Տասը տարի է` նույն բանն ասում եմ իշխանություններին, տասը տարի է՝ օգուտ չկա. Ա.Ամարյան
Օրերս մամուլում հրապարակվել էր տեղեկություն այն մասին, որ «Կյանքի խոսք» աղանդավորական կազմակերպությունը, Հայաստանից բացի, գործում է նաև Ադրբեջանում:
Հոդվածում նշվում էր նաև, որ հայաստանյան կազմակերպության մասնաճյուղի մամուլի խոսնակ Արմեն Լուսյանը թեև հայտարարել է, թե Հայաստանի «Կյանքի խոսք» եկեղեցին ինքնանկախ եկեղեցի է, որևէ կենտրոնի մասնաճյուղը չէ և իրենց կազմակերպությունն առնչություն չունի Բաքվի «Կյանքի խոսք» եկեղեցու հետ, սակայն նույն հրապարակման մեջ բազում նկարներ կան, որտեղ պարզ երևում է, որ «Կյանքի խոսք»-ի հայաստանյան և ադրբեջանական առաջնորդները տարբեր տարիների ոչ միայն համատեղ մասնակցել են տարբեր գիտաժողովների, այլև միասին նկարվել են և ժամանակ անցկացրել: Ի դեպ, հրապարակման մեջ նշվում է, որ ապրիլյան պատերազմի օրերին Արթուր Սիմոնյանը Շվեդիայում հանդիպումներ է ունեցել նույնանուն կառույցի պարագլուխների հետ:
Մամուլը բազմիցս անդրադարձել է այն խնդրին, որ երկրի պատկան կառույցների կողմից պատշաճ ուշադրություն չի դարձվում երկրում գործող աղանդավորական կրոնական կազմակերպությունների գործունեությանը: Նրանք գործում են, ինչպես ձուկը ջրում, և երկրի ներսում ազատ գործունեություն իրականացնելով՝ կարող են նաև ազատ կերպով տարբեր տեղեկություններ հայթայթել այս կամ այն կառույցի մասին և դրանք «նվիրել» այլ երկրների հատուկ ծառայություններին: Քանի դեռ նման սցենարը բացառող հստակ փաստեր չկան, ապա կարելի է համարել, որ այն բավական մոտ կարող է լինել իրականությանը, ինչը կարող է սպառնալ երկրի ազգային անվտանգությանը:
«Քայքայիչ պաշտամունքներից տուժածների օգնության և վերականգնողական կենտրոնի» ղեկավար Ալեքսանդր Ամարյանը Orer.am-ի հետ զրույցում տեղեկացրեց, որ մի քանի տարի առաջ Ազգային անվտանգության խորհրդում ստեղծվել է խումբ, որը պետք է զբաղվեր մեր երկրում գործող բոլոր կրոնական կառույցների գործունեության ուսումնասիրությամբ:
«Այդ խմբի հիմնական գործունեությունը եղավ այն, որ տեղի ունեցավ բացման նիստ, սակայն դրանից հետո որևէ այլ քայլ չի կատարել՝ ո´չ լուծարել են, ո´չ էլ շարունակում է աշխատանքը»,- ասում է կենտրոնի ղեկավարը:
Նրա տեղեկացմամբ՝ աշխարհի բոլոր ազգային պետություններում պետական այս կամ այն կառույցի ներքո գործում են մասնագիտացված խմբեր, որոնք ուսումնասիրում են տվյալ երկրում գործող կրոնական կառույցների գործունեությունը:
«Օրինակ՝ Ֆրանսիայի խորհրդարանում գործող կառույցի գործունեության արդյունքում բացահայտվել են իրենց երկրում գործող կրոնական կառույցների կողմից թույլ տրված բազմաթիվ օրենսդրական խախտումներ, սակայն, չգիտեմ ինչու, մեր իշխանությունները նման խնդիրների չեն անդրադառնում»,- ասում է Ա. Ամարյանը:
Նա նշում է նաև, որ իրականում դրանք «պետություն» են պետության մեջ, որոնց որևէ ձևով մոտենալ հնարավոր չէ, և սովորաբար աղանդավորական կազմակերպությունները զբաղվում են փողերի լվացմամբ, բայց մեր երկրում այդ խնդրի վերաբերյալ նույնպես որևէ ուսումնասիրություն այդպես էլ չի իրականացվում:
Ի դեպ, Ա. Ամարյանի տեղեկացմամբ, 2008 թվականին ԱԺ-ն առաջին ընթեցմամբ ընդունել է «Խղճի ազատության և կրոնական կազմակերպությունների մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքում փոփոխություն կատարելու մասին օրենքի նախագիծը, որը հետագայում կրկին անտեսվել է, չնայած նրան, որ կրոնական կազմակերպությունների խնդիրը եղել և շարունակում է բոլոր երկրների համար մնալ ազգային անվտագության խնդիր:
«Նման կազմակերպությունները ֆինանսավորվում են արտասահմանից, ուրեմն նրանց հանդեպ պետք է շատ ուշադիր լինել, դրանով պետք է զբաղվեն մեր ազգային անվտանգության մարմինները: Ինչ վերաբերում է Հայաստանում գործող կրոնական աղանդավորական կազմակերպություններին, ապա դրանցից միայն մեկն է, որ հայկական ծագում ունի: Դա Ուղղադավան ավետարանական եկեղեցին է: Այս մի կառույցն է, որ միայն մեր երկրում է գործում, իսկ մնացածը միլիոնների հասնող ֆինանսավորում են ստանում արտերկրից»,- ասում է Ա. Ամարյանը:
Անդրադառնալով մամուլի հրապարակմանը՝ Ա. Ամարյանի կարծում է, որ հնարավոր է նաև, որ նշված կրոնական կազմակերպության միջոցով տեղեկության արտահոսք նույնպես եղած լինի, քանի որ աղանդավորների մոտ «սրբություն», «հայրենիք» հասկացություններ չկան: Կա միայն «հոգևոր հովիվ» հասկացությունը, ուստի շատ կարևոր է հասարակության իրազեկվածության մակարդակի բարձրացումն այդ կազմակերպությունների գործունեության մասին, ինչը կրկին բացիթողի վիճակում է:
Ուշագրավ մեկ տեղեկություն ևս: Ա. Ամարյանի տեղեկացմամբ՝ աղանդավորական- կրոնական կազմակերպությունները բավական ակտիվ գործունեություն են ծավալում նաև ընտրությունների ժամանակ՝ սատարելով ընդդիմությանը:
««Ժառանգություն», ՀԱԿ, Դաշնակցություն, գրեթե բոլորը համագործակցում են աղանդավորական-կրոնական կազմակերպությունների հետ: Նրանց հետ չեն համագործակցում միայն իշխանությունները: Բայց իշխանությունները պետք է ոչ թե աչքաթող անեն այս հարցը, այլ աշխատեն համապատասխան մասնագետներ պատրաստելու ուղղությամբ և լինեն տեղեկացված: Տասը տարի է՝ ես նույն բանն ասում եմ, տասը տարի է, ինչ օգուտ չկա: Ինչ վերաբերում է պայքարի ձևերին, ապա պետք է պայքարել ոչ թե հավատացյալի դեմ, այլ երևույթի և այդ կազմակերպությունների ղեկավարների դեմ, որոնք հավատացյալներին օգտագործում են իրենց նպատակների համար»,- ասում է Ա. Ամարյանը:
«Քայքայիչ պաշտամունքներից տուժածների օգնության և վերականգնողական կենտրոնի» ղեկավարի տեղեկացմամբ՝ Հայաստանի ազգաբնակչության 10-15 %-ը կրոնական տարբեր կազմակերպությունների անդամ է: Ի դեպ, մասնագետի կարծիքով աղանդավորական կրոնական կազմակերպությունների անդամներին պետք է արգելվի աշխատել այն կառույցներում, որոնց համար ազգաբնակչությանը վերաբերող տվյալների բազաները հասանելի են, սակայն այս հարցը նույնպես դեռևս օդից կախված է, ինչը նույնպես չի կարելի անտեսել:
Արմինե Գրիգորյան
