Երբ «հաճախորդները» «հաճախորդներ» են որոնում

Վերլուծական 19 Մարտ, 2015 11:11

Իսկ «Ժառանգությունում» կրքերը շարունակում են թեժանալ: Ոմանց վրա մի տեսակ շատ ծանր է նստել Ռուբիկ Հակոբյանի և Արմեն Մարտիրոսյանի հանդիպումը Սերժ Սարգսյանի հետ, և հիմա կուսակցության ներսում կարելի է ենթադրել, որ գնում է «Բաղրամյան-26-ի գործակալների» փնտրտուք՝ խորացնելով կուսակցությունում արդեն իսկ առկա անվստահությունը միմյանց հանդեպ: «Սկզբունքայնության» այս վառ դրսևորումն, իհարկե, հիմնականում Զարուհի Փոստանջյանի կողմից է, ով երևի գտնում է, որ իսկսկան «ժառանգականը» միայն պետք է մեկնի ԱՄՆ, հանդիպի միայն Արևմուտքի պաշտոնյաների հետ: Դա նորմալ է, դա ողջունելի է, դա դավաճանություն չէ, հաճախորդ դառնալ չէ, իսկ այ սեփական երկրի նախագահի հետ, ըստ ընդունված կարգի, հանդիպելն ու կոնկրետ հարց քննարկելը դավաճանություն է, «Բաղրամյան-26-ի հաճախորդ»-ին բնորոշ քայլ: Ցնցող է, իհարկե, Փոստանջյանի տրամաբանությունը, և ինչպես հասկացա` ըստ այդ տրամաբանության` կարելի է լինել միայն ԱՄՆ-ի որևէ գերատեսչության հաճախորդը. միայն դա է ընդունելի, ավելին՝ ողջունելի: Ի դեպ, նույն ԱՄՆ-ում է գտնվում անառողջ մթնոլորտ ունեցող այս նույն կուսակցության նախագահ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը, որի վերադարձին արդեն սպասում են սրտատրոփ: Սպասում են, իհարկե, միայն իր կուսակցության՝ «Բաղրամյան 26-ի գործակալ» որոնողները, բայց ոչ իր ընտրազանգվածը, որովհետև ընտրազանգված չի էլ մնացել, իսկ նախկին այդ ընտրազանգվածի հուշերում էլ մնացել է միայն Րաֆֆիի «բոցաշունչ» աղոթքը` Ծիծեռնակաբերդում: Այո՛, Րաֆֆին կվերդառանա իր ամերիկյան «հաճախորդական առաքելությունից», և այդժամ կուսակցության վարչության նիստում նրանք կորոշեն, թե ովքեր են «հաճախորդները»: Ահա այսպիսի զավեշտալի հանգամանքներում է ընթանում «Ժառանգություն» կուսակցության պատմության ավարտական փուլը: Ահա այսպես է միշտ լինում, երբ «հաճախորդները» «հաճախորդներ» են որոնում: Կարեն Վարդանյան Orer.am, վերլուծական