է կողմ լինի սահմանադրական բարեփոխումներին, սակայն կողմ չէ և կրկին խոսում է արտահերթ նախագահական և խորհրդարանական ընտրությունների մասին: Սա էլ մի տեսակ անտրամաբանական է: Ինչևէ, Ծառուկյանի և եռյակի գործունեությունը քննադատելով հանդերձ` չեմ կարող, սակայն, հանուն արդարության չնկատել և չարձանագրել մի դրական կողմ. բանն այն է, որ, եթե համեմատություն անցկացնենք ոչ իշխանական եռյակի և Արևմուտքի շահերը սպասարկող ու երկրում խժդժություններ անել, հեղաշրջումներ ու «մայդաններ» կազմակերպել և նման անընդունելի միջոցներով փոփոխություններ իրականացնել ուզող արկածախնդիրների միջև, ապա կարող ենք տեսնել, որ Ծառուկյանի գլխավորած եռյակը՝ որպես ընդդիմություն, ավելի առողջ ընդդիմություն է: Համենայն դեպս, Ծառուկյանն ու իր գլխավորած եռյակը Ցեղասպանության 100-ամյակն արժեզրկող, բախումներ հրահրող կոչեր չեն անում, այլ առաջարկում են փոփոխությունների հասնել միայն սահմանադրական ճանապարհով: Նաև ի տարբերություն արկածախնդիրների՝ «ոչ իշխանականները» գոնե ունեն ինչ-որ ծրագրեր, նույնիսկ ունեն ենթադրյալ թեկնածուներ: Եվ կարևոր չէ, որ Ռոբերտ Քոչարյանը, Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, Գագիկ Ծառուկյանը կարող են մեզ համար անընդունելի թեկնածուներ լինել, կարևորն այն է, որ նրանք գոնե կան և գոնե ինչ-որ տեսլական ունեն, ներկայացնելու բան ունեն, այլ ոչ թե առաջարկում են միայն անորոշությունը: Հետևաբար մենք էլ ընտրելու հնարավորություն կունենանք: Ամեն դեպքում պետք է ընդունենք, որ ընդդիմադիր պայքարի այս տարբերակն ավելի գերադասելի է: Դե, իհարկե, դրականն էլ պետք է նկատենք, հո միայն քննադատելով չէ՞: Կարեն Վարդանյան Orer.am, վերլուծաբան