Մեր երկրում հերոսության չափանիշը ոչ այնքան հայրենիքին մատուցած ծառայություններն են, որքան պետռեգիստրի վկայականն ու գերբով «փեչատը»

Բլոգ 1 Սեպտեմբեր, 2014 20:38

Ժամանակին այլընտրանքային ԵԿՄ ստեղծելու նպատակ ունեցող ԲՀԿ-ական պատգամավոր Ռուբեն Գևորգյանը՝ Ծաղիկ Ռուբոն, այժմ էլ նոր զբաղմունք է գտել՝ «Երդվյալ ազատամարտիկներ» անունով կառույց է հիմնել: Ավելին, պետռեգիստրի վկայականն արդեն ջեբն է, «փեչատը» փորագրած է, և Ռուբենը իրեն սպարապետի դերում է զգում: Որովհետև մեր երկրում հերոսության չափանիշը ոչ այնքան Հայրենիքին մատուցած ծառայություններն են, որքան պետռեգիստրի վկայականն ու գերբով «փեչատը»: «Հրապարակին» տված հարցազրույցում ապագա «սպարապետն» ակնարկել է, որ իր կազմակերպության հիմքում ընկած է Վազգեն Սարգսյանի, Սամվել Գեւորգյանի, Աշոտ Նավասարդյանի, Վահան Զատիկյանի, Արմենակ Արմենակյանի, իր, Շանթ Հարությունյանի եւ մի քանի այլ նվիրյալների երդումն ու գաղափարները»։ Հետաքիքիրն այն է, որ այս ցուցակում հնչած բազմաթիվ անուններ անհամատեղելի են: Օրինակ՝ քաղաքի կենտրոնում Գայ Ֆոքսի դիմակներով և «դիմշաշկաների» ծխով ներկայացում բեմադրած Շանթը: Արդյո՞ք Ռուբեն Գևորգյանը կիսում է պետության կառավարման և հեղափոխության այդպիսի տեսլականը: Եթե այո, ապա ինչու էր ինքը մշտապես «դոշ տալիս» բոլոր ժամանակների իշխանությունների վերընտրության համար: Թե՞ ժամանակը սրբագրեց ամեն ինչ: Արդյո՞ք «Երդվյալ ազատամարտիկները» իրենց գաղափարական հիմնավորումներում ցիտում են մի մարդու, որը մարտադաշտը շփոթում է Մաշտոցի պողոտայի հետ և Մուտուտումբու ցեղերին հատուկ խրախճանք է կազմակերպում՝ իբր հայրենիքի փրկության համար: «Բոլորս երդում տվեցինք մեր ջոկատայինների հետ միասին, որ զերծ ենք մնում քաղաքական բոլոր ընդվզումներից եւ բոլորս միահամուռ բարձրանում ենք սարերը՝ լծվելով մեր ժողովրդի եւ սահմանների պաշտպանի գործին։ Այդ գաղափարն այսօր էլ ընկած է մեր կազմակերպության հիմքում»,- իր հարցազրույցում նշում է Գևորգյանը։ Այո՛, իր հարազատ եղբայրը հերոսաբար նահատակվել է այդ պատերազմում՝ հերոսությամբ պսակելով իր անունը: Իսկ ինչ արեց Ռուբեն Գևորգյանը հետագայում. Հայրենիքը ընկալեց իբրև բիզնես կենտրոն և ժամանակին որևէ կերպ չէր տարբերվում ցանկացած օլիգարխի վարքագծից: Դա այն դեպքում, երբ բազմաթիվ ազատամարտիկներ և իրական հայրենասերներ բարոյականություն ունեցան՝ պատերազմի ավարտից հետո հեռանալ քաղաքականությունից և չկեղեքել սեփական ժողովրդին: Եվ վերջում. ազատամարտիկների երդման մասին: Դուք ինքներդ նշում եք, որ միասին երդվել եք զերծ մնալ քաղաքական բոլոր ընդվզումներից և նվիրվել միայն սահմանների պաշտպանությանը: Կարևորագույն պահին, երբ մեր սահմաններում պատերազմական վիճակ էր և յուրաքանչյուր հնարավորություն ունեցող մարդ պարզապես ձգտում էր գոնե մոտ գտնվել մեր սահմանապահներին, դուք մտածում էիք ռեգիստրի վկայականի և «փեչատ» փորագրելու մասին: Պարծենում եք, որ 20 օր է արդեն՝ պետական գրանցում եք ստացել: Դա այն պահն էր, երբ բոլորը մի կողմ էին դրել գաղափարական տարաձայնությունները, անձնական քեն ու ոխը, և զբաղված էին բացառապես Հայրենիքի պաշտպանությամբ կամ գոնե դրա ուղիների որոնմամբ: Իսկ դուք ձեր խմբային շահն էին առաջ մղում՝ «փեչատ» էիք փորագրում: Երևի սեփական ամբիցիաները բավարարելու առավել հարմար ժամանակահատված չկար, քան պատերազմական իրավիճակը: Ահա այդպիսի «երդվյալ» միություն: Ռոման Բաբայանի ֆեյսբուքյան գրառումից