Ես և կինս դեռ մի անկատար երազանք ունենք՝ երազում ենք դստեր մասին. Նարեկ Հայկազյան
Life.panorama.am-ը գրում է.
Այսօր դերասան Նարեկ Հայկազյանի ծննդյան օրն է: 31-ամյա դերասանը Life.panorama.am-ի զրույցում պատմեց, որ դեռ անկատար երազանք ունի, որին, իր խոսքով պարտադիր հասնելու է. «Ես իսկապես երջանիկ եմ իմ ընտանիքով, իմ երկու որդիներով լրացնում եմ հայ տղամարդկանց շարքերը, ովքեր երազում են որդիներ ունենալու և իրենց սերունդը շարունակելու մասին, բայց ես և կինս դեռ մի անկատար երազանք ունենք՝ երազում ենք դստեր մասին, բայց, անպայման, իրականության կդարձնեմ այն»:
Դերասանը, զրույցի սկզբում ընտանիքի մասին խոսելիս, նշեց, որ ապագայում, եթե որդիները ընտրեն ծնողների ուղին, չի խոչընդոտի, բայց միաժամանակ նկատեց նաև. «Գիտեմ, որ յուրաքանչյուր մասնագիտություն էլ իր դժվարություններն ունի, բայց մի տեսակ կցանկանամ, որ նրանք ավելի «անդարդ» մասնագիտություն ընտրեն: Օրինակ մեծ տղայիս՝ Անրիին, մի քանի անգամ առաջարկել են, որ ներկայացումներում խաղա, բայց ես հրաժարվել եմ, նաև հարցրել եմ նրա կարծիքը, ինքն էլ չի ցանկացել: Այս առումով մի փոքր հեռու եմ նրան պահում թատրոնից, քանի որ ես գիտեմ, որ եթե նա մի քանի անգամ բեմ դուրս գա, հաստատ սիրահարվելու է և անկախ ամեն ինչից մնալու է բեմում, դրա համար ուզում եմ, որ հասուն տարիքում այդ որոշումը կայացնի, այլապես ես գիտեմ այդ բեմը ինչ է անում, եթե այս տարիքից նա հայտնվի թատրոնում, ուրեմն անկախ ամեն ինչից դերասան կդառնա»,- պատմեց Նարեկը:
Խոսելով առաջիկա աշխատանքներից՝ դերասանը նկատեց, որ մշտապես հեռուստասերիալներում տարբեր դերեր կերտելով` այսօր չի խաղում սերիալներում, քանի որ հստակ առաջարկներ չկան: Այս առումով Նարեկը շեշտեց. «Երբ առաջարկներ եմ ունենում շատ նշանակություն եմ տալիս իմ կերտած դերին, թե ի՞նչ անելիքներ և ասելիքներ ունի իմ կերպարը: Ինչպես նաև, նշանակություն եմ տալիս հոնորարներին,- նշեց դերասանը և հարցին, թե ինքն իրեն համարում է արդյոք բարձր վարձատրվող դերասան, պատասխանեց,- Իհարկե, ոչ այնքան բարձր, ինչպես մեր վաստակավոր արտիստներն են, բայց, ես ինձ բարձր վարձատրվող դերասան համարում եմ»:
Վերջերս Նարեկ Հայկազյանը, արժանանալով ՀԹԳՄ «Արտավազդ» մրցանակի՝ որպես «Լավագույն երիտասարդ դերասան», այս առումով այսօր շեշտեց. «Իհարկե, երբ ստացա ինձ համար այդ կարևոր մրցանակը, պատասխանատվությունը ավելի մեծացավ, բայց դա չի նշանակում, որ հիմա ավելի շատ պետք է աշխատեմ, քան այն ժամանակ: Այսինքն՝ ես ինչպես աշխատել եմ նախկինում, այնպես էլ շարունակելու եմ աշխատել: Մրցանակը ուղղակի ինձ ոգևորել է, բնականաբար, դրանով ես ինձ գնահատված զգացել եմ, բայց աշխատանքիս եռանդի, ուժի և ոգևորության հարցում այն դեր չունի, քանի որ միշտ էլ աշխատանքիս այդ կերպ եմ վերաբերվել»:
Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այստեղ:
