Կգա մի շրջան, երբ դերասանը «տուպիկի» առջև կկանգնի. Էմիլ Գալստյան

Դերասան Էմիլ Գալստյանը, ով ավելի շատ հայտնի է որպես «Քաղաքում»-ի Համբարձում, Life.panorama.am-ի հետ զրույցում տեղեկացրեց, որ շատ շուտով հանդիսատեսի դատին կհանձնի իր նախաձեռնությամբ ստեղծված մոնոներկայացում, որի միջոցով կշոշափի, իր խոսքերով, այսօրվա ամենաարդիական խնդիրներից մեկը:

«Շուտով կներկայացնեմ իմ մոնոներկայացումը, որը դեռ նախապատրաստական փուլում է: Ներկայացման ընթացքում բեմում լինելու եմ միայն ես, որտեղ կլինեմ ներկայացման միակ հերոսը, ով մենակ է մնացել, քանի որ բոլորը հեռացել են երկրից: Այն կլինի տրագիկ կոմեդիայի տեսքով, որի ընթացքում կշոշափեմ այսօրվա ամենաարդիական և ցավոտ թեմաներից մեկը՝ արտագաղթը: Այս ներկայացումը իր մեջ կունենա մարդկային տրագեդիա, շատ մեծ ասելիք և հորդոր, որպեսզի հայ ժողովուրդը համախմբվի՝ այստեղ ապրող հայերը չհեռանան, իսկ մեր երկրից դուրս ապրող հայերն էլ վերադառնան ու միասին կառուցենք ավելի լավ երկիր»,- նշեց Էմիլ Գալստյանն ու պատմեց, որ հնարավոր է այս ներկայացումը առաջինը հյուրախաղերի տեսքով արտերկրում ներկայացնի. «Քանի որ հիմնական մեծ խոսքը վերաբերվում է հենց դրսի մեր հայրենակիցներին, ուստի մտածում եմ առաջինը հենց նրանց համար ցուցադրվի. գուցե այս մոնոներկայացմամբ նրանք մտքները փոխեն և վերադառնան»,- նկատեց դերասանն ու վստահեցրեց, որ Երևանում ևս այն անպայման կցուցադրվի:

Զուգահեռներ անցկացնելով թատրոնի և ֆիլմերի միջև, Էմիլ Գալստյանը շեշտեց. «Դերասանը առանց թատրոն երկար գոյատևել չի կարող: Կգա մի շրջան, երբ դերասանը «տուպիկի» առաջ կկանգնի առանց թատրոնի: Թատրոնը դերասանի համար շատ կարևոր է, այն ինքնարտահայտման միջոց է, որի միջոցով սցենարիստի և ռեժիսորի աշխատանքի մեջ դերասանը կարող է նաև իր ձեռագիրը դնի, ինչը ֆիլմերում անհնար է, այստեղ իմպրովիզացիոն հնարավորություն չկա դերասանի համար»:

Մեզ հետ զրույցում Էմիլը անկեղծացավ և նշեց, որ կա դեր որի մասին երազում է. «Այո, կա մի դեր, որի մասին երազում եմ և հուսամ այն կիրականանա: Դա Հակոբ Պարոնյանի «Պաղտասար աղբար»-ն է»,- նշեց նա:

Բացի այս, աշխատանքից, Էմիլ Գալստյանը պատմեց, որ դեռ գեղարվեստական ֆիլմերում նկարահանվելու առաջարկներ չի ստացել, փոխարենը առաջարկներ ունի հեռուստասերիալից, որից դերասանը հրաժարվել է՝ պատճառաբանելով, որ ողջ ուժերը ցանկանում է ներդնել սպասվելիք մոնոներկայացման վրա:

Հարցին, թե արդյոք դերասանը չի վախենում, որ պարբերաբար ստացվող առաջարկները մերժելով որոշ ժամանակ անց հեռուստաէկրաններին հայտնվելու համար դժվարությունների առաջ կանգնի, պատասխանեց. «Բացարձակ չեմ վախենում այդ առումով: Ում հետ, որ ես աշխատել եմ՝ թե հանդիսատեսը, թե անձնակազմը, բոլորն էլ որպես դերասան ինձ գիտեն, և ես այնքան էլ խնդիր չունեմ այդ առումով: Եթե առաջարկ էլ չլինի, ես ինքս ինչ-որ բան կնախաձեռնեմ և հանդես կգամ»:

Ներքին ինքնավստահության պատճառների մասին խոսելիս էլ Էմիլ Գալստյանը նկատեց. «Ընդհանուր առմամբ, կարծում եմ, մարդը ինչ-որ չափով պետք է ինքնավստահություն ունենա, քանի որ, եթե մարդ իր կարողությունների վրա վստահ չլինի, ապա դիմացինն էլ նրան չի վստահի: Դերասանության մեջ էլ, եթե դերասանը վստահ չեղավ, որ կարող է տվյալ դերը կերտել, ապա ավելի լավ է, որպեսզի նա առհասարակ չհամաձայնվի խաղալ այդ նախագծում: Կոնկրետ ինձ մոտ ինքնավստահությունը առողջ սահմաններում է»:

Մինչ այս իր մարմնավորած դերերի մասին խոսելով և դիտարկելով դերասանի համար դրամատիկ և կոմեդիկ դերերի տարբերությունը՝ Էմիլը նշեց. «Դերասանը պետք է լինի բազմաժանր, բայց նաև պետք է ունենա ինչ-որ մի ժանր, որի մեջ և ինքն է իրեն լավ ու ազատ զգում, և իր տեսակն է դրան համապատասխանում: Կոնկրետ ես ավելի հումորային ժանրի մեջ եմ ինձ ավելի ազատ զգում: Այս առումով պետք է նկատեմ, որ կոմեդիա խաղալը, մարդկանց ծիծաղ պարգևելը շատ ավելի դժվար է, քան հուզելը: Իհարկե, սա չի նշանակում, որ ես ուզում եմ միայն կոմիկ դերեր մարմնավորել, հաստատ լուրջ դերերից չեմ հրաժարվի»:

Իսկ զրույցի վերջում անդրադառնալով անընդհատ քննարկվող անձնական կյանքին՝ դերասանը նշեց. «Ես միշտ էլ չեմ սիրել իմ անձնական կյանքի մասին խոսել, անկախ նրանից, որ մեր ժողովուրդը սիրում է մարդկանց անձնական կյանքը քննարկել: Այո, իմ մասին, շատ ասեկոսեներ են հյուսվել, ընդ որում ոչ միայն անձնական կյանքիս մասին, օրինակ, խոսակցություններ էին պտտվում, թե Կիմ Երիցյանը թոռն եմ: Մեկ անգամ էլ կկրկնեմ, որ չեմ սիրում անձնականս քննարկել, իսկ այն մարդիկ, ովքեր սիրում են իմ կյանքի այդ հատվածը շահարկել, Աստված իրանց հետ, ես ոչ մի բան չունեմ ասելու կամ ապացուցելու, միայն կասեմ, որ այս պահին իմ սիրտը ազատ է»: