Դպրոցականները խոստանում են առաջիկայում ստեղծել բանակի համար օգտակար ռոբոտից մինչև մարդանման ռոբոտ

«Ական փնտրող ռոբոտներ» մրցույթի թիմերն առաջիկայում նախատեսում են պատրաստել բանակի համար օգտակար ռոբոտից մինչև մարդանման ռոբոտ: Ապրիլի 16-ին կայացավ մրցույթի եզրափակիչ փուլի ժամանակ լրագրողների հետ զրույցում հայտնեցին մի քանի թիմերի ներկայացուցիչները:

Վեդի քաղաքի ավագ դպրոցի թիմի անդամ Ալեքսան Ալեքսանյանի խոսքով, երբ իրենց ռոբոտը երկաթ է գտնում, սարքի վրայի լույսն անջատվում է, միաժամանակ ազդանշան է գալիս համակարգչին, ու իրենք այդպիսով հասկանում են, որ ռոբոտը կատարել է առաջադրանքը: «Այն կառավարվում է ինտերնետով, սարքերը շատ լավը չեն, նախատեսված են մրցույթի համար ու մինչև 5 սանտիմետր խորությամբ գտնվող երկաթի կտորն են գտնում»,- ասաց նա:

Ալեքսանը տեղեկացրեց, որ ական փնտրող ռոբոտ պատրաստելու առաջին փորձն էր, բայց մինչ այդ իրենք ստեղծել են երկու այլ ռոբոտներ, որոնցից մեկը Դիջիթեք ցուցահանդեսի բացումն է  կատարել` ժապավենը կտրելով: «Երկրորդն էլ բանակին օգնական ռոբոտն է, որը պետք է օգներ զինվորներին` հասցնելով առաջին բուժօգնություն: Ուներ երկու դարակ, որոնք բացվում էին ու նկարում հակառակորդի դիրքերը, մյուսն էլ պետք է ռումբ նետեր հակառակորդի սահմանների վրա: Իսկ եթե հայտնաբերվում էր ռոբոտը, իր վրա պետք է լիներ ինքնաոչնչացման համակարգ, որի արդյունքում թշնամուն կտար մեծ մարդկային ու տեխնիական կորուստներ: Ապագայում կպատրաստենք բանակին օգտակար ռոբոտ, պարզապես մեզ դրա համար անհրաժեշտ են հատուկ սարքեր»,-նշեց աշակերտը: 

Սիսական թիմը ներկայացնող Արմեն Ենոքյանն էլ անկեղծացավ` նշելով. «Ճիշտն ասած՝ մեր ընկերներն էին դիմել մասնակցության համար, մենք չգիտեինք, բայց քանի որ իրենք այստեղ չեն, մենք պետք է ներկայացնենք: Մրցույթի մասին իմացել ենք 3-4 օր առաջ և ձեռքի տակ եղած միջոցներով փորձել ենք պատրաստել ռոբոտը: Երկու սալիկ ենք համադրել. հեռաչափերով և ականը գտնելու սենսորով է ռոբոտը որոշում` որտեղ է ականը: Ֆիզիկապես նշում է այդ տարածքը, պարկ ենք սարքել, որի բերանը բացվում է, այդ տեղում ավազ է լցվում ու նորից փակվում է և անցնում մյուս ականների որոնմանը»: Նրա խոսքով՝ մինչև 8 սմ խորությամբ պահված ականները ռոբոտը հայտնաբերում է: 

«Դիջիթալ Քլաուդ» թիմը ներկայացնող Գյումրու Պոլիտեխնիկական համալսարանին կից ավագ դպրոցի խմբակավար Դավիթ Նիկողոսյանն էլ տեղեկացրեց, որ իրենց ռոբոտի ստեղծման մեջ կիրառել են հայկական արտադրության «ՍեՌոբ» ապարատային հարթակն ու Ռոբոտիքսի կոնյուկցիայի մասերը: Այս ռոբոտը ական գտնելու դեպքում նշյալ վայրերում տեղադրում է օղակներ, որոնք լցված են խողովակի մեջ: «Հետո ռոբոտը հետ է գնում, որ չբարձրանա ականի վրա ու չպայթի: Հետ է գնում, շրջվում աջ կամ ձախ ու մյուս ուղղությամբ է շարժվում»,-ասաց Դավիթ Նիկողոսյանը: Նրա խոսքով` իրեն ց ռոբոտը կարող է հայտնաբերել 6-7 սմ խորության վրա գտնվող ականներ:

Թիմը նախկինում էլ մասնակցել է ԱրմՌոբոտիքսի տարբեր մրցույթների: «Վերջինը, որ մասնակցել ենք, եղել է իրեր տարբերակող մրցույթը, առաջին տեղ ենք գրավել. Մեր ռոբոտը բոլոր իրերն ու տարաները կարողացել է ամբողջովին տեղադրել իրենց տեղերում: Մասնակցել ենք նաև սև գծին հետևող ռոբոտի մրցույթին, որի ժամանակ էլ գրավել ենք երկրորդ տեղը: Առաջիկայում ուզում ենք մարդանման ռոբոտ պատրաստել Դիջիթեքի համար: Ուզում ենք քայլող ռոբոտ լինի, քանի որ մինչ այժմ եղել է անիվների վրա»,-նշեց խմբակավարը: 

Թալինի ավագ դպրոցի ռոբոտաշինության խմբակի ProRobot թիմի անդամ Վիգեն Խաչատրյանն էլ նշեց, որ իրենց ռոբոտը հայկական «ՍեՌոբ»-ի և «Լեգո»-ի համադրություն է: «Ռոբոտն աշխատում է երկաթ զգացող սենսորով, երբ զգում է ական, նշում է տեղը և մեկ դետալ նետում: 2-3 սմ խորության վրա գտնվող ականը հայտմաբերում է վայրկյանների արագությամբ»,-ասաց Վիգեն Խաչատրյանը` հավելելով, որ ռոբոտը պատրաստելու համար ծախսել են 10-15 օր: «Մենք չենք փորձել ռոբոտի տեսքը նայել ինչ-որ տեղից, մեր կարողություններով եÝք պատրաստել: Մենք մասնակցել ենք գծին հետևող ռոբոտների մրցույթին, մրցանակային տեղ չենք զբաղեցրել, բայց լավ ցուցանիշ ենք գրանցել: Մենք կփորձենք մասնակցել շատ այլ մրցույթների ևս»,-հավալեց Վիգենը: