Միջազգային լրագրողաների թերի մեկնաբանությունները մասնագիտական անկատարության արդյունք են
Analysis
«Ոչ թալանին» էլեկտրաէներգիայի սակագնի բարձրացման դեմ բողոքի ակցիան արդեն քանի օր է շարունակվում է Երևանի Բաղրամյան պողոտայում:
Մի շարք միջազգային, այդ թվում նաև ռուսական լրատվամիջոցներ, որոնք ակտիվորեն հետևում են Երևանում տեղի ունեցող վերջին իրադարձություններին, յուրովի են լուսաբանում դեպքերը՝ շատ հաճախ տալով սուբյեկտիվ մեկնաբանություններ և գնահատականներ:
Հատկապես որոշ ռուսական լրատվամիջոցներ իրենց մեկնաբանություններում շատ զուգահեռներ են անցկացնում Կիևում 2013-14 թվականների ձմռանը տեղի ունեցած և այժմյան Երևանում տեղի ունեցող իրադարձություններիմիջև:
Այդպիսի մի օրինակ է РенТВ հեռուստաընկերության` բողոքի ակցիայի վերաբերյալ մեկնաբանությունը , որում մասնավորապես նշվում է. «Այսօրառավոտյան Երևանի գլխավոր պողոտայում քի չէր մնում կրկնվեր կիևյան Մայդանի պատմությունը: Ոստիկանները ցրեցին էլեկտրաէներգիայի սակագնի բարձրացման դեմ բողոքող հինգ հազար ցուցարարներին: Իշխանությունները փորձում են հասկանալ` ով էր վճարել այս նոր հեղափոխության փորձի համար»:
http://ren.tv/novosti/2015-06-22/za-akciey-protesta-v-erevane-mogut-stoyat-ssha
Նման կերպ է նաև արտահայտվել Միջազգային հումանիտար համագործակցության դաշնային գործակալության ղեկավար Իգոր Մորոզովը, ով կարծում է, որ Հայաստանում տեղի ունեցող զարգացումները նույն կերպով արտացոլում է Ուկրաինայում հեղաշրջման առաջին փուլը: Վերջինս նաև նշում է, որ ԱՄՆ-ն կարող է վերահսկել զարգացումները, հանտապես, որ Հայաստանում ԱՄՆ դիվանագիտական առաքելությունը հանդիսանում է ԱՄՆ-ի խոշորագույն հաստատությունը:
http://www.pravda.ru/news/world/formerussr/other/24-06-2015/1264428-armenia-0/
Ռուսաստանցի որոշ վերլուծաբաններ իկարծիքով, սակայն, ուկրաինական Մայդանիև հայաստանյանիրադարձություններիմիջևանցկացվողզուգահեռներըկարողենդաժանհարվածլինելհենցՌուսաստանիշահերին:
Քաղաքագետ Սերգեյ Մարկեդոնովը Politcom.ru կայքում իր կարծիքն է արտահայտել` նշելով․ «Շատ կարևոր է, որպեսզի Մոսկվան Մայդանի ուրվականներ չփնտրի այնտեղ, որտեղ դրանց գտնելը շատ դժվար է: Փոխարենը, պետք է փորձել համագործակցել Հայաստանում առկա քաղաքական ողջ ներկապնակի հետ: Սակագներից դժգոհությունը դեռ չի վերածվել Մոսկվայից դժգոհության: Բայց որոշ պայմաններում դա կարող է տեղի ունենալ, հատկապես եթե ռուսաստանցի քաղաքական գործիչներն ու դիվանագետները սխալ հետևություններ անեն և փոխկապակցեն ընդդիմության ակտիվությունը Պետդեպում նյութած դավերի հետ, իսկ գործող հայաստանյան իշխանությունների աջակցությունը վերածեն բացարձակ արժեքի»:
Մեկ այլ քաղաքական մեկնաբան՝ Իգոր Դմիտրինը կարծում է, որ ուկրաինական Մայդանի և հայաստանյան իրադարձությունների միջևզուգահեռներ անցկացնելը ճիշտ չէ. «Առաջին հայացքից թվում է, թեՀայաստանում այս օրերի դեպքերը Մայդանի կրկնությունն են: Նույն նստացույցը, ցույցի ցրումը մահակներով... Սակայն այստեղ նմանությունն ավարտվում է: Ի տարբերություն Կիևի՝ Երևանի Ազատության հրապարակում չեն հնչում աշխարհաքաղաքական հակառուսական կարգախոսներ, այլ միայն` տնտեսական: Ոչ մի քաղաքական ուժ չի հայտարարել այդ «Մեգավատտ Մայդանին», ինչպես որակել են պայքարը ռուսական ԶԼՄ-ները, իր ակտիվ մասնակցության մասին: Բացի այդ` փոքր Հայաստանում, ի տարբերություն Ուկրաինայի, չափազանց մեծ է Կրեմլի ազդեցությունը, որպեսզի ռիսկի դիմի՝ կորցելՀարավային Կովկասում ռուսական գլխավոր պլացդարմը»:
Զուգահեռների անցկացումը առաջին հերթին վկայում է ՀՀ-ում տեղ գտնող գործընթացների ոչ ամբողջական և խորքային ընկալման մասին: Նման գնահատականներ հաճախ տրվում են իրադարձությունների թաթերաբեմից հեռու գտնվող լրագրողների կամ մեկնաբանների կողմից, ովքր կարծում են գործընթացների համատեքստի ու խորքային դրդապատճառների վերաբերյալ տեղում ճշգրիտ կարծիք կազմելն՝ ավելորդություն է: Հաջորդ բացթողումը թերևս կարելի է բնութագրել որպես մասնագիտական անկատարության դրսևորումներ, որտեղ փորձ է արվում ՀՀ-ում տեղ գտնող գործընթացները մեկնաբանել արդեն իսկ բոլորին հայտնի «Գունավոր հեղափոխություն» լույսի ներքո՝ մասնավորապես հարմարացնելով շարժման ողջ տրամաբանությունը ուկրաինական փորձին և կարծրատիպին:
Աննա Պետրոսյան
