Թուրքիայի հայ համայնքը մտահոգված է բնակչության թվի նվազմամբ
Society
Թուրքիայի տարածքում վերջին մեկ հարյուրամյակի ընթացքում բնակվող ոչ մուսուլմանների թվաքանակը կտրուկ նվազել է: Նախկինում հարյուր հազարներով և անգամ միլիոններով թվագրվող ոչ մուսուլման համայնքներում մեր օրերում բնակվողների թիվը հասել է տասնյակ հազարների կամ հազարների: Ինչպես հաղորդում է «Արմենպրես»-ը, Ստամբուլի հայկական «Ակոս» պարբերականը այս մտահոգող խնդրի առնչությամբ խոսել է հետ հայ համայնքի ներկայացուցիչների հետ:
Պոլսո Հայոց պատրիարքական փոխանորդ Արամ արքեպիսկոպոս Աթեշյանը հայտնել է, որ 2015 թվականին Ստամբուլի հայկական համայնքում տեղի է ունեցել կնունքի 268, հարսանեկան 155 և թաղման 501 արարողություն: Մեկնաբանելով հայկական համայնքի թվաքանակի նվազման պատճառները` Պոլսո պատրիարքական փոխանորդն ասել է. «Նախ և առաջ անհրաժեշտ է, որ ընտանիքները համապատասխան միջոցներ ձեռնարկեն: Եթե ընտանիքները երեխաներին մեր դպրոցներ, երգչախմբեր, միություններ, հայկական երիտասարդական շրջանակներ չուղարկվեն, ապա արդյունքը հենց այսպիսինը կլինի: Մեր ամենագլխավոր հարցը սա է : Այնուհետև մեր միությունների երիտասարդները պետք է հավաքվեն: Կարևոր չէ, թե որ ծրագրի շրջանակում, կարևորը նրանց հավաքվելն է: Բացի այդ, դպրոցներում պետք է կրթությունը, ըստ մեր համայնքի տրվի: Այս հարցում պատրիարքարանը շատ անելիք չունի: Մենք մեր քարոզներն ենք ասում: Պետք է աշխատեն միությունների երգչախմբերն ու դպրոցները: Սակայն ամենակարևորը ընտանիքների կողմից նրանց խուսափելն է: Անհրաժեշտ է, որ նրանք երեխաներին հայ մեծացնեն: Նրանց մեջ պետք է ներդնեն իրենց մշակույթը, պատմությունն ու հավատը»:
Փոքրամասնությունների հիմնադրամների ներկայացուցիչ Թորոս Ալջանը ուշադրություն է հրավիրել այն փաստի վրա, որ փոքրամասնությունների թվաքանակը խրոնիկ նվազում է գրանցում: Նա նշել է, որ անհրաժեշտ է այս հարցով գիտական ուսումնասիրություն իրականացնել և կանխատեսել ապագայում հնարավոր սցենարները:
Եպիսկոպոս Սահակ Մաշալյանն ընդգծել է, որ հայ համայնքի ներկայացուցիչները քիչ երեխաներ են ունենում` ելնելով սոցիալական, մշակութային և տնտեսական պատճառներից, իսկ խառնամուսնություններն արդեն սովորական երևույթ են դարձել: «Այս հարցերում որոշում ժողովուրդն է կայացնում: Մենք որպես հոգևորականներ նրանց Աստծո խոսքն ենք հիշեցնում: «Բազմացեք, բարգավաճեք, լցրեք աշխարհը». այս խոսքը ամուսնական արարողությունների ժամանակ պարբերաբար կրկնում եմ: Սակայն աշխարհիկացված հասարակություններում մարդիկ, ովքեր ձևավորվում են որպես անհատներ, անձնական կյանքի մասին սովորել են ասել. «Սա իմ կյանքն է, ոչ ոք իրավունք չունի դրան խառնվել»: Այդ իսկ պատճառով ոչ ոքի չենք կարող դաս տալ, որպես հոգևորականներ միայն կարող ենք առաջարկել»,- նշել է Մաշալյանը: Նա կարծիք է հայտնել, որ որպես ստեղծվված իրավիճակից ելք կարելի է օգնել այն ընտանիքներին, ովքեր ցանկանում են շատ երեխա ունենալ, սակայն ֆինանսապես ապահովված չեն: Կամ օգնել նրանց, ովքեր դպրոցներում երեխա ունեն, սակայն չունեն բավարար միջոցներ: «Իհարկե, այս ամենի համար անհրաժեշտ է, որ համայնքը տնտեսապես ավելի կազմակերպված լինի: Այս հարցով հոգևորականներից ավելի շատ անելիք ունեն մտավորականները»,- ասել է Մաշալյանը:
