Մարդիկ շատ լավ են անում, որ Հայաստանից հեռանում են, որովհետև ավելի լավ է մարդ կորցնի իր հայրենիքը, քան էությունն ու արժանապատվությունը. Սուսաննա Նիդելյան

Life.panorama.am-ը գրում է.

Life.panorama.am-ի այսօրվա զրուցակիցն է դերասանուհի Սուսաննա Նիդելյանը, ով վերջին տարիներին մշտական բնակությամբ տեղափոխվել է ԱՄՆ: Դերասանուհին մեզ հետ անկեղծ զրույց է ունեցել ու պատմել է ընտանիքի, հիասթափությունների, ԱՄՆ-ում իր գործունեության եւ ապագա ծրագրերի մասին:

-Սուսաննա, Ձեր խաղը հեռուստադիտողը հաճախ է տեսնում տարբեր ֆիլմերում, բայցՁեր մասին տեղեկությունները բավականին քիչ են: Ինչպե՞ս եք ընտրել այս ոլորտը:

- Շատ տարիներ առաջ պատրաստվում էի ընդունվել ԵՊՀ-ի «Կիրառական մաթեմատիկայի» ֆակուլտետ, բայց իմանալով, որ Խորեն Աբրահամյանը դերասանական կուրս է հավաքում եւ Թատերական ինստիտուտում քննությունները մեկ ամիս շուտ են սկսվում, որոշեցի ուժերս փորձել: Միաժամանակ, կարծում էի, որ չեմ ընդունվի, քանի որ մի ողջ տարի ֆիզիկա ու մաթեմատիկա էի պարապել, բայց գերազանց գնահատակններով ընդունվեցի, ինչի համար մինչ այսօր շատ ուրախ եմ:

-Հիմա ԱՄՆ-ում եք ապրում, որքա՞ն ժամանակ է, որ գտնվում եք այդտեղ: Այս թեմայիշուրջ կխնդրեի պատմել նաեւ այն «պատմությունը», որի արդյունքում դուք հեռացաքհայրենիքից եւ սկսեցիք ապրել ԱՄՆ-ում (այս առումով թերեւս յուրաքանչյուր հայ ունի իրպատմությունը):

- Շուտով երեք տարի կլինի, ինչ այստեղ եմ բնակվում: Այստեղ գալու հետ կապված բավականին տխուր պատմություն կա. 22 տարի առաջ ծնողներս եւ իմ ընտանիքը՝ ես ամուսինս եւ զավակս, գտնվում էինք ԱՄՆ-ում՝ մշտական բնակություն հաստատելու նպատակով, բայց հայրենասիրական մղումներից դրդված՝ որոշեցինք վերադառնալ Հայաստան. նպատակ ունեինք այն ժամանակ մեր նորաստեղծ անկախացած հայրենիքը մեր ներկայությամբ եւս շենացնել: Մեր վերադարձից ուղիղ 20 տարի հետո շատ հիասթափված վերադարձա Միացյալ նահանգներ: Ես շատ երկար եմ խորհել այս հարցի շուրջ եւ հասկացել եմ, որ բոլոր դեպքերում իմ հայրենիքը երբեք էլ չի եղել այսօրվա Հայաստանը, այլ եղել է Սովետական միությունը, ես այնտեղ եմ ձեւավորվել իբրեւ մարդ, մեր ժամանակ բավականին ազատ երկիր էինք: Այն ժամանակ Վլադիմիր Վիսոցկու գրքերն էին տպագրվում, ես ունեի նրա երգերի բոլոր հավաքածուները. Նկատի ունեմ դա Սովետական միության ամենալավ ժամանակշրջանն էր, իսկ ազատ-անկախ Հայաստանից երկար ու ձիգ 20 տարիների ընթացքում ես այդպես էլ ոչինչ չհասկացա. Աստված տա՝ ամեն ինչ լավ լինի:

Շարունակությունը` այստեղ: